Het nadeel van feesten in het buitenland is dat je zo teringvroeg je bed uit moet (08:00!) terwijl je weet dat je hooguit 21:00 pas op de dansvloer staat. Maar niet getreurd, half wakker hesen ik, Fritz, JOE, Rockynrgy en vriendin ons in de auto op weg naar de partybussen in Utrecht.
We waren gelukkig net op tijd om in de laatste bus te mogen, die later de benaming ´probleembus´zou krijgen
Maar van problemen was toen nog geen sprake, want de bus was nog bijna helemaal leeg, we zouden in Breda nog mensen oppikken.In Breda kwamen er dus nog 30 mensen bij in onze bus, terwijl de andere vier al helemaal vol zaten. Onze zuidelijke medepassagiers bleken de stemming er al goed in te hebben (ze waren va donderdagavond al bezig). We zetten koers naar Calais terwijl onze vrienden van Breda al olijk aan de ketamine zaten
en door tunnels in het hiernamaals vlogen. De boot naar de UK was best gezellig en ik kon me ook even optutten en omkleden samen met wat andere meiden.Om 18:00 kwamen we van de boot en nadat we voor de tweede keer verkeerd waren gereden bereikten we om 20:30 de Brixton Academy
Als een van de eersten waren we binnen en in de grote marmeren hal werd al stevig gedraaid!Ook de gang achter de tribune boven lag al op haar grondvesten te trillen!
Maar toen de grote zaal
dj Uto draaide het halve repertoire van de set van Yoji op Dance Valley 2001 
Wij renden dus als gekken naar het podium toe en gingen meteen helemaal los: wat nou ff inkomen en aan de sfeer wennen? nee hoor: stampen! 
De rest van de avond was helemaal geweldig! Uto, Jay Pigeon, Phyl Renolds, Nick Sentience,Andy Farley, allemaal top! Zelfs Tom Harding scratchte niet al te veel en bakte er sinds tijden weer iets redelijks van
Als special surprise act waren er de Tidy Boys! niet Yoji Biomehanika, zoals velen verwachtten, maar absoluut helemaal top
Held van de avond was voor mij Steve Hill, geweldige opbouwen en origineel kontakt met het publiek (diegenen die erbij waren weten wat ik bedoel). Van de 250 cd´s die er door hem zijn uitgedeeld hebben wij er ook een, haha!
Maar goed, na een geweldige avond was het om 06:00 tijd om buswaarts te keren.
Onze 30 medepassagiers hadden dit echter niet goed begrepen en stonden al een uur buiten in de kou(klokkijken is ook best lastig met ketamine in je lichaam)
Dus zij waren boos en besloten dus het koffiezetapparaat, de nooduitgang en de slaapruimte van busschauffeur Jaap te slopen
Er ontstond dus een conflict waarbij niemand zn bek kon houden en de rest dus niet kon slapen, godver!
Toen ging de boot naar Calais niet en moesten we heeeeeel lang wachten op de trein door de tunnel.
Uiteindelijk was ik om 00:30 thuis, terwijl dat 18:30 had moeten zijn.
Ik kijk terwug op een GEWELDIGE avond, met een reis die toch wel heel erg tegen is gevallen. Dit lag in het geheel niet aan onze reisleiders Kim en Janette, maar aan onze vriendelijke vrienden die het begrip ´probleembus´vorm hebben gegeven.
Volgende keer weer, maar dan wel met het vliegtuig!
