Verslag van Houseplay, 21 april 2007

We waren vroeg in Panama en er stond gelukkig nog geen rij bij de deur. Als je vroeg binnen bent is het altijd leuk om het publiek langzaam te zien binnenstromen vinden wij.
Zoals we van Panama gewend zijn, was het een bijzonder gemixed publiek. Echte partypeople, maar ook van die meiden waarvan je denkt dat ze spijbelen van dansles of dat ze wellicht undercover E.O. reporter zijn.
We namen de decoratie van "In Bed With Space" in ons op: veel van die langwerpige zeilen met reclame voor Space en twee grote bedden, waarvan er 1 op het podium naast de booth was opgesteld.
Na de eerste dj was het al redelijk vroeg de beurt aan de man waar we voor kwamen: Sin Plomo. Waar we eerst nog dachten dat het voor hem een half volle zaal zou worden, daar stroomde Panama in een uurtje tijd flink vol. Beneden was het binnen de kortste keren packed.
Sin Plomo is een ster in het opbouwen van sets en dat was deze keer al niet anders. Binnen de kortste keren ging het helemaal los aan de Oostelijke Handelskade.
Inmiddels hadden twee danseressen plaats genomen op het bed naast de dj booth en zij deelden kwistig allerlei Space presentjes uit: haltershirtjes, cd's en de bij Space zo geliefde waaiers. De laatsten waren in het dampende Panama ook geen overbodige luxe inmiddels. Dieter (Sin Plomo) sloot zijn set af, waarna we voor het eerst kennis konden maken met het fenomeen Johnny Kelvin. Deze bijzonder beweeglijke dj voorziet zichzelf niet alleen van een voor dj's meer dan noodzakelijke koptelefoon, maar ook van een microfoon aan de zijkant van zijn hoofd.
Denk er nu niet aan dat deze microfoon de taak heeft om mc's brodeloos te maken, welnee. Johnny is naar het blijkt een entertainer. En hoe. Met zijn opzwepende vocalen wist hij, zeker in het begin van zijn set, het publiek een paar keer bijna in extase te krijgen. Een dj die niet alleen maar plaatjes opzet of cd'tjes, maar er een complete show van maakt. Het aanwezige publiek droeg hem op handen.
Wij persoonlijk vonden het net even te veel vocals op den duur, maar als je de kans eens krijgt om een setje te aanschouwen van deze Amsterdammer moet je het zeker niet laten!
Na Johnny was het de beurt aan wat wij denken wat de Italiaans held Joe T Vannelli zou moeten zijn. We kennen hem niet en de mensen om ons heen ook niet. De voeten moe gedanst van Sin Plomo trokken we het ook niet meer om navraag te doen en de sound van deze man wist ons ook niet meer richting dansvloer te trekken.
Panama, voor ons bijna altijd de garantie voor een leuke avond uit. Maar deze keer was het dankzij Sin Plomo een hele leuke avond uit!