Verslag van Wooferland 2005, 4 september 2005

Wooferland. Veel over gehoord, nooit geweest eigenlijk. Dit jaar vierde een van de leukste mensen die ik ken haar verjaardag daar, en dus was dit meer dan genoeg reden om mij buiten de ring te wagen. Het plan was simpel, tram naar Zuid/WTC, metro naar Sloterdijk en dan een of andere bus naar het terrein. Kwestie van 1 uur werk, volgens 9292ov.nl dan. De tram werkte prima mee op deze zonnige zondagmiddag. De metro was een ander verhaal. De stem op Zuid/WTC riep dat iedereen die hoop had op de komst van de metro, deze beter kon later varen. Maar dan anders. Ik ben niet zo'n held met het ov, maar het was toch wel de bedoeling dat ik in Spaarnwoude uit zou komen! De mevrouw van de NS was zo vriendelijk om mij te helpen, ik moest de trein naar Schiphol nemen en dan daar overstappen op een trein naar Sloterdijk. Op zich allemaal gemakkelijk, en ook de bus stond al te wachten! Eindelijk succes! De bus was echter nogal druk, maar we konden er allemaal in, om te staan. Dat wel.

Tijdens de reis valt een meisje mij op. Nu gebeurt dat wel vaker, en denk je dat het een heeel leuk meisje is. En meestal is ben je er al klaar mee als dat kind d'r bek open trekt. Accenten vind ik namelijk zwaar niet oke. Maar dit meisje viel mij op door iets anders. Zij zag er namelijk nogal bleekjes uit. Haar vriendin, die aan de andere kant van het gangpad zat depte haar voorhoofd met een tissue. Het bleke meisje pakte een handdoek en hield dit voor haar gezicht. Vol verwachting stond ik te kijken "zou er wat gaan gebeuren?". En ja hoor, na de 4e bocht en nadat we weer iets te hard over een drempel zijn gereden komt het ontbijt van het meisje terecht op het gangpad, over haar eigen voeten heen. De mensen die er staan schieten alle kanten op, de jongen die naast haar bij het raam zit drukt zich nog wat verder tegen het raam. Het meisje lijkt geschrokken, haar vriendin schiet haar te hulp en geeft haar wat water. Het bleke meisje reageert met nog een golf van ontbijt en god weet wat nog meer, meerendeel in het gezicht van haar vriendin. Hilariteit in de bus, maar de lucht is niet meer te harden.

De buschauffeur stopt de bus, maar de meisjes maken geen aanstalten om uit te stappen en dus rijdt de bus weer verder. Twee oudere dametjes die tegenover het bleke meisje zitten ontfermen zich over haar met tissues en water, de vriendin met de goede bedoelingen 'likt haar wonden'. Op een gegeven moment gaat het meisje 'out'! Ze ligt in haar stoel, compleet levenloos. De twee dametjes roepen tegen de chauffeur dat ze echt een ambulance nodig heeft, de medereizigers in de bus roepen dat het meisje het beste bij een halte gedropt kan worden en daar kan wachten op de ambulance. Uiteindelijk wordt besloten om ergens bij een recreatiegebied (ik ken het gebied niet, dus geen idee waar ze het over hadden) een ambulance te gaan bellen. Er wordt nog gecheckt of het meisje ademt, maar dit is gelukkig wel het geval. Tegen de tijd dat ik mijn halte heb bereikt, ligt het meisje nog steeds onderuit in haar stoel. Geen idee wat er met haar aan de hand was, geen idee wat er verder is gebeurt. Maargoed, na al deze ontberingen te hebben doorstaan, moet het toch wel een verdomde leuk feestje worden!

En dat werd het! Al snel werd het terrein bereikt (gewoon op de muziek aflopen!) en het zag er ERG gezellig uit. Het verjaardagsfeestje was al snelgevonden, de gezelligheid kon beginnen! De hele middag en de avond werd een parade van leuke mensen, gezellige mensen en ook goede muziek! De gemoedelijkheid droop werkelijk van het hele tafereel af, wat uiterst plezierig was om te ervaren. Het eten was overigens ook erg prettig, de sate was mijn persoonlijke favoriet. Het lounge tentje achter de eet-tentjes was iets minder goed bezocht, maar zag er echt heel erg gezellig uit met al die kussens enzo.

Het gevoel wat ik de hele dag en avond heb gehad was was alsof ik op een uit de hand gelopen BBQ bij iemand in de tuin heb gezeten. De rose was goed, het eten was goed, mijn gezelschap was goed en de muziek klonk heerlijk. Maar het publiek is toch wel de grootste 'asset' van dit feestje. Het is ZO gezellig, gemoedelijk en vriendelijk. Wonderbaarlijk dat het uberhaupt nog kan! Ook het feit dat mensen hun kinderen, hun honden en hun ouders meenemen, maakt het vooral een heel vriendelijk festival. Chapeau ook voor de organisatie, dat zij dit nog gratis organiseren zegt HEEL veel over de andere festivals.

Wooferland zal volgend jaar zeker weer bezocht worden.