Ondanks het slechte weer, en voorspelling van Ramon de weerman ("jullie moeten niet rijden, ze adviseren iedereen om van de weg af te blijven." "Das mooi, dan kunnen we tenminste doorrijden!") dat we naast de weg zouden belanden, toch maar effe naar Amsterdam gereden. Vanuit Heerlen naar Amsterdam in 1 uur en 40 minuten en niet harder dan 150 km/h gereden, das al een goed begin van de avond.
Aangekomen in de parkeergarage aldaar nog even op onze party-vriendinnetjes en -vriend gewacht, waarna we eindelijk in productie konden in de Westergasfabriek. Genoeg lockers aanwezig! Helemaal toppie, aangezien Rosanne haar STUDIEBOEKEN meegenomen had (Heel logisch, ik neem ook wel eens monopoly mee naar I Love Techno). En toen kwam ik binnen! Jezusmienezus, godsallemachtig, wat een vette locatie voor een technofeest. Het leek wel 1 grote circustent. De Limburgse Wilhelmina-mijn is bij vlagen niet zo ondergronds als deze 'underground' locatie. Als vettig vette 'underground' locatie in inwoners aantallen gemeten werd, dan was ik zojuist China binnen gestapt. En als de grote van het gat van mijn opengevallen mond in BH-maten te meten was, dan moet iemand me tussentijds ongemerkt naar dr. Schumacher gebracht hebben, want ik had opeens een dubbel D-cup. Dit was gewoon 'Circus Techno'! Munten halen duurde niet langer dan 5 minuten (Ramon (niet Ramon de weerman), bedankt voor het ritsen, hehe), en drinken halen niet langer dan een minuut. Kan er nou godver$%"$* niks fout gaan hier, zodat ik maandag in mijn verslagje eens lekker iemand met de grond gelijk kan maken? Na 20 minuten settelen en effe in de 'mood' komen, konden we dan nu met volle teugen van de muziek gaan genieten.
Roy's nieuwe godheid (ik heb er ondertussen al een paar
) nummer 1: Mister rakketetak toktok dingding Adam Beyer. Adam bouwde lekker op, en voordat ik het zelf in de gaten had, stond de hele zaal te knallen als een gek. Ik probeerde de dingen die ik voelde door z'n set in allerlei vormen uit te drukken. Ik stond op en neer te springen, ik stond te schreeuwen, ik stond lucht-gitaar te spelen, ik stond te zwaaien, ik stond met mijn armen en benen te slaan, ik stond met mijn ogen dicht, ik stond met mijn ogen open, ik stond met mijn kop te slaan alsof ik een heipaal was. Woehaaaaa, wat een geweldige rit was deze set. Respect to the man in the ice-cream van! Roy's nieuwe godheid nummer 2: Mister oekoek pongpongpong iekiek Cari Lekebusch. Mohohoho, kippenvel 'ohne Ende', siliconen mierentieten over het hele lijf! Dit was topsport op het hoogste niveau. Wat dachten Adam en Cari wel niet? Dat ze voor een zaal met machine's aan het draaien waren? Wij zijn ook maar mensen van vlees en bloed. Deze 2 heren hebben echt geknald alsof het 'judgement day' was, geweldig, helemaal geweldig! Yihaaaaaaaaaa, woehoeeeeeeee!Nog een eervolle vermelding verdient de show. Vuurwerk en lasers waren super. Dit had ik absoluut niet verwacht, en dus viel me weer de kin oop mijn tenen. Hier mogen menig 'grote' feesten zich absoluut een voorbeeld aan nemen. In vergelijking met dit was Carl Cox & friends II een flikkersterretje. Bovendien weet Roy nu ook waartoe een VJ dient, en dat deze toch wel een verschil kan maken.
Na dit technogeweld van de bovenste plank, ging bij mij om kwart over zes het licht uit, en kon ik alleen maar nog aan de terugreis denken. Sorry mister Scoog, maar ik kon echt niet meer! Als ik de heftigheid van dit feestje in poep-termen uit mag drukken, dan was Awakenings - Drumcode volkomen liquide chronische schijterij! WAUW, wat een party! Awakenings is zijn reputatie meer dan waard, en krijgt daarvoor een tien min (die min omdat Awakenings me volledig gesloopt heeft! )
Rest mij nog de man van de avond te benoemen. Man van de avond was de door ons uitgekozen maar aan hem niet kenbaar gemaakte BOB, mister D (om privacy redenen noem ik 'm D). Andere D had D zover gekregen 1 kwart snoepje te nemen, waarna ik de taak BOB overnam. Ik heb nog nooit iemand zo tekeer zien gaan. Aangezien het D's eerste feestje was, en hij drinken ging halen, had ik hem geleerd zich aan het plafond te oriënteren om ons zo terug te vinden in de mensenmassa. Dit had ik beter niet kunnen doen. Op de terugweg achter in de auto zat D namelijk godver&§%$* nog altijd naar het plafond te kijken.
