Verslag van Awakenings, 11 februari 2006

Voorgaande edities van Awakenings kriebelde het steeds al lang van te voren voor een lang weekendje uit in de Gashouder. De lineup van dit eerste weekend van 2006 deed mij om eerlijk te zijn in eerste instantie niet zo gek veel. Zeker geen slechte lineup, maar gewoon niet zo speciaal als de Drumcode editie van afgelopen november. Althans, zo waren mijn verwachtingen.

Remy
Aan Remy de eer om te openen. De Drumcode editie begon toch wel erg rustig; voor vandaag had Remy duidelijk andere plannen. Met een hoop lekker swingende platen kreeg hij de eerste aanwezige voetjes al gelijk van de vloer. Terwijl er nog even een balletje werd getrapt in de Gas stroomden de mensen langzaam maar zeker binnen. en Remy wist ondertussen van geen ophouden. Ik was zelf al een tijdje binnen en vond het echt niet kunnen tegenover Remy om stil te blijven staan. Zo kwam ik erachter dat ook mijn benen er volop zin in hadden; de 6 a 7 uur slaap tussen de edities in was dan ook een nieuw persoonlijk record en heeft me zeker goed gedaan. Terwijl de eerste bekenden net binnen waren komen lopen moest ik me om 0:00 terugtrekken naar de chill-out; werken (voorlichten) voor Unity.

Bart Skils & Marc Broom
Net klaar met werken en met een aantal erg leuke gesprekken achter de rug (en daar doe je het voor) kon ik nog mooi net even een stukje meepakken van Bart Skils. Dit keer was hij voor de verandering eens niet alleen, maar bijgestaan door Marc Broom. Terug in de Gashouder zelf begon het al direct ontzettend te kriebelen; wat klinkt dat toch weer ontzettend lekker! Nog geen moment later sta ik uiteraard helemaal vooraan, in het midden. op de plek waar het altijd gezellig is! Nadat ik de 'harde kern' vooraanstaanders (bestaat dat woord?) uiteraard weer netjes begroet had was het zaak om uit te vinden hoe ver ik kon gaan met die benen.

Preach
Al snel was het tijd voor Preach zijn preek. Deze preek bleek toch veel steviger dan ik had verwacht; voor mijn gevoel draaide hij op DV/FYM een stuk minder hard. Magoed, vandaag stonden we dan ook niet op een festival maar in de absolute technotempel van ons kikkerlandje. Zijn opkomst werd begeleid door het bekende vuurwerk schouwspel, wat toch steeds weer indrukwekkend is om te zien. De camera in mijn broekzak was daarna niet langer nodig; het kluisje was dan ook al snel zijn onderkomen voor de rest van het feest. Wat een heerlijke plaat was dat trouwens waar Preach mee opende.

Ik ben pas een aantal feesten bezig met het onder de knie krijgen van de shuffle, maar in plaats van afgeschrikt te worden door de snelle moves van Ed ter Bak was het juist een aanmoediging. Amateur of niet, de snelle en 'rare' bewegingen voelden heerlijk en gaven toch ook voldoening. De galmende zware kicks met af en toe eens een break gaven me mooi de ruimte de shuffle-moves netjes af te wisselen met andere dansjes die ook nog prima werkten. Een beetje afwisseling kan immers geen kwaad, toch? Blijf het mooi vinden hoor hoe iedereen helemaal op zijn/haar manier los gaat.

Umek & Valentino Kanzyani
De set van Umek en Kanzyani was dan weer wel een set waar ik naar uit keek en wat van verwachtte. Maarja, Preach was toch ook wel heel erg lekker bezig; echt vele malen beter dan ik had verwacht. Op het moment dat Rocco de microfoon pakte en het blijkbaar alweer tijd was voor het Sloveense duo was het eerste wat in me opkwam dan ook 'NU AL?'.
Behalve de nog steeds sterk aanwezige kicks vonden ze het nodig om af en toe ietwat vrolijke melodietjes de zaal in te gooien en leken er ook wat meer breaks bijgekomen te zijn. Kortom, net even iets rustiger en daarom naar mijn mening helaas niet zo goed als Preach.

Jay Denham
Als de zwaar pompende kicks enigzins ontbraken tijdens de set van de Slovenen waren ze in ieder geval terug weder gekeerd met deze Amerikaan achter de draaitafels. Sterker nog, hij deed er nog een schepje bovenop. Zoals gezegd hadden mijn benen er wel zin in, maar eens is de koek op en zit je er toch min of meer doorheen. Door een behoorlijk stekende kramp in mijn been werd ik genoodzaakt een ongeplande pauze in te lassen bij het hek. Echt lang hield ik het daar ook niet uit; Rocco die zaal nog eens aanmoedigd om te housen terwijl Jay Denham nog net zo lekker bezig was. Geheel volgens policy was pas het einde van de allerlaatste plaat het moment om eens richting kluisjes te gaan; vandaag pas goed na zevenen. Heerlijke set dus ook.

Vrijdag editie in het kort
Ook vrijdag was een erg leuke nacht. Zoals wel bekend ging het er iets harder aan toe; Go Hiyama die bijvoorbeeld startte met een non-stop bassline van zo'n 10 minuten. Wel wat eentoning maar voor de rest best een vette stijl; echt weer eens wat anders. Dylan Drazen (filmpje opening) draaide lekker stevig door en mag van mij absoluut nog eens langs komen. Oscar Mulero heb ik gemist i.v.m. werk, maar hem had ik toch al gezien in de Poema een maandje geleden. Beste set van de nacht kwam absoluut van Pet Duo.

Conclusie
Een weekend waar ik dus niet zo heel erg veel (voor mijn Awakenings begrippen dan) van verwachtte maar wat uiteindelijk toch weer heel erg goed bleek. De sfeer leek iets minder dan normaal en ik heb helaas voor het eerst een ruzietje gezien op Awakenings, maar voor de rest was het gewoon perfect; super vette muziek op beide dagen. Kortom, zeker weer een geslaagd weekendje. smaakt nu alweer naar meer techno.