Verslag van Planet House, 28 oktober 2005

"Join us on our planet. Planet House." Een uitnodiging die uiteraard met beide handen aanpak, any day of the week. Maar het liefst wel in het weekend, want door de weeks moet ik colleges volgen en werken. Amsterdam Dance Event, 300 dj's & acts, 30 clubs. Ik zou er vrijdagavond 1 bezoeken, te weten de More. Vroeger een soort clubhuis waar ik zeer regelmatig te vinden was. Tegenwoordig kom ik er nooit meer en gebeurt er volgens mij ook weinig. Ik las dat het tegenwoordig een soort urban-achtig-gebeuren huisvest. Maar vanavond NIETS van dit alles! Vanavond gingen we House horen zoals House bedoelt is. Vocaal, dansbaar. Zegmaar de tijd waarin Chuckie nog werd gezien als een moordadige pop in plaats van dansvloer koning zoals te lezen was op de voorkant van de NL20. De line-up zou zeker deze missie wel kunnen volbrengen, we konden namelijk genieten van Leo Moreno, Grant Nelson, Marcella en Ramon Diaz (in deze volgorde)!

Leo Moreno is nog niet zo oud, maar heeft al aardig wat noten op zijn zang. Komende van scratchen met HipHop groepen is hij nu 'bekeerd' tot de House. Hij heeft ook al eens een Lounge Album uitgebracht ("A taste of Life"), en nu een producties met Marcella en een met DJ Jurgen/Linda Estelle (van T-Spoon). Toen ik aankwam bij de More dacht ik even dat de More was verbouwd en dat ze de voorpui compleet hadden opengebroken. Bleek niet zo te zijn, was de bar van het Rozen Theater. De More had nog steeds dezelfde ingang, some things never change! Leo was aan het draaien toen ik binnenkwam, en dat deed hij verdraaide lekker. Rustig aan, geen gekke dingen, fijn aan het opwarmen. Het publiek stond, zoals altijd, aan de bar en bij de bankjes aan de zijkanten, een enkeling die zich op de dansvloer waagde. Rond 00:30 klom Grant Nelson achter de draaitafels en nam hij het roer over van Leo Moreno.

Grant Nelson is natuurlijk een grootheid als het op House aankomt. We kennen hem van de productie/remix van Negrocan’s 'Cada Vez', waar 2 miljoen stuks van zijn verkocht. Maar uiteraard ook van de remixes die hij heeft gedaan voor James Brown, Frankie Knuckles, Artful Dodger en Faithless om er maar een paar te noemen! Ik heb de man nog nooit live gehoord, en vaak valt het live draaien van 'producers' ook zwaar tegen. Maar vrienden van mij hebben deze man enkele malen live horen draaien (o.a. op T-Dansant volgens mij een tijdje terug) en zij waren erg tevreden! En alle verhalen maakte hij meer dan waar. Deze meneer was ZO enthousiast en stond zelf ZO te genieten, het was heerlijk om naar hem te kijken en te dansen op de platen die hij uitzocht. Miss Bunty deed het vocalen werk, en dat deed zij zoals wij van haar mogen verwachten inmiddels. Het publiek opzwepend, aanvullend op de platen. Heerlijk. En ook een genot om haar zo te zien dansen en genieten in de booth tussen het zingen door. Het publiek was ook leuk, veel bekende gezichten en een goede verhouding man/vrouw. Wat natuurlijk opmerkelijk is, gezien het ontbreken van deurbeleid! Mensen hadden er ook zin in, zin om te dansen, zin om een leuke tijd te hebben. Kortom: goede sfeer! De verlichting was vanavond overigens ook goed geregeld in de More en er was weer een VJ! Weliswaar geen Analog Recycling, maar VJ MOI deed het toch zeker niet onaardig. En er horen ook gewoon bewegende beelden op die 2 grote schermen, zonder is het echt te kaal.

Achter de bar was ook weinig veranderd, er staat nog steeds een meisje die er vroeger ook al stond en ook een jongen (met lang haar) loopt er nog steeds. Al is die volgens mij nu ook bedrijfsleider (ofzo) in de Supperclub. De WC mevrouw is, uiteraard, nog steeds dezelfde. Terug naar de muziek. Grant Nelson draaide uitzinnig, wat ook zeer werd gewaardeerd door het publiek. Overigens ook door de aanwezige pers. Pers? Ja, pers! Naast partyfotografen waren er ook cameraploegen (sommige zelfs met zo'n telescoop microfoon)! Wonderbaarlijk, dat had ik volgens mij nog niet eerder meegemaakt. Grant Nelson eindigde zijn set en Marcella nam de microfoon om het publiek toe te spreken. Marcella heeft namelijk samen met Leo Moreno haar eerste LP uit, genaamd Solar E.P. Mister Nelson kreeg een exemplaar overhandigd en de pers was aanwezig om dat moment vast te leggen. Geinig!

Na de overhandiging klom Marcella zelf achter de draaitafels en verblijdde de bezoekers met hele prettige platen. En nu zijn er natuurlijk mensen die zeggen "Daar heb je hem weer met zijn Marcella rapportje", maar ik denk dat elke bezoeker die daar aanwezig was hetzelfde zou zeggen. Het was geweldig en ik denk dat ik moet bekennen dat het een van de betere set's is die ik mij kan herinneren. Het aanvoelen van het publiek gaat alsof het niets en het enthousiasme waarmee gedraait werd werkte zeer aanstekelijk op het publiek. De mix met rock-achtige elementen, vocalen van Miss Bunty en de wonderbaarlijke capriolen van Ace on Sax (de slechts 22 jarige Gijs Huijs) zorgde voor een ontploffing. Letterlijk. Want op de een of andere manier ging er in de elecitriciteits-huishouding van de More iets niet zo goed en verdween het stroom. Weg muziek, hele vreemde gewaarwording. Godzijdank was Miss Bunty 'in the house', want zij zette acapella haar strot open en zelfs zo klinkt het lekker! Ze maakte haar eigen beat en zong er op los. Respect voor dat intermezzo, welke ook goed werd ontvangen door het publiek die dit sportief opnamen! Ondertussen waren er uiteraard allemaal More-types aan het rennen en zweten want het is natuurlijk een belachelijke vertoning voor een club met een nieuw geluidssysteem. Maargoed, binnen de kortste keren was het natuurlijk allemaal gefixed en kon Marcella verder met de set.

Het publiek was lovin' it en rond 03:30 (ofzo) nam Ramon Diaz het over van Marcella en eigenlijk ken ik deze DJ niet. Een residency in Club Players, maar dat is niet echt een deel van het land waar ik vaak kom. Meneer Diaz verrasde mij dan ook met zijn platen en zijn draaistijl, erg, erg prettig om aan te horen en op te dansen! En dat vond het publiek duidelijk ook, de bezoekers deden er op dit tijdstip nog een schepje bovenop.

De More. Eigenlijk kom ik er nooit meer, maar op dit soort avonden wordt deze kelder in ere hersteld. Muziek goed, licht goed en een publiek die er zin in heeft. Het is ook gewoon een mooi gezicht om de mensen uit hun dak te zien gaan op de verhogingen of de dansvloer met de licht-effecten om hun heen. Laat ging ik op weg naar huis en liep langs de bar. Ik keek nog een keer om, zag Diaz staan draaien in de verte en het publiek wat op de dansvloer nog uit hun dak ging. Boven de booth hing een lichtbak, "Planet House". And a fine Planet is it!