Zaterdagmorgen supervroeg vertrokken wij, Audri en ik, met de eerste trein vanuit Limburg (ja, dat is nou eenmaal erg ver) naar Hoofddorp alwaar we een hotel hadden geboekt voor de nacht. Onze treinreis, vergezeld van de nodige blikjes red-bull, ging gepaard met een ongekend aantal rare blikken en verbaasde opmerkingen. Waarschijnlijk had dit iets met onze outfits te maken. Het is natuurlijk ook wel een klein beetje raar, twee opgetutte meiden in grotendeels dezelfde outfit onmenselijk vroeg in de trein. Samen gingen we in het zwart met goud en spijker. En ja, we waren net een tweeling, uhum. Hoe vaak we deze opmerking te horen hebben gekregen afgelopen zaterdag… Niet normaal Ach ja, logisch ook, ik heb blond lange haren, Audri donkere korte, ik heb blauwe ogen, Audri bruine… Sprekend!
Aangekomen in het hotel kregen we de eerste lachkick (er zouden er nog vele volgen): we hadden per ongeluk een erg chique en kakkerig hotel geboekt. Het was zo’n hotel waarvan je zegt woooow! Vier sterren had het. Denk aan veel te stille grote ruimtes vol mensen in black tie… Brrrr. En daar liepen wij dan tussen in onze party-outfits (om nog maar niks te zeggen over onze modderschoenen bij terugkomst ’s nachts… haha. Ik vermoed dat het personeel niet zo blij met ons was). Wij stonden wel garant voor heel wat bekijks… Kortom we verlieten het hotel maar weer heel snel, op naar een plek waar we ons meer thuis voelden: het terrein! Na een kwartiertje in de rij staan waren we na een grondige (mannelijke!) fouillering binnen. We pakten een kluisje, dropten onze vestjes (want het was onverwacht suuuuperweer! Thanx up there!) en vanaf toen zijn we niet meer gestopt met springen geloof ik. We hebben niet eens meer tijd gehad om te eten! Met als gevolg dat we aan het einde van de dag zestien bonnen over hadden, beetje zonde. Eerst liepen we het terrein rond met een Bloomingdale-rosétje (applaus voor de hippe en koele stalen flesjes!) in de hand. Ik vraag me trouwens af wat er in die rosé zat… na één rosétje, wat zeg ik een halve (!) voelden we ‘em al redelijk… En op zich heb ik best wel wat flessen rosé erdoorheen gewerkt afgelopen zomer… dus daar kan het niet aan liggen. Maar plezier dat we hadden! Wie zegt dat je minstens met een groep moet gaan of een pilletje of fléssen alcohol nodig hebt om hier plezier te hebben heeft het volledig mis. Eén vriendin en één roséetje is al genoeg voor een dag uit duizenden! We gingen eerst elke tent in en namen een kijkje bij elk podium zodat we na afloop konden zeggen dat we niets gemist hadden. Van vorig jaar wist ik dat vooral het Q-Dance podium en Mainstage iets voor mij waren. En ja, dat was dit jaar weer zo. Alhoewel we ook een kijkje hebben genomen bij andere sets. Eentje sprong er toch wel uit: de vreselijk wazige urban-a-like set van Darkraver, boven op die berg met die vreselijk veel trappen. Cheese heette die tent en hij was gevuld met schuim. Wat kaas en schuim met elkaar te maken hebben is me nog steeds onduidelijk, maar goed. Ik vond Darkraver in ieder geval niet zo’n succes, laat hem maar gewoon stampmuziek draaien, dat doet ie stukken beter. Dus… voor niks al die trappen opgelopen… Ondertussen werd dit trouwens zwaarder en zwaarder aangezien de lachkicks elkaar in steeds hoger tempo opvolgden (met dank aan die té lekkere rosétjes!). En vreemd maar waar, steeds weer kwamen we fotografen tegen, hoe later hoe meer. Of zagen we soms dubbel…?
