Verslag van Ampère, 28 september 2002

Zaterdag 28 September zou een nacht als geen andere worden. Twee maten van me en ik hadden ons voorgenomen om in plaats van te stampen, zuipen, slikken, snuiven en andere barbaarse dingen te doen eens eventjes lekker ouderwets naar de kerk te gaan biechten over deze rare gewoontes. Wij zouden erg bedrogen uitkomen zouden we later merken.

Rond 9 uur kwamen mijn welbekende partymaatjes David en Michael bij mij langs. We zouden Ampère een bezoekje gaan geven in de Nightlive in Maastricht. Na even wat muziek geluisterd te hebben gingen we naar het centrum van Heerlen om nog twee andere jogens op te pikken, het zou hun eerste feestje worden.
Om 7 voor tien kregen wij onze trein en voor het eerst sinds hele lange tijden hofde we gewoon maar dikke 20 minuten in de trein te zitten in plaats van de normale drie uur.

Om kwart over 10 kwamen we aan en liepen naar de Nightlive toe, er hingen posters op dat de controle echt heel erg zwaar zou zijn, maar dit viel echt dik tegen. Iedereen kon zo doorlopen en de bewaking was aardig (tot we weer gingen en ze fooi wilden). Binnen aan gekomen gingen we even de jas ophangen en eens even rondkijken. De Drumm 'n Bass Area zag er best aardig uit, dit was dan ook de chill area werd meteen duidelijk.
Toen maar snel op naar de hoofdzaal. Deze was erg mooi ingericht, met vele lichtgevende kruizen, mariabeelden die in schemerlicht stonden, toortsen hingen er, veel lampen voor en achter de dj tafel, mooie blauwe buizen die de bar versierden, leren banken en vele andere stoelen en een zeer goede ventilatie, soms iets te goed.
Zag er allemaal erg strak uit, het pastte perfect bij het idee van feesten in een kerk.

Lazy-Eye
Deze man was om elf uur begonnen met draaien, hij is de Nederlandse resident van Ampère en ik wist helemaal niks over de man. Hij draaide ook voor maar een stuk of 20 man die bijna allemaal aan de bar zaten. Het zag dus soms best grappig uit als Michel, David en ik als enigsten over de dansvloer gingen. Hij draaide erg volwassen. Begon met techno, ging over naar Electro en zelfst even soort lounge, waarna ie naar Michel de Hey toewerkte. Dave Clarke - The Compass kwam nog voorbij.

Michel de Hey
Om 00:00 was het de beurt aan de Rotterdammer. De zaal was nog steeds erg leeg en we vroegen ons af hoe dit verder moest, maar na een kwartier draaien stroomde de zaal vol, en ook al was het toch niet het echte techno publiek, iedereen danste en het ging best. Michel de Hey had ik eerder al vier keer horen draaien, maar deze set was met dikke voorsprong de beste tot nu toe. Veel onbekend werk kwa voorbij, ik kon maar vier platen bespeuren die ik al eerder had gehoord. Michel had er zelf ook veel zin in, hij kwam gapend het podium op, maar toen ie eenmaal bezig was verscheen dikwijls de welbekende verlegen glimlach op zijn gezicht, maar deze keer anders. Iedere keer als hij het publiek opzweepte of zijn kunsten vertoonde kreeg ie echt een mega arrogante blik in zijn ogen, zo van Ja dat deed ik. Prachtig om te zien. En rond twee uur klonk er in een keer iets bekend. Ik zei al tegen David, Is dit? ja, volgens mij wel. En ja hoor, daar klonken de stemmen van MC Marxmann door de speakers: Dance Valley, We keep the tribe allive. Erg lekkere afsluiter, al is het alleen door de herinneringen aan de zomer. Dit was dan ook het enigste werk wat als hitje beschouwt kon worden. Erg strak maar weer.

