Verslag van Extrema Outdoor #10, 16 juli 2005

Een verslagje dan maar weer…

Extema Outdoor 2005

Na 2 weken terug al helemaal los te zijn gegaan op het Awakenings Festival, was het nu dan de beurt aan de 10e verjaardag van Extrema. Kort bij huis en een goeie line-up beloofden weer een mooie dag! De weersverwachtingen waren al de hele week goed met veel zon en een aangename temperatuur, dus dat beloofde weer een mooi feestje te gaan worden!

Na lekker geslapen te hebben een stevig ontbijtje genomen (onder het genot van een setje van Richie Hawtin… lekkere inkomer!) en onder een koude douche gaan staan. De dag ervoor waren we nog vrij beroerd, het hardloopschema met volle maag had niet helemaal goed uitgepakt… Gelukkig was deze als sneeuw voor de zon verdwenen en werd om 11 uur vol goede moed richting Best getogen!

Na geparkeerd te hebben volgde een aangenaam lange wandeltocht richting het terrein en kon ik plaatsnemen in de wachtrij. Mi Moat had het iets slimmer gedaan en een E-ticket aangeschaft, die kon zo doorlopen, maar moest daarna een half uur op mij wachten. Het zonnetje was ondertussen doorgebroken en dus was het al lekker zweten geblazen. Eenmaal binnen meteen maar een kluisje gaan huren… wij waren nog een van de gelukkigen die er een kon bemachtigen, want een half uur later waren er geen sleuteltjes meer te verkrijgen.

Zoals altijd eerst maar even klein rondje over het terrein gaan maken. Wat meteen opviel was de grote drukte waar men als een slang zijn weg door heen moest banen. Het was nog vrij vroeg, dus dit zou nog wel erger gaan worden. Als eerste werd een kijkje genomen in de Techno-tent want daar zou zeer hoogstwaarschijnlijk de rest van de dag beleefd gaan worden. De live-set van Jerome werd goed ontvangen en hij wist het publiek dan ook met enkele hele vette tracks al flink op te zwepen! Het sfeertje was dan ook al ongekend en de gehele zaal was al aan het dansen geslagen!
Snel het rondje afgemaakt met de Tech-house area en het hoofdpodium, waar Stijn met zijn live-act begon. Met zijn futuristische pakje en zangkunsten probeerde hij het publiek los te krijgen, waar hij echter niet echt in slaagde. Niet iedereen scheen het te waarderen, maar aangezien ik hem op I Love Techno al eens bezig had gezien, was het alleen maar beter geworden.
Toch maar weer teruggekeerd naar de Techno-area waar Mistress Barbara aan haar set bezig zou moeten zijn… Maar hier was een kerel aan het draaien… Melon! Waar was de meesteres? Die bleek dus in de file te staan en kwam een half uur voor haar draaitijd verstreek pas op het podium. Zij deed dan ook maar meteen wat er van haar verwacht werd, stevig gasgeven! De vrienden uit Nijmegen waren ondertussen ook gearriveerd en dus kon het echte feestvieren gaan beginnen!

Richie Hawtin, ook wat verlaat door de file richting Aquabest, gunde Mistress Barbara een half uurtje van zijn tijd en nam daarna het roer over. De laatste keer dat ik hem bezig had gezien was op de wintereditie van Dance Valley, en hij was toen toch wel een van de helden van de avond! Hawtin bouwde zijn set mooi af naar waar hij naar toe wilde; heerlijke melodieuze minimal techno waar je helemaal op los kunt gaan! En dat gingen we! Wat een set gaf deze man weg! Kippenvel maakte zich meester over mij en een hele grote grijns verscheen op mijn gezicht! Heerlijk!

Vervolgens was het de beurt aan Remy, amper bijgekomen van de set van Hawtin ging hij vrolijk verder met heerlijk opzwepende funky techno. Met veel dezelfde nummers als in zijn set van de laatste editie van Awakenings in de Graansilo, was het een feest van herkenning en was stilstaan onmogelijk! Ook Remy genoot zichtbaar van de sfeer, want het gejuig en gefluit bij elke climax liet bij hem een hele dikke grijns zien!

Na deze dikke 3 uur keihard housen in een bakoven met de temperatuur op standje sambal, was het dan tijd om de energievoorraden aan te vullen en even bij te komen van de geleverde inspanning. Ondanks dat het in de buitenlucht zo’n 25 graden was en de zon vol scheen was het een verademing om buiten te zijn!

Even snel een schoon (en vooral droog) shirtje aangetrokken (voorbereid op pad!) om een kijkje te gaan nemen bij Danny Howells. Zijn laatste CeeDee is een heerlijke diepe plaat geworden met veel zomerse invloeden en geldt dan ook als een geweldige liggen en relaxen in de tuin plaat. Op Extrema echter was daar niet zo veel van te merken en zette hij een diepe en duistere set weg, niet helemaal wat we er van verwacht hadden. Het publiek werkte ook niet echt mee, want de sfeer was niet echt om over naar huis te schrijven. Toch maar weer teruggetogen naar de Techno-tent om nog een stukje mee te pakken van Christian Varela. Op de een of andere manier kon hij me niet echt boeien, na al het melodieuze geweld van Hawtin en Remy, kwam hij met veel platen met nagenoeg alleen maar persuccie.

Nog eenmaal de tent uitgeweest om een kijkje te gaan nemen bij Green Velvet. Ondanks dat er aangekondigd was dat dit een live-set zou zijn was daar weinig van te merken… geen instrumenten, geen zang van meneer zelf zoals dat normaal wel het geval is bij Green Velvet… Achteraf bleek dat het keyboard gebreken vertoonde waardoor dit geen doorgang meer kon vinden. De uitvoering van de klassieker Lalaland bleek ondanks alles het dan toch nog goed te doen. De act die bij deze set werd uitgevoerd was dan wel weer van uitzonderlijke klasse! 2 dames en 1 heer werden via een grote kraan boven het podium uitgetild om daar met behulp van doeken een acrobatische act neer te zetten. Chapeaux!

Snel weer teruggegaan naar “de” Tent waar afsluiter Marco Bailey al weer begonnen was. Alle energie die nog over was werd bij elkaar geraapt om nog een laatste anderhalf uur de voetjes van de vloer te krijgen. Bailey deed wat er van hem verwacht werd, de hele zaal op zijn kop zetten met een retevette set! Dikke beats met vieze electrosounds en heerlijke melodieuze techno wisselden elkaar af om de sfeer tot ongekende hoogte te brengen!

Helaas geen laatste plaat meer na 5 minuten stilte en met een hele grote grijns op mijn gezicht werd dan ook maar weer een etappe avondvierdaagse ondernomen richting auto…

Resumé: eerste keer Extrema, maar zeker niet de laatste! De sfeer en de muziek in de techno-area was ongekend met Richie Hawtin, Remy en Marco Bailey als absolute hoogtepunten!
Toch zijn er nog wel enige minpuntjes; de drukte (eerder 35.000 man dan 25.000) en de ontiegelijk ranzige WeeCee’s! De mensen verdelen over een iets groter oppervlakte zou geen overbodige luxe zijn, misschien de indeling van de area’s veranderen ook niet.

Niels, Esmeralda, Patrick, Jaimy, Jeroen, Judith, Bob en Hans, mede door jullie is deze Extrema tot een van mijn betere feesten ooit geworden! Mijn dank is groot!