R.I.P. Maarten
Man, wat was ik brak toen ik vanmiddag wakker werd. Ik probeerde me zoveel mogelijk de avond ervoor voor de geest te halen, die we hadden doorgebracht bij Awakenings in de Graansilo, zodat ik de overheersende koppijn wellicht zou vergeten. Kreunend en steunend liet ik de voorgaande avond als een B-film aan me voorbijtrekken. Totdat ik me plotsklaps realiseerde dat het pas zaterdag was in plaats van zondag. En dus dat Bartje Skils nog wat plaatjes op de pick-up zou gooien bij Mezz die avond. En huppakee, direct wonderbaarlijk genezen van zowel mijn lichamelijke als mijn psychische klachten
Johan V ging vanavond niet meer mee vanwege oververmoeidheid. De lauwe vent! Ik had met Liektrik en Karstuh afgesproken om hen thuis op te halen om respectievelijk 22.00 en 22.30. Het werd uiteindelijk 22.30 en 23.10 maar dat terzijde. Bij binnenkomst merkten we gelijk dat de opkomst laag was uitgevallen. Lager bijvoorbeeld dan bij Michel de Hey, terwijl Bart Skils toch duidelijk hoger op mijn ranglijstje vermeld staat. Zal ongetwijfeld te maken hebben met Awakenings (waar half technominded Breda aanwezig was) en Beatitude (waar de ándere helft uithing), beiden de dag ervoor. Iedereen waarschijnlijk helemaal lamgeslagen door de snoeiharde tonen van Rush, of de diepgaande treiteringen van Steve Rachmad. Maar dat bleek uiteindelijk ook niet zo heel erg. Het percentage échte liefhebbers lag hierdoor deze avond wat hoger en er was zowaar ruimte om te dansen bij Mezz! Bovendien was er ook een aantal van onze immer dansende vrienden uit Sleeuwijk (oeps: Almkerk)present, dus kon er weer eens ouderwets gezellig gefeest worden! Wat we volgende week overigens zonder twijfel even dunnetjes over zullen doen tijdens Technonk! Maar we stonden toch ook wel weer een beetje raar te kijken toen we de zaal in kwamen: wat was die Bart Skils veel aangekomen sinds de laatste keer dat we hem gezien hebben tijdens TWSTD op koninginnedag, en wat heeft ie ineens een hoop last van haaruitval. Nader onderzoek leerde dat dit slechts het voorprogramma was. Een goed voorprogramma overigens, maar wel een beetje vreemd, aangezien hierover niets vermeld staat op Partyflock. Hier wordt juist de indruk gewekt dat Skils de hele avond (dus vanaf 22.00) zou draaien. Alleen had het voorprogramma zijn huiswerk niet zo goed gedaan, want zo veel hardere technoplaten in het voorprogramma van Skils. Niet helemaal gepast lijkt mij. Of zoals Karstuh zei: Ze verwachten blijkbaar hard-minimal vanavond
. Toen Bart Skils om 00.30 eindelijk begon te draaien, deed hij dan ook al wat ik dacht dat hij zou doen. De muziek even terug naar nul, om van daaruit zelf weer opnieuw op te bouwen. Zo kon Skils enigzins ongemerkt radicaal switchen naar zijn eigen stijl: Iets omlaag met die pitch, schelle snare-drums, diepe bass (voor zover dat mogelijk is met de huis-installatie van Mezz), en al die andere piepjes en kraakjes. Heerlijk gewoon! De MC was duidelijk ook zeer enthousiast over de kunsten van Skils want hij kweelde inmiddels maar liefst voor de derde keer: "Give it up for the DJ: Bart Skils!". Aangezien het publiek hier vóór binnenkomst waarschijnlijk al van op de hoogte was, had één keer naar mijn mening eigenlijk ook al meer dan voldoende geweest. "One last time for Bart Skils" klonk het weer niet veel later, om 1.50. Want inderdaad, de Bredase binnenstad ging grotendeels alweer sluiten vanwege die belachelijke kinderbedtijd van 2.00, terwijl Skils zijn spullen nog bij elkaar aan het zoeken was voor zijn volgende boeking die nacht in Amsterdam. Maar goed, die anderhalf uur dat we van Skils' kunsten konden genieten waren zeker de moeite (en de € 7,- entreekosten) waard.
Terwijl Karstuh zich naar technoclassics in de Spock begaf, bracht ik de vermoeide Liektrik naar huis. Die had 'smorgens vroeg al een wereldprestatie geleverd door even 4 medailles (2 goud, 1 zilver en 1 brons) in de wacht te slepen bij haar turnwedstrijd. Slechts 'n kwestie van tijd voordat mijn kampioentje op de olympische spelen staat!
Daarna nog even wat gaan drinken bij de jarige Johnny, waar ik tevens de inmiddels meer dood dan levende Johan oppikte. In plaats van daarna verstandig rechtstreeks naar huis te gaan, besloten we nog wat te gaan drinken bij Ivos en Kwokje thuis. Daar troffen we niet geheel tegen onze verwachtingen in ook Karstuh, Judith en later oOmske aan. Slap geouwehoer en gebekketrek hield ons daar op de been tot 7.30, totdat Ivos ons met een ietwat bleek aangelopen gelaat vriendelijk verzocht om zo langzamerhand toch maar weer eens op huis aan te gaan. Een verzoek waar we op een uiterst melige wijze gehoor aan gaven. maar waar kwam nou eigenlijk die beer vandaan, Johan?
Foto's @ Morris Stockwood
PS. Heb nog een telefoon gevonden en ingeleverd bij het personeel! Dus agge dikkels oew mobiel kwijt ben dan witte'r van eej kul.
