Verslag van Decibel, 20 augustus 2005

Decibel is toch een feest dat volgens mij minder bekend is dan bijvoorbeeld een Defqon, In Qontrol of Dominator. bij mij zelf in ieder geval. Echter, toen ik de lineup van Decibel zag wist ik eigenlijk al dat dit een feestje was om niet te missen. Helemaal mooi was dat ik hier ook heen kon om te werken, voor Unity (drugsvoorlichting). en zo was het na een zéér drukke eerste shift met veel leuke gesprekken rond 14:30 tijd om zelf te gaan feesten. Hier mijn verslag.

Terrein & Stages
Aangezien ik nog nooit wat gehoord had over het Lingebos, had ik dus echt niet verwacht dat het zo'n mooie locatie zou zijn. Vooral de mainstage lag er echt erg mooi bij, zo tussen het water. Ook de rest van het terrein was wat meer dan 'zomaar een grasveld'.
Het terrein was goed ingericht door B2S; met als eerste natuurlijk de mainstage - in de vorm van een kern reactor. De mainstage was de enige open air stage; op de rest van het terrein waren dus nog een goed aantal tenten / zalen opgezet om ook de andere DJ's een plekje te geven. Bij binnenkomst kreeg iedereen een mooi boekje met timetable EN plattegrond uitgedeeld; er stond zelfs ook nog wat reisinfo in - handig voor de mensen die met de trein waren gekomen. Aangezien je een plattegrond had, wist je dus eigenlijk al waar je favoriete stage te vinden was. B2S vondt dat blijkbaar nog niet genoeg want ook buiten, voor elke zaal zelf, was mooi en duidelijk aangegeven welke zaal dat was (met daarbij ook wegwijzers naar bijvoorbeeld de WC's, EHBO, etc.). Alle zalen waren verder natuurlijk ook aangekleed in de stijl van het thema; geen al te spectaculaire dingen maar wel gewoon voldoende.
Om van het ene deel naar het andere deel van het terrein te komen had B2S het fenomeen eenrichtingsverkeer van de Amsterdam RAI afgekeken. Ik vond het wel prima; het zorgde voor een snellere doorstroom + bovendien veel meer mensen die langs onze stand kwamen lopen!
Alhoewel je er als bezoeker wel voor moest betalen waren de WC's toch netjes geregeld voor festival begrippen; 'zelfs' voorzien van wasbak zodat je gelukkig ook je handen kon wassen enzo.

Geluid & Muziek
Al is en blijft techno wel mijn favoriete stijl; hardcore, early rave, techno, jump. ik vermaak me er allemaal prima mee. Helaas kan ook ik maar op een plek tegelijk zijn, en heb ik dus keuzes moeten maken en bepaalde DJ's moeten missen. Een ding wist ik wel zeker; vanaf 18:00 helemaal los in de techno. Het plan was om voor die tijd van alles wat mee te pakken. en dat is gelukkig ook aardig gelukt.

Mainstage: Captain Tinrib & Greg C
De hardhouse van Captain Tinrib was de eerste muziek die ik hoorde en alhoewel ik het opzich best wel leuk vond klinken, is het gewoon niet mijn ding en dus niet de ideale opwarmer.
Op Defqon ontdekte ik jump met de set van Ruthless & Vorwerk. en aangezien dat toen erg beviel, wou ik Greg C vandaag niet missen; tegelijkertijd een mooie gelegenheid om even te genieten van het mooie weer. Deze muziek was wel perfect om even lekker los te komen. maar eenmaal los vond ik het vrij snel weer tijd om ook de rest van de area's op te gaan zoeken.

Rondje lopen
Na een kort bezoekje aan Norman in de jump en Buzz Fuzz in de early rave ben ik maar eens opzoek gegaan naar het andere gedeelte, en dan vooral de techno zaal. Redhead leek daar een prima setje neer te zetten maar de zaal was helaas nog niet bepaald gevuld en dus ben ik nog maar even bij de andere zalen gaan kijken. Zo heb ik ook nog even gekeken bij de hardstyle tent. daar merkte ik dat hardstyle vandaag niet echt aan mij besteed was, al was het geluid wel prima in orde.

Hardcore: Nosferatu
Met Nosferatu achter de draaitafels was de hardcore zaal natuurlijk al wel lekker vol en bovendien ging het er ook al goed los. Eenmaal op de vertrouwde plek voorin viel ook op hoe hard het geluid wel niet stond en natuurlijk heb ik daar zo goed mogelijk gebruik van gemaakt om de benen even lekker los te hakkuh.

Techno: Speedy J
Na wederom een rondje over het terrein (Pavo op de mainstage) was het tijd om te zien of de techno zaal inmiddels al wat meer gevuld was met het laatste gedeelte van de set van Speedy J. Hij draaide volgens mij een set zoals je van hem kon verwachten; diep en met veel opbouw. maar natuurlijk wel compleet anders dan de stijl van de laatste 3 heren in de lineup - waar waarschijnlijk toch wel de meeste mensen voor kwamen. Toen Speedy J afsloot, ik geloof met een oldschool plaat, bleek gelukkig wel dat ook zijn stijl gewaardeerd werd.

