Zaterdag 3 augustus… de dag van Dance Valley. Eindelijk! Lang op verheugd, lang naar uitgekeken. Vroeg vertrokken uit Rotterdam om maar niets te hoeven missen. En voor een prijs van 75 euro wil je er wel een zo lang mogelijke dag uitpersen. Op pad dus! (In de middag horen we dat er dan 20 km file staat. Dit vroeg weggaan doen we dus gewoon goed). De eerste blikjes energy gaan open, en kan een mens dat al lekker vinden zo vroeg op de dag? Nee.
Bij de afslag van de A9 is er een kleine opstopping, maar dat was te verwachten, en het valt mee. We parkeren de auto in het weiland, en lopen naar de ingang. Er staat al een behoorlijke rij mensen, maar er wordt al gedanst want bij de ingang is meteen een DJ aan het werk. Leuk idee! Nog een leuk idee zou zijn om wat meer toegangspoortjes open te gooien wanneer er al zoveel mensen staan. Gaat het allemaal wat vlotter. Nog één ding (en dan stop ik weer met zeiken): waarom mag ik mijn ticket niet houden! Ik wil mijn ticket houden, en wie weleens mijn toilet bezocht heeft weet waarom. Bij deze is de organisatie uitgenodigd eens bij mij te komen pissen. Wel graag vantevoren even bellen.
Goed, we zijn binnen! Eerst munten halen, want we zijn natuurlijk niet van plan vandaag droog te blijven staan. Later blijkt nog hoe moeilijk het wordt om droog te staan, maar da’s wat anders. We gaan de Eurogrooves tent in, en daar is het al groot feest. DJ Jurgen behind the wheels of steel, en hij gooit er een pompende platenkeus tegenaan. Kan een mens om elf uur ’s ochtends al helemaal uit zijn dakkie gaan? Ja! Prima set van DJ Jurgen.
Nog ff over die munten: dat is nu veel beter geregeld dan voorheen. Omdat er veel meer uitgiftepunten zijn heb je die muntjes zo binnen. En ook door de ruime hoeveelheid barren en eettenten gaat het daar redelijk snel en zijn de wachttijden acceptabel. Goed! Maar waarom moet je nog steeds aparte munten kopen voor drinken en voor eten? Dat is en blijft irritant: toch weer vaker in de rij staan, steeds weer getob en gepiel bij het afrekenen. Gewoon één zuip- en knaagmunt doen, en klaar.
Na de set van Jurgen gaan we het veld op. Of liever gezegd het veld ín, want het heeft inmiddels zo hard geregend dat je bij het verlaten van de tent goed diep de modder in zakt. Over het algemeen blijft het terrein deze dag wel aardig begaanbaar, maar na een paar uurtjes hebben we geestelijk al afscheid van onze schoenen genomen. Tja, als de organisatie nu ook nog het weer onder controle zou weten te krijgen… Het uitdelen van de gratis regenjasjes is overigens wel heel netjes.
De meeste tijd brengen we vandaag door in de Eurogrooves tent. Voor echte TranceTubbies als wij is de line-up daar natuurlijk fantastisch. Tussendoor wagen we ons uiteraard ook bij de Mainstage, bij de Hardhouse stage en in de Tech-house tent. Het is soms zeer moeilijk kiezen, want met zo’n geweldig aanbod van top DJ’s (106 in totaal) draaien er altijd wel een paar van je favorieten tegelijk. Het is niet anders. Voor de Hardhouse is gezien de grote populariteit van deze stroming nu een groot openlucht podium gemaakt. Ik denk dat ik de Hardhouse tent toch gaver vond, maar dat is heel persoonlijk natuurlijk. Het is wél een te gek gezicht om zo’n groot veld vol mensen uit hun dak te zien gaan bij Tom Harding. Die man, die enorme energieke superheld, die moet gewoon verplicht worden op ieder jaar in Spaarwoude te draaien. Blijft een fenomeen.
