Verslag van Franchise, 9 februari 2007

Omdat ik op 23 december Franchise helemaal top vond, besloot ik afgelopen vrijdag wederom naar Franchise on tour te gaan, on tour omdat het de roots van dit concept in de Amsterdamse Escape liggen. Omdat ik deze X ook graag de set van Jody San & Monotony wilde meemaken, besloot ik maar vroeg naar het Paard van Troje te gaan. Misschien iets te vroeg, want de bands die hiervoor stonden in een eigen evenement liepen uit. Hierdoor moest de organisatie alle zeilen bijzetten om de laatste dingen qua decoratie te regelen. Maar de balkons waren al ingepakt met een zilverkleurige folie, de letters ‘F’ uit het Franchiselogo hingen aan het plafond, evenals enkele spandoeken in frames.

Jody San & Monotony starten hun set al terwijl de gordijnen nog dicht zijn en een technicus legt de laatste hand aan de installatie van een rood drumstel. Als dat klaar is wordt het verstopt achter schermen op het podium. Er is relatief meer licht bij dit feest en daar word ik als fotograaf [+ filmer, tegenwoordig] toch wel erg van.

Als de gordijnen opengaan zie ik dat heel langzaam de zaal zich vult. Ook zijn er nog bezoekers van het vorige evenement aanwezig, sommige alleen lichamelijk Van bands en bier krijg je schijnbaar ook honger, want de Sapore sandwich outlet in de hal draait op volle toeren.

Ik merk tegenwoordig trouwens aan mijn hyves en mobiel of ietz een goed feestje wordt, dan gonst het al vanaf de dag ervoor, mensen die zich in krabbels en sms afvragen of er nog kaarten zijn en druk rond aan het vragen zijn wie er nog meer gaan. Dat merkte ik al bij de vorige editie van Franchise, maar ook bij Hed Kandi, Sneakerz en deze editie van Franchise. Wat me wel opvalt, is dat bezoekers een soort identiteitscrisis hebben als het om de muziekstijl gaat, bij de eerder genoemde andere feesten is dat vrij duidelijk. Bij Franchise staan bezoekers langer te luisteren, voordat ze beginnen te dansen en het ‘los’ gaan gebeurd ook heel bescheiden.

Maar er wordt vanaf het begin een sfeer neergezet door Jody en Anthony, Jamie doet er nog een schepje bovenop en bij Baggi en Stef is alles flink in beweging. Wat is dit weer een mooi feestje en zelfs de tweede etage gaat open. Het is gewoon gezellig druk, jammer is alleen van8 dat ik op de dansvloer veel ellebogen tegenkom en maar weinig ruimte krijg voor het maken van foto’s. Maar uiteindelijk ben ik wel tevreden over het resultaat, wat ik mede door het licht en de reflectie van de folie kan bereiken.

Als Billy the Klit zijn set begint is er wat meer activiteit op het podium, de schermen worden verwijderd en daar komt het drumstel weer tevoorschijn. Bijna di-rect neemt Jamie Westland er plaats achter. “Is dat niet die dj van daarnet?” vraagt een blonde dame aan mij! Tijd om haar te antwoorden neem ik niet, trek een sprint backstage naar het podium om close-up foto’s en filmpjes te maken. Jamie en Billy gaan namelijk als surprise-act een soort battle doen. Ik kan geen winnaar aanwijzen, maar het = erg leuk. Zelf sta ik met twee camera’s simultaan naar links en rechts te filmen, nog geen idee hoe ik dat moet monteren, maar dat = van een latere zorg.

Hierna zet Billy een strakke en spetterende finale neer voor dit topfeest, wow deze Franchise on tour was weer de bom! Qua muziek een beetje moeilijk te plaatsen, maar als concept wel heerlijk te beleven. Jammer dat het al afgelopen is, gelukkig is er op 10 maart een volgende editie!

Locatie: 9
Decoratie: 9
Licht: 8
Dj’s: 9
Muziek: 8
Personeel: 7
Sfeer: 8

Martwork aka Martin Simonis | Fotograaf medewerker | www.party-mania.nl

Filmpjes op martwork.hyves.nl
Foto's op http://www.partymania.nl/070209_Franchise/