Verslag van Grand opening Bozzini, 28 oktober 2006

Zo, geen gedetailleerd verslag over hoe breed de trappen waren of hoeveel pisbakken er op de WC hingen. Nee, ook geen verslag over de kleur onderbroek van de assistent van de P.A. van de broer van de zus van de assistent-manager. Wel een verslagje over hoe ik de avond heb beleefd in het nieuwe Walhalla voor mensen die niet in de huurders top 10 van Videotheek Bakker van Heerlen staan, de hemel voor mensen die niet maandelijks hun Bruto loon op de groener-als-groen spaarrekening storten terwijl ze maar Netto loon uitbetaald krijgen van hun baas. Na veel onterechte negatieve reacties van mensen die in de meeste gevallen buiten de doelgroep vallen op basis van muziekstijl, levensstijl, of helemaal geen stijl, dan nu even mijn kant van het verhaal.

22:10u aankomst bij Bozinni….oh fuck……een rij tot aan de parkeerplaats…. en dan ook nog eens in S-vorm. Wat doen? Huilen en naar huis gaan? Net doen alsof het ons niets kan schelen en ergens anders heen gaan? Nee, kom op, aansluiten en kijken hoe snel/langzaam het vordert. Wachtend in de rij viel me het hoge klepzeikers gehalte meteen al op. Een groepje van 3 jongens die erbij stonden als bestuursleden van de plaatselijke pingpong club uit Kuttehoven Aan Zee, vonden tussen hun onderlinge recensie van Super Mario 7 voor de Playstation 3 32-bit O-box360 nog de tijd om nuttige tips voor het Bozinni management te verzamelen. “Kijk, als ze er echt verstand van hadden dan kwamen ze iedereen die hier in de rij staat een drankje aanbieden!”. Aaaah, 1Roy kreeg ontzettende jeuk aan z’n elleboog. Gelukkig kon ik die jeuk onderdrukken door de aanwezigheid van een lid van de security vergezeld met de Ozzy Osbourn uitvoering van Lassy inclusief muilkorf. Geloof me, onderbouwde kritiek is een goede zaak waarvan je veel leren en verbeteren kunt. Kritiek van mensen die niet verder dan de grenzen van Parkstad komen, en ieder weekend in de voetbalkantine van FC Dorps-trottels flink liggen te stappen, is kritiek met een speciale benaming: overbodige kritiek. Noem me arrogant, noem me wat je wilt, ik zal er vanavond echt niet minder makkelijk van gaan poepen. Feit is dat ik genoeg feesten, party’s, clubs, en discotheken in diverse steden en landen heb meegemaakt om er over te kunnen meepraten. 22:40u en een geïrriteerd gevoel door hoge klootjesvolk en pottenkijkers gehalte dat een opening zo trekt, maar met de geruststelling dat klepzeikers een uitgaans-houdbaarheids-datum van maximaal 01:30u hebben , waren we binnen en voorzien van penningen. Eerste organisatorische pluspunt is binnen: Het management is dus blijkbaar vanwege de grote drukte afgestapt van de geplande tijdrovende membership concept, waardoor de lange rij continue in beweging is en je maar een acceptabel half uur buiten staat.

Wat mij meteen opviel als voormalig Vizion-donnateur, was de aankleding. Godverdomme, ik had warempel het gevoel dat ik in een club stond in plaats Düsseldorf Airport. Super, gewoonweg super. De binnenkomst oogde heel warm en exclusief, alsof het een privilege was dat je binnen was gekomen. Mooie warme kleuren, een gezellige bar om effe een praatje te maken, een trendy eetgelegenheid (yihaaaaaaaaaaaaa: ze hebben Sushi! ), 6 kassa’s voor penningen te kopen. Echt top!
Op naar de Main Room! Daar waar Vizion de fundering heeft gelegd, maar vergeten was het zaakje af te maken, hebben de mensen van Bozinni de draad opgepakt en de zaak verbeterd en afgekleed. Ik noem bijvoorbeeld de DJ die nu voor de mensen staat i.p.v. achter/boven de mensen, ik noem een behang bestaande uit een hoeveelheid flatscreens waar ze bij MTV Cribs jaloers op zouden worden, ik noem de warme kleuren, ik noem de voor Awakenings-extremisten full-colour lasers. En jazeker, je herkent nog een deel van Vizion terug. Logisch, aan de fundering kun je weinig tot niets veranderen. De R&B, de VIP, en het Bozinni-cafe heb ik niet gezien aangezien ik het te druk had met feesten. Hierover kan ik dan ook geen oordeel vellen.

Het eerste biertje duurde echt te lang, maar dat verbaasde me niet met een uitverkochte tent. Het personeel moet immers ook nog hun draai vinden. Later op de avond ging dit al veel beter, en duurde bestellen nooit langer dan 2 minuten. Waarschijnlijk ook mede door die andere organisatorische voltreffer om de deuren op een gegeven moment dicht te gooien! Feit was dat je nooit het gevoel had helemaal op elkaar gepropt te staan, en dat heb ik wel eens anders meegemaakt.

De muziek was in het begin gewoon relaxed, rustige opwarm muziek zonder ‘handjes-in-de-lucht’ momenten. Later op de avond veranderde dit toen er meer climaxen in de muziek kwamen en dit gecombineerd werd met een show van confettislingers, vlammenwerpers, dansers, ontploffingen, steltenlopers die rozen uitdelen en noem maar op. Echt entertainment dus! Hopelijk worden in de toekomst de climaxen in de DJ-sets en entertainment nog meer op elkaar afgestemd, zodat je nog meer van die kippenvel momenten krijgt waarbij iedereen uit z’n dak gaat. Na afgelopen zaterdag heeft Bozinni namelijk bewezen er de middelen voor te hebben. Vanaf Tom de Neef tot aan het moment dat de lichten aan gingen om 07:00u had je echt het gevoel alsof je op een vette party stond. Alle ramptoeristen waren naar huis, en iedereen stond heerlijk te dansen en van de muziek te genieten. Hulde ook voor de afsluitende DJ, die heel goed begreep hoe je naar een climax moet draaien, en niet de muziek op 1 niveau liet spelen (dit vond ik van 11:00 tot 01:30 wel het geval). Super gewoon! Hulde ook aan de security die op zondagochtend 07:00u op een onopvallende manier de mensen naar buiten bewogen, zonder dat we het gevoel hadden dat we eruit werden gezet. Echt professioneel dus.

Samenvattend heb ik een super avond/ochtend gehad in Bozinni. Een echte trendy toptent met veel potentie, waarbij de bezoeker zodanig verwend wordt dat Kerstmis dit jaar nog wel eens vies tegen kan vallen. Hopelijk krijgt Bozinni wel de kans van Limburg om er iets moois van te maken. Iedereen kan nu wel al na 1 avond een oordeel klaar hebben, maar dit is niet echt fair aangezien bij dit project wel iets meer komt kijken dan een plaatselijk feestcafe. Geef Bozinni 2 maanden om eventuele kinderziektes op te lossen! Als je dan nog steeds dezelfde aanmerkingen hebt, dan kun je er gezellig met je mede-ambtenaren de hele dag onder werktijd over zeuren!