Toch gaan we halverwege zijn set weg, want we willen niets missen van Johan Gielen. Over helden gesproken… De altijd vrolijke Belg draait in onze oren de beste set van de dag. Hij weet wat we willen horen en hij draait het: uplifting trance, hard en energiek. Gielen draait de hele tent plat en het plezier straalt van hem af. Genieten. Hij draait de ene magistrale tranceplaat na de andere. Kan een mens kippenvel krijgen bij 45 °C? Ja! En dik ook. Wat een set, wat een DJ.
Eerder op de middag hebben we het ook al zo naar ons zin gehad op deze plek, bij Armin van Buuren. Nóg zo’n held voor ons, TranceTruffels. Gooide er ook een set uit om van te watertanden, wat weet deze man een heerlijke melodieën uit zijn platenkoffers te toveren. Draaide veel eigen producties, maar als je zo produceert dan mag dat. Maar het mooiste kwam nog. Een historisch moment in de . eh. historie, zeg maar. Armin van Buuren en Ferry Corsten, samen achter de decks. Een feest voor de fans en een uur om nooit te vergeten. Na dit back-to-back optreden ging Ferry Corsten solo verder. We kregen bijna een kippenvel-overdosis te verwerken toen hij zijn eigen remix van New Year’s Day van U2 draaide. Allen die op 19 december 1999 op de tweede editie van Innercity bij zijn set waren, konden zowat per brancard afgevoerd worden. Wil mijnheer Corsten dat svp nóóit meer doen!
Na een klein uur FC móeten we echt naar buiten. We moeten wat eten, en we hebben het gi-gan-tisch heet. We knagen wat, schaffen ons zoveel bier aan als we kunnen dragen, zoeken een overgebleven graspol en vleien ons in de zon neder. We trekken de mobiel maar weer eens om onze vrinden, companen en collega’s te traceren. Huiskamervraag: hoeveel sms-jes worden er vandaag in totaal vanaf het Dance Valley terrein verstuurd? U mag er dertigduizend naast zitten.
De laatste DJ die we vandaag meemaken stelt (helaas) teleur. DJ Jean draait een zeer rommelige set waarin geen enkele lijn zit. Hij zit zoveel met de knoppen en schuiven te pielen dat hij al het tempo eruit haalt. Erg jammer. Om 22:00 uur gaan we naar buiten en we kunnen dan nog een uurtje naar de Mainstage, maar we besluiten die laatste baggertocht te laten schieten. Cox is er toch ieder jaar, haha. We zijn kapot na elf uur dansen. Terug naar de auto.
:Daar krijgen we alsnog een partijtje modderworstelen, want ook de parkeerweilanden hebben enigszins van de regen te lijden gehad. Vele auto’s komen niet meer weg en diverse festivalgangers schieten al duwend te hulp… die paar modderspetters kunnen er ook nog wel bij. Er rijden trekkers over het terrein om de hardst slippende en diepst weggezakte vehikels uit de klei te redden. Een goede, en helaas noodzakelijke service. Eenmaal van het terrein af zijn we zo verder op weg, dus dat is goed geregeld.
De conclusies van Dance Valley 2002
Sfeer: van relaxed tot uitbundig en alles ertussenin
Drukte: te doen, maar hou het bij dit aantal van 40.000 bezoekers
Beste DJ: Johan Gielen
Meestgehoorde opmerking: straks gaat de zon schijnen
Positief: dat eten en drinken tegen inkoopsprijs wordt verkocht
Negatief: dat er zo schofterig duur wordt ingekocht
Tegenvaller: DJ Jean
Leukste meisje: zij die op blote voeten door de modder liep
Leukste man: wat is dit nou voor een vraag?
Mooiste moment (1): het gejuich bij de eerste zonnestralen
Mooiste moment (2): DJ Misja Helsloot herkent óns in het publiek
Medelijden met: Karin, die nu een héle vieze auto heeft
Oftewel de auto kan zondag 2x door de wasstraat, mijn schoenen kunnen in de vuilnisbak, maar Dance Valley 2002 was een feest, een heel groot feest.
MARCEL VERSPEEK
