Oke het is tijd om eens wat propaganda uit te gaan brengen uit naam van het Schranz Kollektiv want zeg nou zelf wie kan deze oorlog nou beter omschrijven als de Generaal.
Zoals altijd begin ik bij het begin omdat er anders geen begin zit in mijn beginnend stukje. Aangezien mijn vaste vriendengroep altijd naar Awakenings gingen op oud en nieuw en er dit jaar naar mijn mening geen walhalla voor de technoliefhebber was (todat ik Innovate zag staan en er meteen een kaartje voor haalde om mezelf vervolgens 3 weken lang te gaan zitten verheugen ondersteund door vele sets van de mannen die deze avond live hun ding hebben gedaan)besloten hun dus om ''gezellig ergens bij iemand thuis O&N te vieren.
Het is maar wat je leuk vindt
zo een line up als deze is nog nooit te bewonderen geweest in nederland dus als je jezelf een beetje hoog inschat qua Schranzen dan was dit de enige keus die je kon maken om thuis te komen met een totaal bevredigd gevoel.Dus goed ik naar Innovate hun thuis een feestje vieren dit was voor het eerst in 3 jaar dat ik O&N zonder hun vierde maar met andere vrienden van me die ik weer van andere dingen ken en ik zeg je een ding ik heb de tijd van me leven gehad.
Hun zijn degene die zich diep moeten gaan schamen dat ze me een triest vuurwerkpakket hebben geprobeerd om er een leuke tijd van te maken terwijl ze stonden te kleumen in de kou met een fles champange in hun hand een beetje in de lucht kijkend naar vuurwerk wat wel mooi was maar niet van hun hehe
.Ik hoop voor ze dat ze een leuke tijd hebben gehad maar dat zal lang nooit zo goed zijn geweest als de tijd die ik heb beleefd! Nou zaterdag rond een uur of 17:00 de bus gepakt naar purmerend,daar stond ik dan op Amsterdam CS bewapend met me mp3 speler met een liveset van Weichentechnikk en godverdomme wat een heerlijke set blijft dat.
Ik was blij dat de munitie niet om me oren vloog maar rechtstreeks in me gehoorgang afgevuurd werd door mijn handwapen een panasonic rp-dj100 hoofdtelefoon(en de kenners zouden nu wel weer gaan zeggen dat het een kutkoptelefoon is,jongens niet zo de purist uithangen Rauwman doet toch waar hij zin in heeft dus jullie gemekker over koptelefoons doe je maar bij de plaatselijk BCC of Dixons aan mij is het niet besteed
).De bus kwam aangereden dus de beginnende glimlach van voorpret werd steeds met een overtreffende trap verdubbeld zodat je op een eggeven moment me verstandskiezen kon zien zoveel zin had ik.
Maar wat gebeurde er de bus reed gewoon door dus iedereen die op de bus stond te wachten bleef achter met zo een gezicht van een 5 jarige die mooie dingen in een etalage ziet van de speelgoedwinkel maar bij zichzelf eigenlijk al weet dat ze ouders nou echt niet de laatste versie van bob de bouwer in constructiewerkersoutfit gaan aanschaffen ook al kijkt zoonlief nog zo schattig.
Dus moest ik een kwartier wachten todat de volgende bus kwam.
Dit heb ik mooi kunnen opvangen door me mp3 speler nog maar wat harder te zetten en door teer en nicotine me longen in te zuigen (heerlijk die sigaretjes ik steek er nu nog ff een op).
al goed een kwartier later kwam de bus en was ik meteen de helft van me strippekaart aan zones kwijt voor een goed doel is dat slechts kleine schade zeg eerlijk. Onderweg in de bus genoot ik van de sporadisch afgestoken vuurpijlen in de verte door vaders met kinderen die de hele tijd maar aan hun hoofd jengelen van:''papa steek nou eens wat af doe is niet zo gierig''met als gevolg dat drie kwart van het vuurwerk op is voor 12 uur(hmmmmmm waar komt dit me bekent van voor was ik ook zo toen ik klein was
)en natuurlijk van de Schranz die me trommelvliezen deed wapperen.na 20 minuten stapte ik uit bij de bushalte op een plek waar ik nog nooit van me hele leven was geweest opgewacht door een goeie vriendin van mij genaamd:Maren.