Een tijdje hebben we bij Q-dance gestaan. Hier draaide Bas & Ram erg lekker en kwamen we wat bekenden tegen. We sprongen onze longen uit het lijf en waren een beetje bang dat het wankele platform het zou begeven en dat we in het water zouden belanden… Maar dat is gelukkig meegevallen. Vervolgens gingen we via een omweg naar het hoofdpodium, om er niet meer weg te gaan. Op Mainstage draaide toen Paul Oakenfold. Erg relaxed, even een relaxmoment gehad, wat gekletst en uiteindelijk toch lekker staan swingen daar! Hij draaide gewoon erg aanstekelijk, met een aantal bekende platen ertussen. Eén nadeel: de rosé was uitverkocht! Beetje vroeg naar mijn idee. Maar laten we het er maar op houden dat de organisatie niet zo’n zonnige dag verwacht had, en terecht. Ach ja, de breezers smaakten ook niet verkeerd (bedankt nog meisje achter de bar dat je onze bonnen niet wou hebben
). Vervolgens draaide Armand van Helden de vetste set van de dag. We zijn helemaal uit ons dak gegaan daar. Superapplaus! Vooral zijn eigen hits deden het erg goed. Echt superswingen daar. Na Armand nog stukje Johan Gielen gehoord, op zich ook niet verkeerd maar een beetje eentonig vond ik. Uiteindelijk zijn we geëindigd bij Marco V. Hier vond ik vooral het vuurwerk onder begeleiding van Smack My Bitch Up erg gaaf. Vorig jaar heb ik het vuurwerk moeten missen vanwege die k*t laatste trein, maar dit jaar hebben we dit ruimschoots goed gemaakt. Een aanrader, zo’n hotel in de buurt! De afsluitende minuten waren ook erg oké, met Marco V.’s eigen knallers. Ook tof dat ie tot twee maal toe terugkwam. Vooral de laatste keer was een goede actie want al heel wat mensen hadden het podium verlaten waardoor wij geweldig goed konden springen zonder twintig paar tenen te raken . Prima! Toen was het helaas afgelopen, zoooo balen! We hadden echt nog úren kunnen doorfeesten, maar helaas. We zijn op ons gemak teruggelopen naar de bus. Na een Burger Kingetje te hebben gepikt op Schiphol (toch jammer dat ze onze Mystery Land bonnen niet aannamen daar…), lagen we rond 2.00 uur in ons kingsize hotelbed. Stukken beter dan een megalange terugreis naar Limburg in ieder geval. Ook nu weer een nadeeltje: Ons ritje van Schiphol naar het hotel (dit was echt niet meer dan 5 kilometer) heeft ons het luttele bedrag van 32 euro gekost. Echt helemaal belachelijk! En alsof dat nog niet genoeg ellende was gaf de chauffeur ons ook nog een valse euromunt terug (zo’n Turkse munt)! Hij zal wel pissed zijn geweest dat we geen fooi gaven of zo. Ja sorry hoor, maar de dag was meer dan duur genoeg geweest!Mystery Land had dit jaar echt niet beter gekund in ieder geval! De dj’s waren oké, alhoewel ik denk ik bij elke dj uit mijn dak had kunnen gaan want de sfeer was gewoon geweldig! Het aantal mensen dat ongevraagd aangeboden heeft om een foto van ons te maken is niet op twee handen te tellen (bedankt nog allemaal, hierdoor hebben wij nu erg nice pics van ons samen!). Zowel jongens als meisjes boden het aan. Trouwens, iedereen die met ons op de foto staat en die foto wil hebben, just let me know. De sfeer was akelig goed de hele dag. Leuk detail: zo gauw we begonnen te springen sprong iedereen binnen een straal van 10 meter met ons mee. Superrr! Het had niet beter gekund! Balen dat ik nog een heel jaar moet wachten op de volgende Mystery Land…
Groetjes! JAIMY
PS Ik ben nu, twee dagen later nog steeds gigantisch mijn stem kwijt, dat zegt wel genoeg over hoe leuk ik het heb gehad he!
