Verslag van Defqon.1 Festival, 16 juni 2007

Defqon: een natuurlijke drug?

Sinds de editie van vorig jaar de dagen alweer aan het aftellen. Met ondertussen nog een zenuwslopende kaartverkoop en fysiotherapeutische behandeling verder voor de welbekende F5-vinger was het dan eindelijk zo ver: Defqon.1 2007. Afwachtend wat het weer zou gaan doen, kwam de zin toch steeds meer naar boven. Het leek nog zo ver toen de kaartverkoop begon en nu is het zover; zou deze editie de vorige dan tóch weer evenaren? Was haast onmogelijk, maar dat zeg ik al vanaf 2004 en elk jaar is toch weer vetter!

Ook dit jaar stond er voor ons weer een kwibus klaar (naar aanleiding reacties: zie verslag Defqon 2006) die ons naar het strand bracht. Eerst Schipluiden een half uur vastgezet, daarna via Delft de plekjes opgevuld. Dit jaar helemaal in Defqon stijl gekleed om ook eens met de meute mee te doen! Op het moment dat we de snelweg op reden en de muziek aanging begon het Defqon-gevoel alweer te dagen. Jaa, dit was waar we een jaar naar uitgekeken hebben! Na een leuke rit van 1,5 uur kwam het veelbesproken Almeerderstrand weer in zicht! Nu begint het toch echt te kriebelen hoor! Na een ketting rijker en een lange wachtrij om binnen te komen onder Jeff Bounce door kon het dan beginnen! Van te voren al foto’s gezien van de main tijdens opbouw, en tóch is ie in het echt weer driemaal vetter! Eerst ff de purple checken, want ja, daar staan toch de namen van de artiesten van 2015 Playboyz on the wheels of steel met heeerlijke schuurjump, iets wat ik vandaag de dag nog zeker kan waarderen! Daarna stukje van Dr. Rude meegekregen en vervolgens Francois; wát een geluid! Zelden zulk hard maar toch zuiver geluid gehoord! Ideaal voor mij was de ligging dit jaar; red, brown & blue naast elkaar; kón niet meer misgaan! Na brown stukje red geprobeerd mee te pakken waar ik bij Beholder het eerste knalplaatje voorbij hoorde komen: Keep it coming! Vanaf de achterhoede staan genieten hoe los men kan gaan op dit nummer zeg! Net als elk jaar moest ook de black gecheckt worden en ff 10 minuten helemaal uit je plaat gaan op Evil Activities; die Defqon-losjes-filmpjes moeten natuurlijk ook érgens vandaan komen!

Via de Blue (Melanie di Tria) naar de purple gegaan (ommetje….) om daar nog een stukje Pinas mee te pakken, wat heeeel erg vet klonk! Daar nog ff gemeet met Diederik & Stefan voor wat shirtjes en het begin van Shadowphaxx meegepakt. Vorig jaar ook gezien op de talents en vind dat ie hier niet meer thuis hoort, wát een knaller deze jongen! Genoten van het begin, waardering is hier zeker op z’n plaats. Kwam hier ook Scope DJ (was toch hier?) tegen en altijd leuk om cyber-mensen in het echt te ontmoeten!

Om toch een stukje van Showtek mee te pikken moesten we naar de main. Op zich geen probleem zou je zeggen, totdat we erachter kwamen dat het wel héél hard ging regenen… Poging gedaan tot schuilen in de blue, maar na 10 seconden erachter gekomen dat dit toch echt kansloos was en dan maar schijt aan natte kleren! Tegen de stroming in naar de main, om daar vervolgens HEERLIJK te knallen op Showtek! En toen gebeurde toch waar men al weken voor vreesde: REGEN tijdens een dikke set…

Regen…. HELP! En nu? Tip van de dag: blijf waar je bent en ga los! Poncho aan, zoals de andere 300 diehards op de main en stampen! Ruimte zat, geen irriterende mensen om je heen en gaan! Brennan Heart als volgende DJ speelde hier fantastisch op in, met ‘singing in the rain’! Gewéldig, raar maar waar, dit was voor mij hét Defqon-moment, dat moment wat ik moet hebben om een feest een feest te maken! Moeilijk uitleggen, maar mijn medefeestmaatjes begrijpen goed wat ik bedoel! Wist niet wat ik van Brennan Heart moest verwachten, kan hem moeilijk inschatten, maar hij heeft mijn mening doen veranderen deze dag. Wat een dikke set, mede door de sfeer, knalde helemaal los! Brennan Heart versie van Here’s Johnny, wist niet meer waar ik het had! Dit was mijn nummer van vroeger, hier heb ik de hardstyle ontdekt! Mijn dag kon niet meer stuk, alsof ie het wist!


