15 April 2006 Amsterdam Rai
TECHNO AREA
Allereerst, dit verslag beslaat alleen de techno area, waar deze flapdrol de hele avond zijn kunstje (lees: gezwalk wat voor dansen door moest gaan) heeft vertoond. Heb nog wel enkele keren geprobeerd om even een rondje te lopen langs alle areas, maar die dappere pogingen moesten steeds vroegtijdig gestaakt worden omdat ik daarbij ook nog eens eens in létterlijke zin de weg kwijt raakte. in figuurlijke zin was ik 'm ruim voor binnenkomst al aardig uit het oog verloren. Een gevoel dat de hele avond stug aanhield trouwens, evenals het gestaag vorderende verval van mijn motoriek
Maar goed, ik vond In Qontrol muzikaal gezien een heel erg sterk feestje. Complimenten voor alle DJ's die ik gehoord heb
In tegenstelling tot het muzikale gedeelte vond ik de aankleding eerlijk gezegd wat tegenvallen, zeker gezien eerder door Q-dance georganiseerde fuifjes van deze omvang, en al helemaal met die dikke space-show van vorige week in de gashouder die nog steeds door m'n kop knettert! Wellicht is de decoratie getroffen door een bezuinigingetje als antwoord op het ietwat achtergebleven bezoekersaantal. Over het publiek dat wél de weg naar de Rai had weten te vinden kan ik zeggen dat ik vond dat het enthousiasme er niet zo overtuigend afstraalde zoals het geval was op eerdere edities (of, daar issie weer, zoals in de gas vorige week
Lagen er complexe psychologische oorzaken ten grondslag aan bovengenoemde verbeterpuntjes? Of zou het allemaal simpelweg toe te schrijven zijn aan het feit dat onze enige echte eigen Johan V schitterde door afwezigheid? Paps en mams hadden hem voor dit weekend enkele restricties opgelegd, als duidelijke blijk van afkeur ten aanzien van zijn niet vrijwillige overnachting aan het cellencomplex in Nieuw West vorige week.
Maar geloof het of niet: ondanks dat alles wist hij toch ook weer deze avond overtuigend naar zijn hand te zetten en kostte het hem uiteindelijk pijn noch moeite om wederom als een ster te stralen, zoals duidelijk te zien is op de foto's! kortom, de conclusie is uiteraard weer dodelijk simpel:
Johan, het is allemaal jouw schuld!
En we zijn er volgend jaar weer bij natuurlijk














