Het is nu 3 dagen verder en de pijn van het feest is nog te voelen in me lijf. M'n kuiten staan strak en buikspieren gespannen. Dat krijg je ervan als je bijna 9 uur lang staat te springen op het strand. En niet te vergeten een flinke wandeling over de dijk langs het Muiderzand alwaar de verkeersdrukte begon voor een evenement waar ik tot dan toe hoge verwachtingen van had.
Ik was vooraf zeer benieuwd naar de waarheid van de voorspellingen van Piet. Sunshine , dat was wat er was! Goed begin, dus sunglasses uit het hoesje en gaan. Vanuit de verte doemden de tenten op en was de muziek goed te horen: DefQon 2007 was begonnen. Op de route naar de ingang al veel van de handelaren tegen gekomen. "Psssttt. Kaartjûh kopûh? Kaartjûh verkopûh?" Ach man! Sterf met je veel te dure (nep)kaarten
Om half 3 binnen, op het Muiderstrand. Ohh wat een drukte en gezelligheid! Had het gelijk naar me zin. Helaas kluisjes vol, dus lekker aan de sjouw met handtas en vriendinnetje als 'brugpieper' met grote rugzak
Tja hele garderobe meegenomen, voorbereid op hoosbuien en modderpoelen. Toen op zoek tussen 38.000 man naar ander vriendinnetje, niet te vinden natuurlijk. 20 sms-en en 10 telefoontjes later eindelijk gevonden. Tja wat wil je als je afspreekt bij de lockers (volgens de ontvangen plattegrond) en er blijkt nóg een lockerplek te zijn. Ben een wandelende TomTom, maar toen even niet Een uur later kon het feest dan echt beginnen! En het werd feest: donkere wolken dreven richting het Muiderzand en toen. plens. een wolkbreuk. Een minuut later was iedereen spontaan gehuld in een gekleurde poncho, waar die ineens vandaag getoverd waren weet ik niet maar zag er wel vrolijk uit. Het baggerstampen was begonnen! Gelukkig snel een schuilplaats gevonden bij de Darkraver in de tent (en velen met ons). Na 10 minuten stroomde de tent weer leeg want de zon scheen weer . Dus alle ruimte om volledig los te gaan voor ons 
"Peukie?" vroeg iemand. Ehm ja. lekker doe maar. Zeer sociaal hoor! Kwartier later weer iemand anders: "Peukie?" Dit ben ik niet gewend van ons Hollanders. Behalve hier dan. Lijkt wel of iedereen alles met iedereen wil delen op dit feest. Is het niet de vreugde en gezelligheid, dan wel de behoeftenvoorziening. Bij Darkie in de Jumpzaal werden we aangesproken door 2 Duitse jongens. Sta je dan in je beste Deutsch te ouwehoeren, voor zover verstaanbaar dan. Ik weet niet wat het is maar op ieder feest sta ik Duits te lullen. Zie ik er dan ook zo uit? Ruik ik naar Bradwürst? Geen idee maar het is wel geinig. Die gasten helemaal uit hun dak Schitterend. Busladingen vol Duitsers reizen af naar ons koude kikkerland om naar een strandfeestje te gaan. Kan natuurlijk ook zo zijn omdat ze in Duitsland bijna geen strand hebben natuurlijk. Het enige dat onbrak waren grote schoppen om Holen zu graben. Nou omdat we vandaag toch in een sociale bui zijn dan nog maar even met Hanz und Franz op de foto gegaan. Voor een Duitse partysite, het kan ook niet anders
Zie pic bij het verslag.Voedertijd!
Soms vergeet je te eten omdat je zo druk bent, maar toch maar ff een vette hap gaan halen. Topdrukte was het. Ik in de rij, gezellig om m'n beurt wachten met een stel hongerige (hoe kan het ook anders) Duiters naast me! Frikandelle jah, schnell bitte! Geduld is ein schone zaak jongens, gelukkig waren ze toen stil en wachtten netjes op hun beurt. Patat en frikandel dienden als diner. Vriendinnetje stond braaf op me te wachten en die had intussen al gegeten: een gozer had een broodje teveel besteld, "wil jij 'm hebben, gratis!" Bedankt maar weer! Bordje al staan bij de ijscomannen opgegeten, dus het toetje was een logisch gevolg. Muntje netjes overhandigd, ijsje in ontvangst genomen en muntje weer teruggekregen. "Hier, alsjeblief, jij hoeft niet te betalen". Er werd al weer gratis in een behoefte voorzien. Ons bin zuunig ging vandaag niet op!