Stukkie gelopen naar haar huis(ik had zelf de route ook nog nagekeken op routenet maar eerlijk gezegd zonder Maren had ik wel een tijdje rondgelopen daar in de buurt dus was echt relax dat ze me ff kwam ophalen)en vervolgens lekker bij haar thuis gaan chillen vergezeld door haar vriend Dennis.
En toen begon het wachten op het vertrek richting utrecht.
Ons peleton van Schranz Korporalen werd nog versterkt door een Zandvoortse dame genaamd Jude.
Ze liet even op zich wachten omdat zij in de veronderstelling was dat we al vast gingen eten zonder haar maar he zeg nou zelf dat is nou niet echt een goed begin van een gezamelijke O&N viering dus wij wachten met smart todat zij het pand betrad.
En toen ze eenmaal binnen was zag ze onze gezichten in de meest rare plooien trekken van de honger
.lekker pannekoeken gegeten das altijd een goeie basis om te gaan stampen veel koolhydraten dan kan je er wel even tegenaan.
En ja toen was het wachten op een belletje van mijn Schranzbruder Toeter.
Hij had de kaartjes voor Maren en Dennis dus waren afhankelijk van zijn beweegredenen en het kwam er op neer dat we ergens rond een uur of 23:00 elkaar zouden treffen bij een tankstation ergens langs de snelweg.
Dat ging allemaal voorspoedig(oh wacht ik maak nu een sprong in het verhaal hij had gebeld en we waren vertrokken en opweg naar het tankstation gegaan nadat we telefonisch die afspraak hadden gemaakt
).Daar stapten we uit bij het stadion galgenwaard ik werd overvallen door een gevoel van partyziekte dat rare gevoel in je onderbuik als je heel veel zin hebt in een feest wat zich pas echt manifesteert als je dicht bij de lokatie komt en al de eerste vage schimmen van geknal uit wapens hoort.
Tijd om over te switchen naar naar mijn functie van generaal van het Schranz Kollektiv veel communicatie verandert dan meteen naar duitse tongval en als dat het geval is weet je dat de generaal zich compleet totaal voelt
.Langzaam aan werd de beschieting van de soldaten door de vijand beter hoorbaar met als gevolg dat ik al mijn eerste tegenaanvals Schranzmoves toonde ook al stond ik nog buiten in de kou voor de deur.
Heel even in de rij gestaan door de fouillering jas naar de garderobe(aardig personeel allemaal
en toen meteen rechtstreeks de frontlinies versterkt.Dit was dan ook hard nodig omdat de vijand al met al zijn krachten ons soldaten probeerde te elimineren met de meest kwaadaardige Schranz munitie die je je maar kan voorstellen beter gezegd die was meteen de hemel voor de Schranzer.
Ik zeg het wel vaker ik zie Schranz niet als geloof maar als religie en waar ik nu was aanbeland is voor mij wat mekka is voor een islamiet.
De tent waar het werd gehouden ''o'daniels'' was een mooie lokatie die zich goed leende voor een publiek wat wist waarvoor hij kwam ''oorlog voeren''.
Meestal schrijf ik een verslag vanaf de frontlinies met een gespecificeerde achtergrond betreffende de vijanden dit wordt echter erg moeilijk aangezien ik bij binnekomst bij me eerste drankje er meteen een roze driehoekie in had gegooid.
Daarbij komt ook nog dat ik heel veel heen en wer heb gependeld tussen beide frontlinies omdat alle vijaden uit beide zalen zo goed hun best deden ons het rubber van de schoenen af te laten dansen dat ik maar heen en weer bleef lopen.
