Verslag van Xtra Large meets Chakra, 17 juni 2006

Het is alweer een tijdje geleden dat ik twee feesten in één weekend gepland heb maar dit weekend kon het gewoon niet anders. Op vrijdag zou RV eindelijk weer eens wat van zijn kunsten vertonen en op zaterdag vond men dat het toch eens tijd werd dat ik naar Pat C zou gaan luisteren. Over die laatste DJ heb ik veel (positiefs) gehoord, maar had hem nog nooit aan het werk gezien. Kon me dus opmaken voor een ouderwets, lang feestweekend!

XL meets Chakra (meets Don Leo) @ Marcanti 17 juni 2006

Met de avond ervoor nog in de benen kon ik zaterdag weer eens naar “mijn” club in Amsterdam voor het feest “XL meets Chakra”. De line- up zag er met Spider, the Freak en Pat C prima uit en XL staat normaal gesproken garant voor een avondje trance- tot hardtrance. Ook wist ik dat er weer een aantal vrienden aanwezig zouden zijn wat de gezelligheid alleen maar te goede zou komen. Wel apart dat bij aankomst om kwart voor elf de deuren nog dicht waren, zonder opgaaf van redenen. De mensen in de rij konden dus tot elf uur wachten voor ze naar binnen konden en voor mensen die expres vroeg gekomen waren was dat wel een kleine bron van irritatie (wat ik me kan voorstellen, toch een beetje een gevoel van minachting voor je publiek). Gelukkig kom ik al een jaar of negen in de Marcanti en ken ik dit wel al van andere feesten…

Nadat de gebruikelijke binnenkomstrituelen (fouilleren, garderobe) weer gebeurd waren viel me al gelijk op dat de hoofdzaal een andere sfeer uitademde dan met Housexy. Er hing een soort legernet op het podium en alles leek wel een stuk donkerder geworden. Ook de mensen kon ik niet helemaal als XL bestempelen, maar dat zou wel te maken hebben met de aanhang van Chakra. Zijn toch een wat ander soort mensen dan je normaal gesproken in XL aantreft. Allemaal niet negatief trouwens, een beetje verandering kan immers nooit kwaad, maar ik moest er wel even aan wennen. Wat ik wel al een beetje een domper vond was dat bijna het hele XL deel van de line- up niet zou komen vanavond. Spider had zich ziek afgemeld en waar Freek was is me een raadsel. De tweede zaal bleef dus dicht en de Chakra DJ’s stonden ineens allemaal in de hoofdzaal. Was al gelijk benieuwd hoe dit allemaal zou lopen vanavond…

De eerste DJ aan het werk was E- Manual. Een erg knappe, jonge dame (17 jaar oud pas) die lekker bewegend haar platen aan elkaar mixte. Ze was wel wat nerveus, te merken aan wat foutjes, maar het was dan ook de eerste keer dat ze in de hoofdzaal van de Marcanti mocht draaien. Haar platenkeus was lekker zo voor het begin van de avond en de lol die ze er zelf in had sloeg ook over op het, al in behoorlijke mate, aanwezige publiek. Dit wordt er eentje om in de gaten te houden!

Na E- Manual mocht haar vriend Bradbee plaatsnemen in de booth en hij begon al met een valse start aangezien na één plaat het geluid al uitviel. Dat werd gelukkig snel opgelost en hij kon verder met het neerleggen van zijn behoorlijk up- tempo tranceplaten. Nou is dat precies de stijl waar ik op wachtte dus dat werd weer dansen geblazen! Ook leuk dat zijn vader apetrots op de dansvloer zijn zoon stond aan te moedigen. Een betere fan kan je je niet wensen in mijn ogen en zoonlief stelde zijn vader, en met hem veel van de aanwezige feestbeesten, niet teleur. Ondertussen was ik ook nog even wezen kijken in de lounge waar Don Leo en Pure Joy “hun” zaal hadden. Had geen idee wie er draaide, maar het klonk prima! Sowieso erg leuk dat deze twee dansliefhebbers hun eigen zaal hadden en als ze dan ook nog eens met lekkere muziek komen is het helemaal top! Complimenten dus. Wel jammer dat het in deze zaal de hele avond erg benauwd was wat dansen tot een zeer zwetende ervaring maakte.

Terug in de hoofdzaal was het na Bradbee tijd voor achtereenvolgens Cay-T, Halogen en Sven van Vuren. Aan deze optredens kon ik merken dat ik toch niet helemaal bij het “Chakra gevoel” hoor. Was één keer bij een erg rustige Chakra aflevering in de Hemkade geweest en vond dat toen zeer goed te doen, wat de muziek betreft, maar deze DJ’s draaiden mij veel te langzaam en, eigenlijk, té saai. Toen mij werd verteld dat dit onder de noemer “progressive” viel werd mij dan ook duidelijk dat deze uren niet aan mij besteed zouden zijn. De bass was prima, dat ene loopje ook wel maar verder gebeurde er eigenlijk weinig. Allemaal iets te minimalistisch om mij aan het bewegen te krijgen. Als Pat C niet nog zou moeten draaien was ik waarschijnlijk naar huis vertrokken. Gelukkig was ik blijkbaar één van de weinigen die er zo over dacht aangezien de dansvloer goed gevuld bleef en men er blijkbaar meer mee kon dan deze verstokte tranceterriër. Smaken verschillen…

Tenslotte was het dan de beurt aan Pat C. Een vriendin van mij is helemaal idolaat van deze artiest en ik kon na wat uren stilzitten ook wel weer een verzetje gebruiken. En die kwam er! Lekker vette, originele, energieke platen werden de draaitafels opgeknald en ineens was ik weer wakker! Heb dus gelukkig nog een uur kunnen stampen op deze heerlijke set en er werd dus nog wel wat van de avond goedgemaakt! Lekker! Denk dat ik deze DJ nog wel een paar keer ga horen draaien…

Al met al was dit dus een wisselvallig XL avondje voor mij. Het gemis van de XL DJ’s was er weldegelijk, zeker met dat progressive intervalletje, en dat werd toch niet helemaal goedgemaakt. Hopelijk dat er bij een volgende aflevering weer een volledige selectie aanwezig is!

Greetz,
Maarten