11 februari 2006, ik vergeet die datum niet snel meer. Herstel, nooit meer. WAT EEN NACHT, Trance Energy 2006 … ONGEKEND los gegaan. Losser kan ik niet gaan, want dan val ik uit elkaar.
Na dagen en dagen van voorpret is het dan zover en gaan we vroeg op pad want we willen géén files en wél een kluisje, en óók Perry O’Neil, opener van de Armada stage. Een schitterende stage, helemaal in de rondte aangekleed met grote schermen waarop de visuals voor een prachtige ondersteuning zorgen. Armada geeft een lekker rondje
Over rondjes gesproken, de bonnen zijn er á 10 euro voor negen stuks, voor drinken én eten tegelijk. Waarop onze grootste trance vriend Patrick lachend roept “éten”? Wij hoeven niks te eten vannacht! Damn right Pat!
Het is al meteen genieten met Perry O’Neil, die een heerlijke set draait. Verrassende uitstapjes doet richting funk/groove, maar uiteraard vooral de trancekriebels al flink weet te raken. Na hem is het de beurt aan Matthew Dekay, veel van verwacht, maar ik moet eerlijk zijn: dit valt me tegen. Na een paar veel-te-techno-platen geven we ons stuitermaatje Ramona, die al richting de Main is voor Above & Beyond groot gelijk, en volgen we haar spoor. Halverwege ff terug naar Armada om nog wat vriendjes op te halen blijkt een ware wandelopgave te zijn omdat er eenrichtingsverkeer is ingesteld.
vaag, maar zal wel nodig zijn 
Above & Beyond… mijn god. Wat een duo, wat een tracks, wat een set. Dit is ULTIEM zweven, nú al. Het enthousiasme van de heren werkt aanstekelijk, ze zwepen de (reeds afgeladen) Main geweldig op. Handjes in de lucht, ogen dicht, ik zit nu al met mijn kokosnoot tegen het plafond aan
De twee Britten worden overgenomen door Ernesto vs Bastian, die een live act gaan doen. We besluiten ons met 15.000 maar even om te draaien, want het is zo onaardig om met je rug naar deze artiesten te blijven staan
Wel grappig, twee podia aan beide zijden van de Main. Ik moet jullie, geachte lezers, (er leest toch wel iemand dit stukje? ), nog iets bekennen: ik ben nooit zo weg van LIVE acts op dit soort feesten. Maar daar komt vanavond verandering in. Ik zie er maar liefst drie, en die zijn fantastisch! Ernesto & Bastian voegen weldegelijk iets toe aan hun producties in deze live performance, en de zangeres komt heel goed uit de verf. Hulde!
Wat hierna gebeurt grenst aan de muzikale perfectie. Mooier, beter, opzwepender, lekkerder, euforischer KAN het toch niet? Ik ga niet eens meer tegen het plafond, ik ga erdoorheen. Wie haalt me naar beneden? WAT EEN SET. Alléén maar schitterende melodieën, met telkens weer die opbouw naar een totale climax waarop alles en iedereen LOS gaat. Ik hoor nieuwe tracks en ik hoor klassiekers als Communication en een oudje van Vimana. Ik ga compleet van de wereld, deze set is één langgerekt oorgasme. ARMIN IS EEN GOD.
Mijn plan was om hierna naar Markus Schulz te gaan, maar ik ben erg benieuwd naar het live gedeelte van Johan Gielen (omdraaien!) en dat is in één woord VET! Onze Nederbelg heeft een band bij zich en die spelen de pannen van het dak (Duidelijk te zien op mijn hoogte, Red.) en de visuals van Vision Impossible maken deze performance ook tot een lust voor het oog.
Ruben! De lasers zijn trouwens sowieso verrukkelijk vannacht, het multi colour kanon grandioos en er komen staaltjes vuurwerk langs waar je trek in oliebollen van krijgt! (Oliebollen één muntje, maar we hoeven niks te eten).
Uiteindelijk zie en hoor ik geen ene mallemoer van Markus Schulz, en dat is de schuld van de heer Gielen! Hij zet namelijk zo’n vreselijk lekkere set neer, dat mijn voeten eenvoudigweg weigeren de Main te verruilen voor Armada. En tja, mijn voeten zijn de baas vanavond! Superset van Gielen, één eindeloze energy flow, heerlijk!
Wanneer we later Patrick weer treffen blijkt dat we weldegelijk iets hebben gemist bij een onvergetelijke set van Markus. Inclusief gouden snippermoment! En als afsluiter kippenvel-tot-op-het-bot met Without You Near. “Zeg maar niet tegen Jisca”, zegt Patrick daarover lief. Maar dat beseft Jis natuurlijk ook wel, hihi. Halen we wel weer in!
De live act van Push is fenomenaal! En toont eens te meer aan wat een onbetaalbaar lekkere tranceproducties deze man op de wereld heeft weten te zetten. Universal Nation, the Legacy, ik ga nog een luchtlaag hoger.
Tegen het eind van zijn optreden gaan we alvast helemaal naar achteren. Want we willen vooraan staan. En deze zin klopt, haha. Het is namelijk tijd voor Marcel Woods. We staan pal vooraan wanneer hij er meteen maar VOL indendert met zijn eigen Cherry Blossom. En het denderen houdt aan! There’s no stopping me, en ik dreig toch echt uit elkaar te gaan vallen! Ook hier weer letterlijk en figuurlijk vuurwerk! Woods plaagt de massa een paar keer door al stukjes van Advanced te laten doorklinken, en als na een paar plaagstootjes dit thema dan daadwerkelijk door de hal beukt, is er NIEMAND die het voor elkaar krijgt stil te blijven staan. De laatste restjes dakbedekking gaan er volledig af!
Oftewel Scott Project sluit Trance Energy af met een openluchtoptreden. Maakt mij niet uit, want ik had de stratosfeer toch al bereikt! Een waardig afsluiter, lekker hard, snel en strak. Niemand wil naar huis, iedereen blijft losgaan. De sfeer is heel de avond al fantastisch, het publiek is geweldig, we zijn volslagen Luvstruck allemaal. En daarom draait hij deze plaat nog even voor ons
Trance Energy 2006 was SUPER lekker, zoveel moge duidelijk zijn! En jullie hebben mijn nieuwe naam voor de Jaarbeurs nog tegoed:
SPACE MOUNTAIN Marcel Verspeek
