Verslag van Last train to trancentral, 21 januari 2006

Eindelijk weer eens een interessant feest in de Tagrijn. De naam van het feest Last train to trancentral is voor de liefhebbers van de early house wel bekend doordat dit een plaat van de legendarische KLF is. Op een vorige editie van Last train to trancentral was Rotterdam Termination Source geweest, wel bekend van Poing. Dit feest was toen een groot succes, hoewel niet erg druk bezocht. Het was het begin van nieuwe optredens maurice steenbergen & friends. Volgens mij heeft het even geduurd voordat er weer een nieuwe editie was.

Dit keer stond op het programma Dune. Wel bekend van enkele hits uit de jaren negentig. Kaartje in de voorverkoop gekocht en rond half twaalf naar Hilversum gegaan. Om twaalf uur waren we binnen. Beneden in het cafe was een dj aan het draaien en was het vrij rustig, je had er alle ruimte om een biertje te drinken of wat te biljarten. Boven was het echter veel drukker.
Ik had verwacht dat het niet druk zou zijn, maar dat viel mee (of tegen gezien de drukte). De zaal boven was versierd met een rondrijdende trein en deco's aan de muur. Niet echt speciaal maar ook niet storend.

Rond 0.15 draaide boven een of andere dj. Type skihut dj. Vrolijke plaatjes werden opgezet, er werd vrijwel niet gemixt en ik had het idee dat de nummers vooral van cd werden gedraaid. Dus als het ene nummer op hield begon het andere. Op een of andere manier vind ik dat altijd wat armoedig. Met wat oefening moet het toch mogelijk zijn om een en ander wat vloeiender te laten lopen. Storend dus. Nummers die ik gehoord heb waren onder andere van dyewittness (masterplan), mental theo & charlie lownoise ( live at london) en dj paul (life is a like a dance), en dan wel de, in mijn optiek slappe radio versies.

Daarnaast was deze dj wel erg vroijk aan het rondspringen en het publiek aan het vermaken. Een beetje clownesk en dat moet zeker kunnen, want ik had wel het idee dat het oprecht was. Ik vraag me altijd af, wat zou zo'n gast door de weeks doen, in zijn geval dacht ik aan postbode. Mocht je dit verslag lezen, ik hoor het nog graag.

Ik weet niet precies meer maar op een gegeven moment werd Dune aangekondigd. Met een luid applaus begon hij aan zijn set. Dune is een project van Oliver Froning. Hij is een oude rot in het vak. Geboren op 25 juli 1963 en hij loopt al heel wat jaartjes mee. Oliver draaide vanavond zonder Verena. Verena is wel bekend als zangeres van Dune, enige tijd geleden is zij er uit gestapt. Oliver draait vooral omder de naam Dj Raw in Duitsland (niet te verwarren met mc raw)

Ik was heel benieuwd naar het optreden van Dune. Hij opende heel sterk met een aantal echt oude happy hardcore tracks, oa van ultrasonic, scott brown, daartussen door draaide die zijn eigen tracks als:

Hardcore Vibes
Are you ready to fly
Can´t stop raving
Rainbow to the stars
Million miles from home

Het publiek reageerde heel erg vrolijk op deze topnummers. Naast deze tracks draaide Dune zeer afwisselend, oa zombie nation gehoord, en aantal zeer oude trance klassiekers, old skool en wat breakbeat. Met elke plaat was ik benieuwd wat de volgende zou zijn. En dat is dus heerlijk! Hij sloot af met het nummer the last train to trancentral en hij bedankte het publiek met de woorden: i'll be back! Ik hoop het want het was grandioos! Door dit optreden dacht ik dat het toch mogelijk zou moeten zijn dat de nieuwe uk happy aan zou moeten slaan in Nederland. Als het publiek er een beetje voor open zou staan. Nou goed dit zal wel een droom van mij blijven.

Na het optreden van Dune kwam de skihut dj terug met een aantal makkers van hem. Hoewel de tracks die zij draaiden niet slecht waren, zakte door de slechte dj kwaliteiten van hen, de sfeer wel wat in. Wel waardering voor ze, ik denk dat zij het feest organiseren! Ze steken toch hun nek uit.

Terugkijkend is het een geslaagd feestje geweest, voor 6 euro hoor je mij niet klagen en het was leuk om al die oude Dune topnummers weer eens te horen door de man die grotendeels verantwoordelijk was voor de productie van ze. Ik had het idee dat Oliver oprecht genoten heeft van zijn optreden en dat is altijd fijn om te zien! Ik geloof zeker dat er een vervolg komt op the last train to trancentral. Het publiek was ok, hoewel er wel een aantal lomperikken, en zelf ingenomen modepopjes rondliepen. Het kan echter een stuk slechter, en qua sfeer was het dus zeker een voldoende.

Ik geef voor dit feest een 7. En ik ben zeer benieuwd wie de volgende keer komt draaien/ optreden!

Peace