Verslag van Breakcore galore, 24 februari 2006

Bron:GOTHTRONIC website:Review by: Eelco
Mormo staat als eerste op het podium en speelt een kwartier of 3 lang een combinatie van IDM, d'n'b-ritmes aangevuld met synthesizer geluiden die doen denken aan oude Atari-computers. Of het een hype is, overgenomen van populaire 8-bit avonden die eerder in Atak werden gehouden? Kan best, maar feit is dat het allemaal wat langzaam op gang komt. Er is niks mis mee, en na een half uurtje zit de vaart en vooral het ritme er lekker in. Een aantal ideeën zijn duidelijk sterk, worden lekker gepresenteerd, maar helaas is dit altijd even netjes. De combinaties tussen eerder genoemde genres/geluiden worden lekker vlot doorgetrokken en in combinatie met het grote videoscherm is dit alvast een lekkere opwarmer voor de avond. Enige nadeel: echt dansbaar is het niet; daarvoor gaat het allemaal wat te snel en is de muziek te ongrijpbaar. Maar we moeten nog een paar uur.

Bulkrate is ook bekend gezicht in het oosten. Vanuit thuisplaats Deventer stond hij eerder in Metropool (Hengelo) en Atak, en maakt langzaamaan naam in Nederland. Een aantal tapes heeft hij al uitgebacht en live is duidelijk dat dit een sterke act is. Dit soort muziek komt live knallender, sterker en daardoor gewoon beter uit de verf. Ook Bulkrate doet z'n best dit duidelijk te maken. De demo "Blood" die ergens op internet rondjes loopt is kwalitatief niet enorm sterk (en zeker productief gezien niet), maar live is dit een act om rekening mee te houden; opnieuw combinaties van IDM, stevige beats en haast industrial/electro is dit een stuk heftiger, hakt het er een stuk beter in en is duidelijk dat dit best een grote naam kan gaan worden. Rekening houden met dit Bulkrate!

De Duitser Candie Hank staat te popelen om te beginnen en maakt daarmee geen vrienden bij collega Bulkrate. Vanuit Berlijn is de heer Hank (nee, niet Henk) de wereld aan het verkennen en heeft daarmee een behoorlijke status verworven. Dat hij live vanalles door elkaar gooit, maakt het alleen maar interessant: van rustige IDM naar vunzige electro naar geflirt met hiphop en zelfs Eminem. Dat hiphop soms enorm goed te combineren valt met electro is allang bewezen door een act als Panacea, maar Hank gaat mij net iets te ver. Helemaal als hij tekeer staat te gaan (inclusief idiote handbewegingen) en op de achtergrond de muziek gewoon doorgaat. De niet-hiphop-tracks zijn ook gelijk een stuk steviger en dat is in de zaal te merken. Publieksfavoriet? Dat kan maar zo eens zo worden, als hij maar besluit zn hiphopshow los te laten. Het voegt gewoon niks zinnigs toe.

Bong-Ra dan. Met zijn nieuwe album op zak is het hoog tijd voor wat concerten. Wat ik daarvan moet verwachten weet ik niet, maar het is al wel duidelijk dat het niet rustig zal gaan. Bulkrate scoorde hoge ogen met het combineren van industrial met breakcore, en stelt de verwachtingen voor Bong-Ra hoog. Bong-Ra is een stuk chaotischer; de d'n'b elementen worden op de achtergrond gedrukt, terwijl herrie op de voorgrond geschoven wordt. Dit is op zich geen slecht teken, daar ik nog altijd een zwak heb voor dit soort muziek, maar Bong-Ra gaat me net iets te ongestructureerd te werk. Er zit geen ritme in, en door gebrek aan variatie in de nummers (het moet gezegd worden; Hank bewees dat dat dus wél kan) is de lol er eigenlijk vrij snel af. Een half uurtje is leuk, maar langer moet dit echt niet doorgaan. Inmiddels is het ook al tegen half 4 en dat helpt ook niet natuurlijk. "Soldaat Van Oranje" is een lekkere plaat, maar BR's niet zo beste live reputatie blijft intact

Review by: Eelco