Ik kan wel een aantal dingen melden over de vijanden.
In de harde kamer werd een geluid gecreeerd wat een gevoel opwekt van pure euforie.
Donkere,snerpende,knallende,diepe,rauwe,grove,lijpe,overstuurde,uitmuntende,comleet gestoorde ritmes rechtsreeks geimporteerd uit een ouwe armeense staal fabriek waar de onderhoudsmonteur betaalt krijgt door het Schranz Kollektiv om eens een aantal jaren het tempo van de machine op dubbele selheid te laten draaien en eens niet met olie de machine te smeren waardoor mijn o zo geliefde ongeoliede machine kamersound vol tot zijn recht kwam wat weer als gevolg had dat stilstaan tot geen van de opties behoorde.
Dit deed mij deugd want op bijvoorbeeld Awakenings staan er toch heel vaak mensen stil en ja dat zie ik als deserteren wat kom je dan doen,kom je mee oorlog voeren of kom je om vanuit de loopgraven toe te kijken hoe je kameraden een voor een sneuvelen onder het geweld wat uit de wapens knalt.
Alleen tenzamen,Kollektiv kunnen wij de vijand verslaan dat is de hele ideologie waarom het Schranz Kollektiv draait.
Al met al werd ik steeds vager van de roze driehoekjes waardoor het langzaam aan een waas is.
Zie het als bedwelming met mosterdgas in de eerste wereldoorlog het enige verschil is dat we nu waren aanbeland bij de 3de wereldoorlog(als iemand mij had verteld dat de 3de wereldoorlog maar een nacht duurde had ik hem nooit geloofd maar ik ben er zelf getuige van geweest dus geloof mij op me woord).
Ik vond het peleton soldaten wat ons versterkte ook al weet ik de namen niet van alle gegadigden subliem ze kwamen voor maar een ding en dat is Kollektiv een goeie tijd beleven.
Alleen maar grote grijnzen op gezichten gezien de energie teruggekregen die ik gaf aan de mensen om me heen en dat vergezeld met een top sfeer.
Agressie was hier echt achtergelaten bij de voordeur van de huizen van de soldaten.
Als de gestapo een razia had gehouden bij al die voordeuren en alle agressie had verzameld en had laten fuseren dan had daar denk ik wel een stevig gebouw mee opgeblazen kunnen worden want er was gewoon geen greintje agressie te bekennen aan het front.
Het is echt lang geleden dat ik gewoon geen agressieve sfeer of flardes daarvan heb meegemaakt op een feest dus echt een warm respect naar iedereen daarvoor.
De vloer was wel enigzins glad in de harde kamer en dat kan je dan op 2 manieren nemen
1)sommige Schranzmoves waren lastig uit te voeren
2)door de gladheid deed je vanzelf allerlei moves waarvan je niet eens wist dat ze in je benen zaten
De nacht vorderde gestaag zonder dat het geweld ook maar even afnam.
Ik ben ook een tijd in de normale kamer geweest omdat daar erg lekker werd gedraaid en je daar lekker kon zitten en even op adem komen om vervolgens op dubbele kracht door te gaan
En ja aan alles komt een einde dus ook aan deze nacht.
Onze bob wilde rond een uur of 06:00 richting huis gaan en ja de bob zijn wil is wet hij is uiteindelijk de topgozer die ons veilig naar huis brengt.
Dus afscheid genomen van onze strijdkameraden en richting huis gegaan.
thuis nog lekker champange gedronken onder het genot van de animatiefilm lil pimp echt een meesterlijk goeie film voor een after.
Dit is echt een oud en nieuw wat ik nooit meer zal vergeten en ik hoop dat jullie hem een beetje hetzelfde hebben ervaren als dat ik deed
SCHRANZ HEIL! De Generaal van het Schranz Kollektiv
Rauwman
Ps. Droenez voor president
