Verslag van Hard Bass, 7 oktober 2006

Ok ok. Hoort niet bij Hard Bass. Het gaat hier om een optreden op 14 oktober in "The Fridge" in London. Maar dit optreden staat niet in de PF-agenda.

Een nieuwe boeking bij een ander agentschap “Tacktical”! DJ Fausto is geboekt door de organisatie Basic, met een eerste optreden in The Fridge in Londen. Een “filthy” UK harddance avond met als hoofdact “onze” DJ Fausto. Partyflock reist mee en vraagt zich af of 2 uur draaien in Londen afweegt tegen 2 lange dagen op reis. “Is het leven van een DJ wel zo rooskleurig als we vaak denken. ”

Vrijdagochtend om 05.30 uur gaat er een wekker in Amstelveen. Het beginsignaal van 2 lange dagen. Een snel ontbijt met magere yoghurt, muesli en visolie. Natuurlijk staan de platenkoffers al klaar maar moet de laatste kleding nog worden gepakt. We ontmoeten Fausto en zijn vrouw Meta op Schiphol. Al snel kennen we de ringtone van Fausto (een heerlijk ouderwetse tring) want zijn telefoon staat niet stil. Tussen het bellen door legt hij ons uit wat er op het programma staat: “Om 11.00 uur vliegen we, we worden opgehaald van Heathrow, even opfrissen en eten, ‘s middags even een paar mensen ontmoeten, nog even langs 2 platenzaken, soundcheck, even rusten en dan knallen! ”.

OK. Dat klinkt goed, let’s go. Bij het boarden dubbelcheckt hij nog even of de platenkoffers aan boord zijn en het antwoord is gelukkig ja. De reis kan beginnen. Toen ik voor het eerst de naam Fausto hoorde, moest ik in eerste instantie denken aan een God uit de Griekse mythologie. Fausto. echt zo’n naam voor een God van de donder, die met een gladiatorkar met ijzeren wielen, voortgetrokken door 2 vurige paarden, over de wolken rijdt.
Maar nee. Fausto is zijn echte naam en verraadt een Italiaanse afkomst. Met een Italiaanse vader en een Amsterdamse achtergrond is Fausto een temperamentvol, vriendelijk brutaal en gedreven man. Een muziekliefhebber puur sang, met zijn hart op de goede plaats. De bagageband op Heathrow wordt al bellend in de gaten gehouden. De tas met kleding is al gesignaleerd, maar de platenkoffers nog niet. Zelfs ik houd de bagageband nauwkeurig in de gaten en merk niet eens dat mijn eigen tas al 2 rondjes heeft afgelegd. 2 doffe dreunen klinken in de hal en het optreden is gered; de platenkoffers zijn binnen. De autorit naar het hotel is heftig. Met laserprecisie stuurt de chauffeur ons door de metropool Londen. Mijn God, WAT een stad is dit. 3 kwartier later staan we voor het hotel en moeten er eerst even wat zenuwen worden weggerookt. Na een heerlijk etentje en wat telefoontjes is het tijd om op zoek te gaan naar Mad Records, een platenzaak in het hartje van Londen. Een echte Engelse taxi brengt ons naar Beak Street, maar de platenzaak is nergens te vinden. 3 keer de straat op en neer en natuurlijk vinden we Mad Records ergens in een doodlopend steegje. Waar anders; want naar goeie muziek moet je zoeken, niet waar? 60 pond lichter (zo’n 85 euro) maar 10 knallers rijker gaan we, al bellend, terug naar het hotel. Gedurende de middag heeft Fausto al van alles per telefoon geregeld; Bij de soundcheck komen een paar “bonzen” om even wat te bespreken, maar ook tijdens het optreden zullen er wat promoters naar hem komen kijken. Techniek, uitstraling en platenkeuze is 1 ding, maar een goed netwerk is essentieel. Het is van groot belang om nieuwe organisaties en promoters van zijn kunnen te overtuigen. Als kleine zelfstandige moet je dit zelf doen en Fausto doet het met passie en speels gemak. Een paar uur later komt Fausto laaiend enthousiast terug van de soundcheck. “Damn, wat een geluid in die zaal” en als hij dit zegt weet hij dat het nu alleen nog van hem afhangt. Even 2 uurtjes liggen voor het optreden is gewenst; de spanning stijgt!

