Aanvankelijk zouden we met 2 auto's vertrekken vanuit Breda. Maar toen ik Techno-Mania belde met de vraag: "what's the score?" deelde hij me op onvervalst chagerijnige toon mee dat ie niet meer zou gaan. "REDEN? " was mijn begrijpelijke reactie. "Gewoon geen zin" was het antwoord. Kortom, hij en Technojessy hadden natuurlijk weer gezellig lopen kissebissen over hun lieve nieuwe bull-terriërpup DJ. een schat van een beest, maar nu al onderwerp van vele hevige discussies in huize Wolfe-Bouwknecht.
Dus vertrok ik maar samen met Karstuh en Johan V, natuurlijk wel uit ervaring wetende dat eerder genoemd stel wel bij zou draaien en vanzelf op Extrema zou verschijnen. De korte reis verliep voorspoedig en voor we het wisten waren we bij afslag Best aangekomen, die we dan ook vol blijdschap invlogen. Maar bijna bij het Wilhelminakanaal aangekomen liep het verkeer plots vast! Wat bleek. Vlak voor een flessenhals stond een Benzo met motorpech. "Damn! Ik wil naar Extrema! " schoot er door mijn hoofd, en als vanzelf klonk er tegelijkertijd luid "RIJUUUUUH! " uit mijn autoraampje. Toen dat niet wilde werken zag ik, net als de bestuurder van de auto voor mij, maar één oplossing: weg met die hap! Zonder te aarzelen jumpte ik mijn wagen uit en. : "WOOOOOEEEIIII! ". lag ik bijna onder een zilverkleurige Peugot. het ging net iets te snel om ook nog het type te kunnen onthouden, maar dankzij mijn elastieken dansbenen (en vermoedelijk een snelle manouvre van de bestuurder) wist ik letterlijk de dans te ontspringen. En toen hup, dat wrak de weg af geduwd, terug mijn wagen in, en GO! Jep, deze dag stond al direct bol van de actie. Na een tijdje het Wilhelminakanaal gevolgd te hebben, kwamen we aan bij het kruispunt dat naar de parkeerplaatsen leidde. Een bord voor rechtdoor gaf Extrema aan en een bord naar links gaf de taxistandplaats aan. Uit ervaring weten we inmiddels dat je nooit naar de borden moet luisteren, dus we kozen eigenwijs de linkerkant. En inderdaad, we stonden vrijwel direct op een bijna lege parkeerplaats. Stukje wandelen langs de waterskikabelbaan (zeg dat maar eens een aantal keer snel achter elkaar. ) en Dippiedoe en voila. : daar was de ingang!
De binnenkomst verliep soepel. Fouilleren werd maar half gedaan. Ik vond het persoonlijk meer op instralen lijken. De rij vorderde dan ook snel en we waren in no time binnen. Tenminste. ik en Karstuh dan. Hoewel Johan V bij het aansluiten in de rij nog naast ons stond, was hij nu in geen velden of wegen meer te bekennen. Maar we kennen 'm inmiddels wel een beetje. Dus Kars ging op zijn gemak een kluisje huren, terwijl ik alvast een groene rakker rolde. Die was al zo'n beetje op toen Johan eindelijk weer ten tonele verscheen, want dat duurde nog ruim een kwartier. Hoe hij dat voor elkaar heeft gekregen is vooralsnog een raadsel. Ook hijzelf heeft voor dit soort geregeld voorkomende merkwaardigheden doorgaans geen duidelijke verklaring.