Singing in the rain!

Na Brennan Heart in elke tent wel een stukje meegepakt, niet eens meer wetende waar en wanneer er wat gedraaid werd. Gegeten en daarna toch weer terug naar de purple, wánt: D-block & S-te-fan! Nog ff succes gewenst, want dit moest toch wel hét setje worden van Defqon!
Wat opviel was dat purple ineens gigantisch volliep tijdens deze set en kwam eigenlijk meteen veel bekenden tegen! Intro was ongelofelijk vet, vaker gehoord, maar het blijkt maar weer dat de zaal hiervoor te grijpen is! Meteen een kneiter van afgelopen jaar er aan vast, Tanz Electric. Geweldig om die hele zaal los te zien gaan. Daaropvolgend Guilty & Waiting For, die op Defqon toch wel een goed gedraaid plaatje is. Ook de nieuwe Scope kwam langs, SUPER! Ook Keep it Coming ging als een mofo, gewéldige sfeerbeelden! (zie foto!)


Mijn complimenten mannen!

Helaas, helaas bestaat het leven uit keuzes maken en zo ook voor mij bestond Defqon uit keuzes maken. Alle leuke DJ’s draaiden rond deze tijd… Na wikken en wegen toch richting main gegaan, want Tatanka staat bij mij ook altijd erg hoog aangeschreven! Onderweg nog ff A-Lusion gecheckt (vanbuitenaf), want vond dat ik moest kunnen zeggen dat ik hem gehoord had (gezien is een ander verhaal ). Klonk erg goed in ieder geval. Laatste stuk Tatanka meegepakt, ongelofelijk vet op de main! En toen werd het lastig… Zany, technoboy, Alpa2, Prophet…
Stukje Zany gedaan met aansluitend technoboy. Voor mij is Technoboy toch dé afsluiter van Defqon, hij hoort daar en ook deze Defqon is weer gebleken dat ie op de main thuishoort en níet in de blue. Toch traditioneelgetrouw op de main afgesloten; Prophet draaide hard. Kwamen veel bekende plaatjes langs, met als hoogtepunt Nothing Else Matters van Zany! Superdikke plaat om die op de main voorbij te horen komen. Na het vuurwerk (dat wij niet konden zien uiteraard) de oude bekende First Rebirth, Defqon-moment! Ook hijo de la Luna was onmisbaar en gaf een gelukzalig gevoel! Toch was het voor ons tijd om om half 12 richting bus te gaan, want tijd is tijd en geen zin om te gaan lopen naar huis.



Ff een sprintje trekken naar de bus met het terrein en de knallende beats achter ons laten. (‘gelukkig’ mochten we nog ff wachten bij de uitgang; bottle-neck…) Aldaar aangekomen bij de bus konden we daar nog een uur wachten omdat we het terrein niet af mochten…! Om half 4 toch thuis aangekomen en HEERLIJK mn bedje ingegaan om vanochtend weer met dat gelukzalige Defqon-gevoel wakker te worden. Helaas resulteert dit toch altijd weer in een dip-zondag, met een heimwee-gevoel naar de dampende beats en de geweldige sfeer van afgelopen dag… Voor mij is het duidelijk: Defqon werkt voor mij als een natuurlijke drug; een adrenalinestoot die 12 uur lang doorgaat en daarna een aantal dagen lang nasiddert, met de welbekende dinsdagdip.
Mijn *kijkt trots* creatie van 2007; thanks to Jacky, je biertje komt volgende keer!

Minpunten:
- Drugsgebruik was overheersend soms
- Uitgang: gooi die hekken open!
- Busparkeerplaats
- Timetable (niet alle topdj’s op zelfde tijd plaats, wil geen keuzes maken)

Pluspunten:
- Geluid; erg zuiver!
- Toiletten; genoeg papier, ’s middags leeggepompt
- Eten & drinken wederom perfect geregeld
- Souvenir (Ja Hollander )
- Indeling