Wij vertrekken wel alvast naar The Fridge. We staan keurig op de gastenlijst en na een “quick search” door stevige mannen met sjieke trenchcoats zijn we binnen. The Fridge, voorheen een theater, is groot en hoog. Aan de muren hangen loges, sierlijke houtsnijwerken en ornamenten. Het is nog niet druk, dus genoeg tijd om even de atmosfeer te proeven. En mijn GOD, wat een geluid in die zaal! De bas dendert echt door je ingewanden je oren uit. Jippie, dat wordt knallen! Fausto arriveert om 01.00 uur, spreekt met een paar mensen en regelt een paar “Special Access”-bandjes. Ik “kraak” nog even zijn rug en om 03.00 uur mag hij dan eindelijk los. Fausto ramt, rockt en rules en geeft meteen vol gas! De Engelsen moeten even wennen aan de stijl, maar hebben al snel de “flow” te pakken. Hij draait, naar eigen zeggen “Continental”, zeg maar een mix van Hardtrance, Hardstyle en Techno met daaronder de rollende bassen van UK Hardhouse. Achter de draaitafels is hij volop in de weer; Een basisplaat die de toon zet, gecombineerd met korte stukjes van andere platen. Heerlijk om iemand zo vurig aan het werk te zien.
De Engelsen voelen dat hier iemand met zijn grootste hobby bezig is en laten dit duidelijk merken. De energie gaat in een opwaartse spiraal tussen de DJ en het publiek. De reacties zijn overduidelijk, helemaal als ze Fausto ineens op de dansvloer tegenkomen. De zenuwen waren na 2 minuten al verdwenen en iedereen gaat los. Super! Na afloop in de kleedkamer is het een komen en gaan van mensen. Fausto krijgt veel complimenten en is zelf ook uitermate tevreden. Natuurlijk nog even napraten en wat nummers uitwisselen en de avond zit er al weer op.
Bij de uitgang willen de sjieke trenchcoats geen fooi, maar worden we wel overvallen door een twintigtal flyermeisjes en zo’n 30 snorders. Met een officiële taxi besluiten we richting het hotel te gaan, maar niet voordat we onderweg nog even zijn gestopt bij een nachtwinkel voor een paar treetjes Heineken.

In het hotel is er ontlading en praten we nog lang na over het optreden, de club, de dag in Londen en over de dag van morgen. Om 12.00 uur moeten we de kamers uit en de klok staat inmiddels al op 10.00 uur. Nog snel even douchen, de echtelijke plicht en een uurtje de ogen dicht. Daarna koffers pakken, half ontbijtje en we staan weer op straat. We spreken nog af met een paar mensen die we gisteravond hebben ontmoet en lopen een flink stuk langs de Thames. De taxi brengt ons naar Heathrow en om 16.20 uur zitten we in het vliegtuig terug naar Amsterdam. Achterover in het vliegtuig laat ik de 2 lange dagen nog eens even de revue passeren. Onder me zie ik de wolken als een grote prop watten en ik droom langzaam een beetje weg. “Vrijdag vroeg op, naar Schiphol, het wachten bij het inchecken, achter de douane en bij het boarden, Londen, Mad Records en natuurlijk het optreden. Ik zie Fausto nog staan en ineens snap ik mijn beeld van Fausto de dondergod. Die vurige paarden. dat zijn natuurlijk zijn ogen, die kar met ijzeren wielen natuurlijk de DJ booth met de “wheels of steel” en of hij het heeft laten donderen in Londen? Hell yeah. “

Ik kijk achterom naar stoel 24f en zie Fausto en Meta lekker loom onderuit hangen. “Hey Fausto, wat vond je er nou zelf van? ”

“Ey, dit was toch super man! En 9 december mag ik er weer draaien! ”

Mooi. is mijn beginvraag ook meteen beantwoord!

Peterrrr{*}