Vanzelfsprekend togen we eerst richting de techno tent. Puur automatisme. Maar vanwege het heerlijke weer, en een smsje van Jamiee, oftewel mr. U Rodion himself, gingen we eerst even bij de mainstage kijken. De Belgische dr. Lektroluv was net zijn ding aan het doen. Erg lekkere shit, en het publiek swingde lekker mee. Maar man man man, wat moet die het warm hebben gehad met dat groene masker op zijn kop en dat driedelig pak aan. Aanvankelijk dacht ik dan ook dat hij continu de room service aan het bellen was voor een koud drankje, maar die telefoon bleek zijn koptelefoon te zijn.
erg cool 
Maar ja, omdat we Jamie en de rest niet aantroffen leidde onze benen ons stiekempjes toch weer richting de technotent. Nadat Johan eerst weer even een pit-stop had gemaakt bij de toiletten, en karsten en ik in dezelfde tijd 2 pit-stops deden aan de bar (jep, het duurde weer even) stapten we de tent binnen, waar we ons in het midden van de zaal bij Varela en ID&Tinus voegden. De temperatuur was binnen redelijk te doen. Maar het was net half 3 dus die zou nog wel een stukje oplopen die dag, zo beseften we. Shinedoe was nog aan het draaien, omdat Marco Carola nog niet in de house was. Shinedoe's sound was zowel funky als up tempo. Even later bleek dat Corola ook niet meer in de house zou komen, de lauwe vent! Shinedoe zou dan ook worden afgewisseld door de daarop volgende act, The Advent. Leuke rappe techno, maar vanwege de toenemende temperatuur in mijn achterhoofd (zowel letterlijk als figuurlijk) besloot ik toch maar even buiten af te koelen en op te laden, in afwachting van de hoofdact deze avond: Collabs 3000, oftewel Speedy J en Chris Liebing
. Las in het verslag van Boex dat the Advent was vervangen door Aron Friedman en Darko Esser, dus nie eens zo'n gek ideeDat afkoelen was overigens bepaald geen kwelling; Extrema leent zich uitermate goed voor een lekker wandelingetje over het bijna sprookjesachtige terrein. Mensen die dansen, lekker eten, chillen áán of ín het water, op het gras of in die relaxte lounge-kussens. En dat met vanuit vrijwel elke hoek een goed stukje muziek en een stralend zonnetje op je bol, vergezeld van een welkom briesje.
Maar uiteindelijk was het toch zover: Speedy J en Chris Liebing. Ook Ivos en consorten bevonden zich inmiddels in de tent, dus dat beloofde weer een ware losgang in groepsverband te worden. En inderdaad: direct werden we getrakteerd op die onvervalste Drumcode invloeden met zijn vele lagen en onverwachte wendingen, powered by 2 decks en een generator als ik het goed gezien heb. Het duurde dan ook niet lang en Karstuh vloog naar voren, met mij in zijn kielzog. Karsten liet weer duidelijk blijken een hopeloze technogroepie te zijn, door te springen alsof zijn leven ervan afhing en zijn Plastic Man tattoo keer op keer te kussen. Na zo'n drie kwartier begon ik echter te smelten en ging ik weer even wat naar achteren. Karstuh dacht er niet aan. Op dat moment kreeg ik het langverwachte smsje van Techno-Mania:
Hey bol we zijn net binnen we gaan zo naar techno waar stade ongev
Teruggesmst dat "bol" rechtsonder de bol stond. humor.
Het duurde even en omdat ik alweer een beetje afgekoeld was door een paar flinke kletsen water in mijn gezicht, ging ik nog snel ff vooraan bij karsten staan springen. Die was nog steeds helemaal los aan het gaan, terwijl ie andermaal met een supergrijns gebaarde dat het hem weer helemaal boven zijn bol ging. Na nog een flinke tijd de set aangehoord te hebben, die gekenmerkt werd door voorzetjes van Liebing die werden opgebouwd tot climaxen door Speedy J, ging ik maar eens kijken waar mijn favoriete love-couple uithing. Die hadden net even bij Ivos gestaan en stonden nu bij de uitgang van de tent te genieten van een sjekkie-deluxe. Natuurlijk eerst even meegenoten en daarna de set van Liebing en Speedy J afgeluisterd.