Hop, naar de volgende tent op de patat-calorietjes weer te verbranden. Early rave altijd goed, dus was genieten tijdens de set van Rob & Mc Joe! Helemaal losgegaan met een stel doldwazen. "Peukie?" Nou vooruit dan maar weer. Daarna weer door met gek doen. Ze dachten op zijn minst dan ik helemaal wous was maar niets is minder waar. Nuchter en toch niet sporen, dat is een kunst waar veel mensen nog iets van kunnen leren
Op de main ook draaide Luna, standaard hardstylesetje, maar wel leuk. Hoop bekenden tegengekomen. Eigenlijk is het net "ons kent ons": je kent elkaar maar toch weer niet en dat maakt deze evenementen zo leuk. Het is herkennen en herkend worden door iedereen. Altijd apart, maar sfeerbepalend. Bij de bar stond een bekende te werken: "wat wil je drinken?" Biertje, lekker. "En je vriendin?" Doe maar flesje water. "Alsjeblieft en nog veel plezier he vandaag!" Thanks!
Wandelingetje over het terrein gemaakt opzoek naar een plekkie om te zitten. tot dat er iemand weer een gesprekje aanknoopte: Otto aus Deutschland! Weer m'n duitse woordenboek uit m'n geheugen opgegraven. Hij was z'n vrienden kwijt maar had "seit Heute" een nieuwe vriend gevonden. Een Hollander. Samen liepen ze over het terrein, zoekende naar hun maten. De ware reden van de afreizende duitsers heb ik ook acterhaald bij onze Otto: ze vinden Nederlanders gewoon tof! Iedereen is vrienden van elkaar op zo'n "Party". Duiters zijn meer undergroundfeesten gewend waar iedereen zijn eigen ding doet. Hollanders delen tenminste alles met iedereen. "Eine Zigarette?" Whehe ik kwam niet meer bij. Schitterend! Het "ons-bin-NICHT- zuunig-vandaag"-virus slaat zelfs over naar ons buurland. Daarna zijn Otto en zijn nieuwe vandaag gevonden vriend weer opgegaan in de menigte.
23.00 uur: showtime at DefQon. Oud&Nieuw is er niets bij. Vriendinnetje en ik rustig stekkie gevonden om te genieten van al het moois in de lucht. Voor duizenden euro's vuurwerk ging de lucht in. Q-Dance is vandaag ook niet zuunig geweest (met onze betaalde centen). Ech genieten was het zo mooi! Wel betekend vuurwerk op DefQon dat het feest bijna voorbij is. Intussen hebben mijn voeten me 9 uur lang gedragen over het strand, dus ze voelen wat zwaar aan. Tiet om naar huus te goan. Vriendinnetje die we na onze zoektocht in het begin weer kwijtgeraakt waren, weer gevonden bij de lockers (en nu wel de goeie) zodat ander vriendinnetje weer als een 'brugpieper'met haar rugzak met mij mee kon richting huis. De tas met garderobe had de rest van de dag toch nog in een kluis gelegen, die we heel sociaal mochten delen! Gratis.
Om half 12 als een trechter het terrein afgegaan voor een nog lange terugtocht over de dijk van Muiderzand. Iedereen was moe, blut en zonder "peukies". Gelukkig had ik er nog wel wat, dus heb ze dan ook gul uitgedeeld. Gratis en voor niks!
De terugtocht leek 10x langer te duren dan heen, maar onze voeten wilden 10x minder snel dan heen. Halverwege stond er een gozer auto's aan te houden met het vriendelijke verzoek of iemand startkabels te leen had. Wat bleek: buiten de hekken van het festivalterrein kwam de waren aard van de Hollander weer naar boven. "Nee, sorry (zoek het maar uit)". Deze kapotte auto had mijninziens beter op de Mainstage kunnen staan, dan had ie zeker wegkunnen rijden. Hopelijk voor de passagiers zijn ze nog goed thuisgekomen van dit geweldige feest.
In september ga ik weer naar Duitsland (Q-Base). Eens kijken of Otto zijn vriendjes al heeft gevonden! Ben benieuwd Hier laat ik het bij. Punt.
