Verslag van Space Antagon, 22 april 2006

Space Antagon – een sprookje!

Zaterdag 22 april 2006 was de premiere van Space Antagon. Gezien het concept zou dit het feest van het jaar moeten kunnen worden. We kwamen niet bedrogen uit!
Het sprookje begon ’s avonds bij aankomst: voor de ingang stond een feeërieke poortwachter,
meters hoog op stelten. Met een betoverende, kalme uitstraling heette hij ons welkom in de Hemkade, dat ontzettend mooi was omgetoverd tot een sprookjesachtig geheel.
Het plafond van de foyer was mooi versierd met kleine lichtjes die aan een sterrenhemel deed denken.
Er waren individuele dansers die hun geweldige kunsten vertoonden; wat een vakmensen!
Deze dansers waren voor een aantal party gangers blijkbaar ook goede inspiratie, er waren er bij die de bewegingen in hun eigen dansstijltje nadeden, wat weer een mooie mengeling van het geheel gaf.

In het begin waren alle vier de zalen open en hadden luisterrijke namen gekregen als ‘Labyrinth, Cocoon, Psychic en Element. Met name in Psychic ging het feest al direct flink los met DJ Riko die daar de avond opende. Aan weerskanten van dat zaaltje stonden mooie ouderwetse kandelaars met brandende kaarsen. Het geheel deed me een beetje aan de Middeleeuwen denken, wat een heerlijke culti-shock teweeg bracht. DJ Riko en later Sven S bliezen het dak eraf met de eigentijds geluiden die me op dat moment deden denken aan een kudde wild aanstormende buffels.

Theatergroep Antagon.

In elke zaal waren ‘living installations’ aanwezig waarin schitterend geklede en opgemaakte mensen inzaten. Deze artiesten behoren tot de theatergroep Antagon uit Duitsland.Ik keek verbaasd op toen ik bij de ingang naar de main toe een man in een triplex cocon zag staan. Het effect was alsof hij onder water stond, deed me een beetje aan de man van Atlantis denken.
In de Space-zaal lag een meisje in foetushouding in een triplex kubus. Ik vroeg me af hoe lang die mensen dat volhielden en hoopte vurig dat ze dat niet tot 6.00 hoefden te doen.
Gelukkig voor hen was dat gelukkig ook niet het geval.
Dat meisje in de triplex kubus vond ik fenomenaal: lig daar maar eens een paar uur op één zij.
Aan haar vingers had ze enorme punten waarmee ze af en toe dramatisch uit de kubus kwam.
Mensen die binnenkwamen en net als ik vol verbazing en bewondering naar haar keken, begroette zijn weer met een verwonderde blik; het was alsof je contact had met een ander wezen dan hier van de Aarde. Supertof gedaan!

Water en vuur.

Er was veel water en vuur aanwezig in de acts. Tegenpolen die in combinatie een schitterende weerspiegeling waren van onze wereld. Ook door de muziek werden we meegenomen in een spannend avontuur. In de Labyrinth-zaal DJ Joeri verrassende rocknummers horen die uit een ver verleden kwamen. Even terug in de tijd dus in een futurisch omlijnde omgeving.
Deze uitmuntende DJ werd rond 02.00 afgelost door DJ Maron; ik heb genoten van zijn set!
Tijdens zijn optreden werd er een schitterende vuurshow opgevoerd; hij zat er zogezegd warmpjes bij
en had het zichtbaar gigantisch naar zijn zin.
Hij had zijn set ook weer uitermate lekker opgebouwd die werd gevolgd door een opzwepende finale van supervette platen.
De sfeer was buitengewoon goed te noemen, hoewel het niet heel erg druk was. Daardoor werd besloten om enkele zalen te sluiten.
Dit werd creatief opgelost door hier en daar mooie zwarte gordijnen op te hangen zodat de mystieke sfeer toch niet verloren ging in een leegte. De sfeer bleef feestelijk en het was naar mijn mening precies goed; we hadden prima de ruimte om lekker los te gaan.
Ook heb ik genoten van de MC en Vocalist Vika Kova. Prachtig aangekleed en een stem als een klok. Eén brok power, deze dame!

Oops …

Tijdens de sets kwam er een act de zaal binnenzetten waarbij een groep aan elkaar vastgebonden figuren luid schreeuwend en voortgetrokken door een soort van ‘slavendrijver’ die er zichtbaar genoegen in schiep om het gezelschap met zich door de zaal mee te sjorren. Midden in de zaal bleven ze allemaal staan en voerden hun act verder op. Dit gebeurde ook weer op hele lange stelten en ja … oeps … bedrijfsongevalletje: eentje ging dus neer . ‘Gatverrrrr’, dacht ik, ‘zie nou maar weer eens overeind te komen!’ Maar hier hadden we te maken met vaklui. Na enige consternatie in de groep werd de ‘gevallene’ door twee anderen weer op de stelten geholpen. Niemand viel uit zijn of haar rol, sterker nog, men ging gewoon door met waar ze mee bezig waren.
Wat ook een feest van vorm en kleur was, dat was de Full Colour lasershow van Laser Image. Allemachtig, een fijn staaltje van lichttechniek! En omdat deze zo ontzettend mooi in de Labyrinth-zaal werd neergezet, ben ik daar voor het grootste gedeelte van het feest verbleven.
Wat mij betreft was dit een zeer geslaagd experiment!

Het vervolg.

De volgende Space Antagon zal naar alle waarschijnlijkheid worden gehouden op 17 juni!
Over de gehele linie was het concept geslaagd; vele positieve reacties en iedereen genoot zichtbaar.
Wel zullen er 2 zalen minder geopend worden en zal de entreeprijs iets omlaag gaan om dit nieuwe fenomeen toegankelijker te maken.
Ik kijk erg uit naar de nieuwe uitgave van dit wonderlijke sprookje. Met dit feest is er iets nieuws gekomen in party land, een schitterend feest in de vorm van dance met theater gecombineerd.
M@dC@t-in-Wonderland is inmiddels weer uit het konijnenhol gekropen en zit zich nog zeker dagenlang te verwonderen over alles wat zij heeft gezien!
Space Antagon gaat naar mijn mening een Neverending Story worden.

M@dC@t