Techno: Sven Wittekind
Speedy J deed zijn eigen ding en datzelfde verwachtte ik natuurlijk ook van Sven Wittekind. Tsjah, zijn ding inderdaad. noem het techno, schranz, hard techno of van mij part gewoon lawaai; ik kan goed begrijpen dat lang niet iedereen deze muziek trekt maar zelf vind ik het op z'n tijd heerlijk om helemaal los op te gaan. Terwijl Speedy J zijn spullen nog aan het inpakken was, liet Sven Wittekind de eerste rollende bassen los op het publiek. De zaal was inmiddels ook wat meer gevuld (maar nog lang niet vol) en de sfeer was gelukkig ook beter geworden. Vergeleken met de andere zalen stond het geluid in eerste instantie nog niet echt hard maar aangezien dit ook andere mensen opviel in het publiek, waaronder Frank Kvitta, werd daar wel wat aan gedaan. Vraag me niet waarom maar tijdens de set werd het volume ook ineens weer even omlaag gezet? Gelukkig was het later wel weer lekker hard.

Rondje lopen part 2
Kortom, maar weer even snel een rondje lopen over het andere terrein de early rave en de jump; Ruthless wou ik tussendoor in ieder geval nog even gehoord hebben. maar met het veel snellere ritme van Sven Wittekind nog in de benen had ik daar eigenlijk weinig te zoeken. Kortom, snel weer terug!

Techno: Amok
Ik kon nog mooi net het laatste stukje van Sven Wittekind horen voordat hij het stokje door moest geven aan Amok. De set van Sven Wittekind was heerlijk en hij had de hele zaal (althans, de mensen die er waren) op zijn kop gekregen en dus kon het niet al te moeilijk zijn voor Amok om over te nemen. Toch lukte het naar mijn mening Amok niet om door te gaan waar Sven Wittekind was gebleven; op de een of andere manier ontbrak er gewoon iets. Ik denk dat vooral het lagere tempo de reden was dat in ieder geval ik het niet echt boeiend vond. volgens mij was ik niet de enige want de zaal leek inmiddels ook weer een stuk rustiger geworden. Na een half uurtje ben ik het dus maar even op gaan zoeken in de hardcore, waar op dat moment Endymion bezig was geloof ik.
Eenmaal terug in de techno had Amok zijn draai nu wel gevonden en zat het tempo er wel goed in. bovendien was de zaal gelukkig ook weer wat voller; maar dat waarschijnlijk vooral in afwachting van Frank Kvitta.

Techno: Frank Kvitta
Lekker aan de bier was Frank Kvitta eerder nog gezellig tussen het publiek te vinden; nu was het aan hem de beurt om de tent af te breken. Dat was hem al eerder gelukt op bijvoorbeeld Awakenings 28 januari in de Now & Wow en natuurlijk Awakenings festival. al je moet er, zoals gezegd, natuurlijk wel van houden; volgens mij helpt het ook wel als je niet al te dronken / wappie / vaag bent.
Frank Kvitta werd met een warm welkom onthaald en gedurende de gehele set was de sfeer echt toppie. dat de zaal eigenlijk nog niet eens voor de helft gevuld was viel niet te merken; voorin was het een gezellige boel. Ook Sven Wittekind (in eerste instantie door niemand herkend) had het prima naar zijn zin terwijl Frank Kvitta het natuurlijk weer niet kon laten om weer eens een aantal oude 60's nummertjes door zijn platen heen te mixen. Van mij persoonlijk hoeft dat niet echt zo nodig maar zo lang het bij een aantal nummers blijft vind ik het prima.
Jammer genoeg kwam er rond 22:30 alweer een einde aan zijn set; of misschien toch nog niet? Nadat Frank Kvitta eerst nog even een mini concertje gaf door zo'n nummer mee te gaan staan zingen, kon na al dat gejuich en applaus een kort allerlaatste plaatje toch echt niet uitblijven. Daarna was het toch echt voorbij en tijd om de 3 Duitsers nog een allerlaatste keer te bedanken (en zij ons ook).

Afsluiter op de main
Toch ook nog even een vermelding waard vond ik de afsluiter op de main. Decibel werd echt waardig afgesloten met een mooie vuurwerk en laser show, terwijl het de eer aan Zany was om de laatste platen van de dag op de draaitafels te gooien. Echt veel tijd voor toch nog een laatste hardstyle huppel was er niet maar het was natuurlijk wel leuk om de afsluiting nog even meegemaakt te hebben.

Conclusie
Ondanks de goede lineup ging ik eigenlijk met vrij weinig verwachtingen naar Decibel toe. Ik heb me uitstekend vermaakt met de verschillende muziekstijlen en het was ook goed om te zien dat B2S ook op de wat kleinere details gelet had; met eigenlijk als enige kleine nadeel de lange tijd die we nodig hadden om van de parkeerplaats af te komen. Nee, als het aan mij ligt doet Decibel echt niet onder aan bijvoorbeeld Defqon. Achteraf was Decibel echt een van mijn leukere feestjes van deze zomer, wat natuurlijk ook wel te danken was aan het weer. Iedereen bedankt voor een gezellig feestje!