Met 9 man vertrokken we om 14.00 uur in een gehuurde Opel Vivaro richting Gent. Tijdens de reis hebben we even de boxen van deze Opel getest. en ik moet zeggen dat er een lekkere sound in deze wagen zat
Na veel lol en gekkigheid tijdens onze pitstops, stuk of 8 in een ritje van 2,5 uur. zijn we dan eindelijk aangekomen in Gent.
Toen we in Gent waren hebben we eerst even een hapje gegeten in een geweldig restaurant waar je heerlijk kon eten voor weinig geld, dus wij als echte Hollanders hadden al de avond van ons leven en het mooiste moest nog komen. Om 18.30 uur kwamen we aan bij een afgelegen parkeerterrein ergens 10 minuten van de Expo vandaan, dus even aan de vriendelijke Belgische "Parkeerbeheer" gevraagd hoe we het best naar de Expo konden rijden en nog geen kwartier later stonden we op een steenworp afstand van de "plek des onheils". Parkeren was overigens zéér goed geregeld. Wij waren wel wat vroeg, maar het was gratis, plek zat en lekker dicht bij de Expo.
De kaartcontrole, het fouilleren en de garderobe verliep erg vlotjes. Beetje flash backs aan Innercity die garderobe. Toen iedereen zijn jas etc had opgehangen liepen we richting "The Rooms" toen merkte ik al dat het een bijzonder avondje zou worden. De groep Belgen, Fransen of wat het ook waren die voor ons liepen hadden er ook aardig zin in, want eenmaal aankomend in de Chill out begonnen ze al te gillen en te joelen wat al meteen aangaf dat hier nog de echte partysfeer te vinden is.
Na wat gebruikelijke rituelen (bonnen halen, sanitaire stop)konden we even rustig de Expo verkennen, want de meeste zalen waren op dat moment nog niet open, alleen in een klein zaaltje in het midden van de "Mainhall" werd gedraaid en daar gingen we ook even kijken onder het genot van een Belgisch pintje
Om 20.15 uur zijn we naar de Yellow Room gegaan waar Christian Smith stond te draaien. De bekende poortjes voor de zalen waren er ook weer dit jaar. Ik heb het hele feest geen last van dit systeem gehad en denk dat het een goede manier is om toe- en afstroom van mensen goed te kunnen organiseren.
Eenmaal de zaal binnenlopend hoorden wij al een dikke TECHNO beat tegen onze trommelvliezen aan knallen dus de eerste indruk was al optimaal. Toen hij een aantal minuten later een remix van de plaat "the house of god" inzette ging de, toen al goed gevulde Yellow Room uit zijn dak. Alle handjes waren omhoog, iedereen schreeuwde en alles en iedereen stond te springen. (Eerste kippenvel moment en was cker niet de laatste die avond)
De rest van de set van Christian Smith was zeer geslaagd, veel goede platen gehoord en het was erg lekker om naar te luisteren.
Na Christian Smith draaide Tom Hades (live). Nog nooit van deze man gehoord, maar toch blijven hangen met in het achterhoofd dat na deze man, Marco Bailey zijn opwachting zou maken. Ik vond Hades minder als Smith, maar in zijn set zaten wel wat aardige platen.
De Yellow Room vulde zich langzaam want, veel mensen wilden de kunsten van "Local Hero" Marco Bailey wel even zien. Ik heb verder weinig mee gekregen van deze set, want in gedachten was ik al in de Green Room waar Derrick May zijn ding deed. Na het verlaten van de Yellow Room zagen wij een enorme rij voor de ingang van de room staan en zagen de eerste mensen al verrot langs de zijkant van de muren liggen (22.30 uur)
De set van Derrick May vond ik erg vet en hij bouwde de set lekker op. Na de set van Derrick May nog even blijven hangen bij Fixmer en McCarthy, maar zijn daarna ff gaan "ontspannen" bij de game afdeling van I Love Techno. Ook stond er een dikke Hummer Limo waar je ff in kon chillen en gamen.
Toch weer terug waar we voor gekomen waren, TECHNO! Gamen kunnen we thuis vaak genoeg als we willen (Iedereen aan de Counter-Strike Source
Om 2.00 uur begon de set van Richie Hawtin, zijn set begon vrij rustig, maar daardoor niet minder vet. We besloten wat naar achter in de zaal te gaan waar echt nog zo veel ruimte was, wat wij eigenlijk niet hadden verwacht. Krijgt Hawtin de zaal niet meer vol op I love Techno? Maar ondanks dat de zaal niet vol was hadden we ruimte genoeg om helemaal loss te gaan op de sounds van de Plastikman. Na een uurtje in de Blue Room te zijn geweest vonden we het tijd om weer een kijkje te nemen in de Yellow Room waar in het begin van de avond al lekker gebeukt werd, en Chris Liebing en Speedy J waren bezig dus er kon niet veel mis gaan. We zagen nog even wat mensen op brancards langs flitsen met wat EHBO mensen paniekerig er om heen
De Yellow Room was nog steeds lekker vol en de TECHNO die gedraaid werd klonk geniaal. Ook was er lekker veel interactie van de zaal op de DJ, geweldige sfeer! Na een bezoek aan de bar voor wat water hoorde ik dat het water op was.
Na Chris Liebing & Co nog even de Green Room in gedoken om een stukje te horen van Robert Hood. Ik had wel verhalen over deze gast gehoord dat hij wel lekker draait, maar als je afsluit in de Green Room op I Love Techno moet je wel het één en ander in huis hebben. Het stukje wat ik van hem gehoord heb klonk ook super geniaal en erg afwisselend.
Om 5.30 uur besloten we om terug te gaan naar de parkeerplaats om ons klaar te maken voor de terug reis naar Nederland.
Met op de achtergrond een relaxed cdtje van Cafe Del Mar en het stuurwiel in mijn handen kon ik terug kijken op een zéér geslaagde 10e editie van I Love Techno.
Samenvattend:
Locatie: 9,5 (super indeling)
Organisatie: 8
Geluid: 8,5
Licht: 7
Aankleding: 6 (minimaal voor 10e editie)
Drinken: 9
Sfeer: 9
Publiek: 9 (veel verschillende mensen uit verschillende landen die maar voor één ding komen. TECHNO ! Best regards,
Mills















