Awakenings Technoweekend April 2005
Ik ben al sinds ‘98 een trouw bezoeker van de Awake-feesten in die goeie ouwe gaston. Toch had ik nog nooit een weekend beide avonden achter elkaar bezocht. dit weekend was dat echter niet het geval. Via een mazzeltje had ik gratis kaarten gehad voor de vrijdag en had dus 2 dagen feest.
Vrijdag:
Rond 11 uur vertrokken uit Purmerend, maatje opgepikt in de stad en op naar de Gas, even parkeren in de afgehuurde garage (hulde!
) waar ik van de boze beheerder absoluut niet harder mocht rijden als 5 km p/u en hup, naar die gekke groenverlichte ton. We konden deze avond leuk langs het verlichte water lopen ipv het achterafpaadje van de vorige editie. Tot mijn verbazing stond er geen rij en binnen 5 minuten waren we gefouilleerd. Als 1e viel me op dat in het midden van de zaal de discobol met de daarop schijnende lasers niet aanwezig was.
Wel was rond de DJ-booth veel aan de aankleding gedaan, veel beeldschermen wat het geheel een dure uitstraling gaf. Toch hoop ik dat volgende editie de discobol er weer hangt. Even bonnetjes gehaald (jammer genoeg niet beide dagen inwisselbaar) en even wat sfeer proeven. Steve Rachmad stond te draaien maar hij draaide wat kalm. Het viel me op dat het publiek “anders” was dan “normaal”, ik zag veel jonge gezichten, meiden in lange laarzen met de lipgloss permanent in de handen en zelfs al wat brede ontblote borstkassen. Op zich niets mis mee, als het maar gezellig is!
Na wat drankjes te hebben gedronken even naar de chill afgereisd. Deze was van dezelfde opzet als de vorige editie. Links lange tafels met stoeltjes en rechts de zitkussens met plastic hangstoelen. De temperatuur was er aangenaam en dit zou de hele nacht zo blijven.
Ondertussen was Charles Siegling begonnen aan zijn lekkere technoset met zowaar wat trommeltjes en fijne snares. Was een lekkere loskomer en de sfeer was opperbest. Redhead nam het roer over en gaf tevens een fijne set weg, iets harder als degene van Charles maar dat kon ook niet anders als je keek wie er na hem geprogrammeerd stond. Tijdens de set van Redhead maar weer even de chill opgezocht waar ik in gesprek raakte met een 19-jarig meissie uit Apeldoorn die mij de kunst van het “boxen” haarfijn uitlegde. De scott-box, de tsunami-box en de matties-box, alles kwam voorbij.
Ik word te oud voor die gekkigheid en we hebben ons dus echt een breuk gelachen met deze dame. 
Tevens meldde ze dat ze eigenlijk helemaal niet van techno hield 
, hardstyle en Thunderdome de shit was en Apeldoorn had de grootste coffeeshop van Nederland waar zij werkte. Haar metgezel draaide rustig zijn jointje en we namen afscheid terwijl ze nog even vertelde dat zij net als ik ook de BOB was maar ik betwijfel of ze heelhuids thuis zijn gekomen Nog even de laatste tonen van Redhead gehoord en toen gingen op de vraag van Rocco de lichten uit, het bekende vuurwerkspektakel van Awakenings ging van start. Dit zag er weer gelikt uit en de zaal genoot. Toen werd met veel spektakel de crowd-trekker van de avond aangekondigd: DJ Rush. Al snel werd duidelijk dat ik hier niet langer moest blijven, dit is niet de techno waar ik van houd, een hele snelle baseline met wat kicks doet het niet voor mij.
Het publiek ging echter helemaal los en ik zag zelfs mensen “hakken”. We besloten dus snel nog wat bonnetjes op te maken, afscheid te nemen van vrienden die wel bleven en met 4 man naar huis af te reizen. Even de dronken torren thuis gedropt en fijn vroeg bij mijn verbaasde vriendin (“wat ben je vroeg? ”) in bed gestapt. Terugdenkend aan deze nacht denk ik dat er veel mensen vanuit de andere housestromingen hun 1e stappen op technogebied hebben gezet, de sfeer “anders” maar niet vervelend. Zaterdag:
Lekker uitgeslapen, hele dag wat gehangen en met vrouwlief wederom rond 11 uur naar Amsterdam afgereisd. Dezelfde vriend weer opgepikt in de stad (deze was al redelijk beschonken en was van buiten net zo nat geregend als van binnen)
en hetzelfde ritueel van de vorige dag herhaald.De rij was een stuk langer vandaag maar gelukkig ging de rij waarin ik stond een stuk sneller qua fouillering dan de andere rijen. Al snel viel op dat het publiek deze avond heel anders was als de avond ervoor. Dit is het publiek wat ik gewend ben in de Gas, een gemêleerd gezelschap met een gemiddelde leeftijd van rond de 28. De sfeer zat er binnen al goed in met denk aan de heerlijke vrolijke technotunes van mr. Villalobos. Gelijk de voetjes van de vloer dus en dit was een heerlijke start van de avond. Aangezien ik deze avond niet hoefde te BOB’en gingen de baco’s hard en werd het steeds gezelliger.
Mijn vriendin kreeg het wat warm dus even afreizen naar de chill. Gezellig in gesprek gekomen met wat jongens uit Bodegraven. Omdat de vaste hand bij hun wat ontbrak even een jointje voor ze gedraaid wat beloond werd met een drankje. Had niet gehoeven maar dit kenmerkt de goeie sfeer van de avond. Na nog wat bekenden te hebben gesproken in de chill weer naar binnen gegaan. Binnen stond de japanner Tanaka te draaien. Geprobeerd mee te komen op zijn set maar het was iets te complex, veel rare geluiden en geen doorlopende lijn waar je je aan vast kon klampen op de dansvloer. 
Even kaarten gehaald voor Awake-festival op 2 juli dus maar. 
Hierna volgde een goeie live-set van Richard Bartz, hij was goed geprogrammeerd want de zaal genoot en de beentjes gingen goed van de vloer. Ik verwachte dat de lichten weer uit zouden gaan maar niets was minder waar. Adam Beyer stond al een tijdje te wachten achter de decks en het zou zomaar kunnen dat hij niet langer wilde treuzelen maar gewoon wilde doen waar hij voor gekomen was: het dak eraf draaien. Na enkele minuten kwam dan toch het vuurwerk tussen de tunes van Beyer door en het publiek werd wild. Het leek alsof dit de Zweed alleen maar aanspoorde en hij trok de doos met geweldige platen verder open. Ongelofelijk, wat een energie straalde zijn set uit.
Tijdens zijn set nog wat kennissen gezien die voor het eerst op Awake waren en vertelden dat ze nu pas wisten wat ze al die jaren hadden gemist. Om 5 uur was het laatste beetje energie wat ik nog had echt op en drijfnat en oh zo moe maar ongelofelijk voldaan de jassen gehaald en nog even gelachen om de jongen die verscheidende malen zonder succes een kus van mijn vriendin los probeerde te peuteren.Op de terugweg in 1 keer nuchter geworden door minimaal 10 liter water die een voorbijscheurende bus door het openstaande raampje van de auto naar binnen gooide waardoor ik en een vriend zeiknat en niet meer bijkomend van de lach de laatste kilometers naar huis af moesten leggen.
Gelukkig was de BOB droog gebleven (ja schat, ik weet het, je had nog zo gezegd: “doe dat raam nou dicht!”). Een zeer geslaagd weekend waar voor mij de zaterdag-editie ver boven de vrijdag uitstak vanwege de meer in mijn straatje liggende techno en het toch iets leukere publiek.
