Bijna ieder jaar ben ik erbij, en ieder jaar ben ik dik tevreden over het feest wat ik heb gehad. Maar deze editie was zeker de vetste die ik tot nu toe heb meegemaakt.
Om een uur of 12.00 stapte ik in de trein vanuit Utrecht, speciaal uitgedost met fel jurkje en bijpassende schoentjes met hoge hakken (uhh ja daar kom ik nog op terug
). Eenmaal op Sloterdijk aangekomen was het alleen een kwestie van de massa volgen om de pendelbussen te kunnen vinden. Mr Mindsynth had het grandioze idee om bij de bussen helemaal voorin te gaan staan, want als deze komt dan rijdt ze meestal helemaal naar voren, de achterste rijen moeten het geluk hebben dat er twee bussen tegelijk aankomen rijden en er eentje voor hun neus stopt (goeie tip voor volgend jaar). Bij het terrein aangekomen heb ik, zodra we door de controle heen waren en mijn rondingen eenmaal goed betast waren door de security, meteen mijn hakken uitgetrokken. Dit ging niet werken, mijn hielen waren al verdwenen in het soppige grasveld voor ik goed en wel op het terrein was. Gympen waren misschien minder charmant, maar wel de oplossing.
Wat me opviel is dat er nog genoeg kluisjes waren om een uurtje of 13:30. Ik heb wel eens meegemaakt dat ik de hele dag met een zware tas op sleeptouw heb rondgelopen op een festival. Goed geregeld dus, daar hebben we wat aan.
Niet veel later was de Snoezelbende bij elkaar. Met deze meiden heb ik de boel onveilig gemaakt op het terrein, hard gehost op Adam Beyer en Secret Cinema (
mijn favo van de dag), veel geknuffeld, gesnoezeld en gecomplimenteerd, nog even de laatste nuchtere energie eruit geSchranst en daarna de avond beginnen met een pannekoek, zodat ik de rest van de avond niet op een lege maag hoefde te spacen. Wat een mooi vuurwerk zeg. Was opslag verliefd op Mr Mindsynth. Het decor vanaf de tribune leek opeens zo romantisch, en lief, en mooi, en knuffelbaar. ach je kent het wel. Het laatste kwartier ben ik nog even helemaal naar voren gegaan. Nog héél even dan, het is zo snel afgelopen. De dag is zo omgevlogen en ik moest er nog even van genieten. Dikke
voor de Utrechtse Poema-gangers onder ons, ze waren veelvuldig aanwezig op de voorste linie. Op het laatste moment kom ik erachter dat mijn sleutels uit mijn tas verdwenen zijn. Nee hè, heb ik weer. Typisch een Liekie-actie. De organisatie was erg behulpzaam, mocht nog even op het lege terrein kijken, weliswaar tevergeefs. Maarrr….vandaag heb ik de politie gebeld, Bureau Hallevech welteverstaan, en gelukkig hebben ze mijn sleutels (waar mijn hele leven aan hangt), gekregen en ze zijn nu als het goed is op de terugweg naar huis. Ach ja, je kunt een sleutel niet verwijten dat ie nog even wilde blijven toch?
Dus nog even een bravo voor: de organisatie, de DJ’s en Producers, de Snoezels, het politiebureau, iedereen die om 0:00 nog vooraan stonden te hossen op de Mainstage, en Jorg voor het chillen en het lenen van zijn FatBoy.
Bravissimo!
Liefs, Tigerlove