Johannes Heil (Live)
Na een luid applaus mocht de Frankfurtenaar aantreden voor zijn live-act. Ik had hem op Mysteryland al gezien, maar dat viel wel mee mede door het geluid. Dit keer zou het heel anders worden. Na een lange intro met hele vette vocals, die veelal terug zouden keren, vlogen de zware en diepe strings je om de oren op een manier die alleen onze Oosterburen dat kunnen. Zombie Nation, Vath en nog vele andere die dit geluid ook vaak verwerkt hebben in hun set, maar toch was dit weer uniek, niemand doet Johannes dit na. Hij heeft een speciale eigen sound, met vele vage geluidjes en goed doordachte vocals. Maar wat was dit een geweld, Heil werd echt op handen gedragen, sjees. Ik ben niet altijd evenveel voor keihard, maar dit was echt zeer aangenaam. Wat ik wel leuk vond was dat Paranoid Dance en Chains of Babylon er niet bij zaten, wel kwam (ik denk) Fire voorbij, echt een heel lekkere plaat. Johannes zelf is ook een übercoole verschijning. Klein, beetje dik en kaalwordend mannetje, sigaret op de mond en dan leunde ie op zijn linker arm, rechter voet naar buiten en op en neer gaand met zij hak. Prachtig om te zien. En ook hij kreeg, misschien nog wel harder dan Michel, een applaus waar je u tegen zegt.

Hierna zijn we maar even gaan chillen in de drumm 'n bass area. Erg gezellige mensen. Maar hadf even genoeg van het geluid en ben maar buiten een rondje gaan lopen om even bij te komen.
Rond 4 uur zijn we weer naar de techno area gegaan.

Oliver Way
Oliver Way stond nu achter de tafels, hij is de Internationale resident van Ampère, maar hij kon me een stuk minder boeien. Het draaide iets meer metd e welbekende loopjes. Ik vond dit eigenlijk wel leuker om te luisteren dan om te dansen en ben gaan zitten in een van de leren banken. Zag er leuk uit, had recht zicht op de dj en de dansende menigte. Hoe verder Oliver Way ging in zijn set hoe beter ie wel werd en kreeg uiteindelijk ook nog een aardig einde. Maar hij stond denk ik een beetje op het foute tijdstip van de avond. Maar goed, ik was al zeer moe, dus eigenlijk was het niet zo erg.

Lazy-Eye
Lazy-Eye nam het weer over rond 5 uur en mocht ook een uurtje afsluiten. Hij begon met electro en daarna kwam Tiga & Zyntherius - Sunglasses at Night (Liebing remix) voorbij. Ook leuk om weer eens te horen, vooral door herinneringen aan Shockers. Maar al snel ging de man over op techno. Stevige funky techno is de beste omschrijving denk ik. Nu waren ook alleen nog maar de mensen over die echt voor de techno kwamen. Erg leuk en heb leuk gebabbelt met sommige mensen, iets wat ik normaal niet zo heel vaak doe.
Lay-Eye zelf kan het denk ik nog wel ver schoppen. De man heeft een leuke eigen stijl en durft ook soms wat risico te nemen, helaas lukte het twee keer ff net niet. Maar deze man is niet voor niets de Nederlandse resident en daar heb ik totaal geen problemen mee.
Enigste minpunt was dat om 5:50 de muziek uit ging, Lazy-Eye moest stoppen en hoe hij ook probeerde hij mocht niet doordraaien tot velens spijt. Later kwam ie dit ook even zelf vertellen aan de menigte. Erg aardige man.

Na snel de jassen gepakt te hebben en een uurtje gewacht te hebben op de trein gingen we moe maar voldaan naar huis. Dit was een van mijn betere feesten ooit. gewoon alleen al door de muziek en de goede akoestiek van de Nightlive, wat ook wel te verwachten is van een kerk. Maar de sets waren echt zwaar goed. Zuid-Limburg, of beter gezegd Nederland, heeft er een prachtjuweeltje van een maandelijks techno feest bij. Een groot succes was deze eerste editie.

26-10-2002 de volgende Ampère.
Line-up:
Tomaz
Philippe Maassen
Oliver Way (international resident Ampère)
Lazy-Eye (Nederlandse resident Ampère)