Daarna werd het de rest van de dag lekker rondwandelen over het terrein na eerst even mijn vreetkick gestild te hebben met achtereenvolgens een mini pizza, een broodje panini-ham kaas, 2 tosties en een broodje gegrilde kip. BUUURP! Jep, ik kon weer even vooruit. Beetje hangen híer, weer een beetje swingen in de technotent bij mistress Barbara, beetje hangen dáár, tevergeefs naar bekenden zoeken en ouwehoeren met bekenden die we toevallig wél tegen het lijf liepen. En natuurlijk Johan een beetje plagen. Dit keer door hem te smsen dat ik opgepakt was en in het politiebusje zat op weg naar Eindhoven. Een kutstreek, dat wel. maar die verbaasde kop van hem toen ie me ineens tegen kwam terwijl ie volledig in paniek zich een weg naar de uitgang baande was het dubbel en dwars waard, hehe
. "Ben jij niet normaal of zo? " Vroeg ie. "Nope. " was terecht mijn antwoord. "Ik heb mijn bier laten vallen en ben als een gek richting de uitgang gerend, idioot! " voegde Johan eraan toe: "Ik kreeg zelfs nog een klap in mijn nek van zo'n gast omdat ik 'm bijna omver liep op volle snelheid! ". Op mijn vraag "wat ie in hemelsnaam van plan was te gaan doen als ie de uitgang bereikt had?" is ie mij vanzelfsprekend nog steeds een antwoord verschuldigd. Door al deze lollige hectiek was het alweer 22.00 voor we het wisten. We besloten nog een half uurtje naar signor Mulero te luisteren, om rond 22.30 onze biezen te pakken zodat we de grote drukte voor zouden zijn. Terwijl we het Aquabest terrein al hadden verlaten en terug naar de auto liepen, hadden we nog een uitstekend zicht op het prachtige vuurwerk. Omdat we op tijd vertrokken waren zaten we zo op de snelweg en kwam ons eigen Breedjedizza weer snel in zicht.
Hier eindigde de avond overigens niet. Er werd nog lekker geafterd bij Nicky en Tim thuis, waar een aantal jongens van Lektrik een beetje aan het draaien was. Funky tikkende, lekker spacey minimal, waarbij ik mijn voetjes uiteraard niet op de vloer kon houden. Maar toen tegen een uur of vier het bier en aanverwante goederen op waren, was ook de spirit zo langzaamaan gedaald. De moeheid sloeg uiteindelijk toe, en het werd tijd om ons bedje op te zoeken. Oogjes dicht en snaveltjes toe.
Hoewel ik voldaan in slaap viel, moet ik toch wel zeggen dat ik het ietsiepietstie te "normaal" ga vinden, die grotere feesten. Hoewel Extrema een geweldig opgezet feest was, bekroop mij achteraf toch een beetje het gevoel van "been there, done that". Ik denk persoonlijk dat dit te wijten valt aan mijn iets te frequente feestbezoek. maar ook aan het feit dat de locatie er qua uitdeling steeds hetzelfde uitziet. Dat vond ik ook voor Mysteryland 2005 gelden en helaas toch ook een beetje voor Awakenings Festival (Al vond ik die laatste natuurlijk wel de bomb, maar ja: die fucking TECHNOOOOWWW
! ) Bij Nicky en Tim thuis had ik het uiteindelijk bijna net zo naar mijn zin als op Extrema. Ik denk dat ik die knusse sfeer tussen de bezoekers op een klein feestje, waar men muziekaal doorgaans meer op één lijn ligt, meer kan waarderen dan de grotere feesten. Daar komt het overgrote deel van de bezoekers meer voor een dagbeleving: mooie locatie, mooie mensen, leuke kraampjes en bezigheden, lekker eten, én een goed stukje muziek. Uiteraard een heerlijke manier om je zaterdag door te brengen! Maar deze jongen heeft toch voornamelijk oor naar de muziek. Ik vind mijn heil daarom uiteindelijk toch meer op de kleine, meer besloten feestjes.
Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat ik volgend jaar weer lekker ga genieten op Aquabest. Want al met al was het een superdag! C ya next year! foto's @ Morris Stockwood
