Verslag van Awakenings, 15 april 2005

Met een groep van zeven man vertrokken we omstreeks 22.00 van de altijd gezellige Veluwe, naar de incidenteel nog veel gezelligere Westergas. De reis leverde geen problemen op, waardoor we om 23.30 onze intrede maakte in de thuishaven van Awakenings. Iedereen had er gruwelijk veel zin in en dit gevoel werd versterkt toen we de eerste beats van Steve Rachmad hoorde. Wat mij gelijk opviel is dat er zo vroeg op de avond al behoorlijk stevig gedraaid werd. Dit in tegenstelling tot mijn laatste keer Awakenings (19 februari). Dit was overigens ook een geweldig feest, maar daar begon het allemaal wat rustiger.

Uiteraard moesten er eerst een paar formele dingetjes worden afgehandeld: de mannen met de gele truien wilde nog even aan je zitten, jassen en tassen moesten worden opgeborgen in een kluisje (waarin, zo bleek later, vier jassen en vijf Awakenings Festival shirts passen!) en er moesten drinktokens gehaald worden, want de hele avond gratis water drinken bij de EHBO gaat je ook tegenstaan.

Enfin, het feest was begonnen! Nadat we de kat uit de boom gekeken hadden, besloten we onszelf te trakteren op een biertje. Dit was het moment dat ik het enige minpunt van de avond ontdekte, namelijk dat het bier nog steeds van dezelfde kwaliteit was als in februari. Ik heb niet gekeken om welk merk het gaat, maar het moet echt één of ander Z-merk zijn. In een kroeg had ik om een fatsoenlijker drankje gevraagd. Maja, het mooie aan alcoholhoudende dranken is dat de wet: ‘hoe meer je drinkt, hoe minder je proeft’ van toepassing is. Echt een groot bezwaar was het dus niet.

Het eten was wel goed. Ik heb een broodje shoarma getest en die was heel aardig. Het broodje was weliswaar taai, maar als je het at voor het gebruik van allerlei middelen die je elk druppeltje vocht in je mond en keel ontnemen, was het goed te doen! Gelukkig hoefde je ook niet apart eetbonnen te kopen. Bepaalde organisaties hebben er een handje van om eetbonnen per vijf te verkopen en vervolgens voor al het verkrijgbare voedsel drie bonnen te vragen. Gelukkig stelt Monumental Productions het belang van de bezoeker voorop!

Dit bleek ook uit de diverse faciliteiten die ik erg kon waarderen! Unitydrugs had een infostand en dankzij hen hoefde ik niet de hele avond om vuur te vragen bij andere mensen en heb ik geleerd dat cocaïne in combinatie met alcohol een nieuwe stof in je lichaam vormt, namelijk cocaethyleen. Deze stof stimuleert de hartslag en werkt vaatvernauwend en zal dus wel niet bevorderlijk zijn voor het gevoel bij het opstaan de volgende dag. Daarnaast bevestigde de boys van Unitydrugs dat je van alcohol drinken met een rietje echt eerder dronken worden (al is het maar een beetje).

Een andere stand die mijn interesse genoot, was Innerspace. Deze gasten verkochten allemaal middelen om de avond op een ‘natuurlijke’ en ‘smart’ manier door te komen. Mede door inname van een te grote hoeveelheid alcohol liet ik mij een middeltje aansmeren met de naam Liquid Ex. Deze hoestsiroop zou op een natuurlijke manier het effect van XTC nabootsen. Het betrof een vloeistof en door al mijn ervaring met andere vloeistoffen nam ik aan dat je de inhoud van het flesje door je drinken heen moest gooien. De medewerkers van Innerspace verzekerde mij echter dat ik het flesje gewoon aan mijn mond moest zetten. Goeie grap, want ik heb zelden zoiets smerigs geproefd! Ze waren wel zo sportief om mij van gratis kauwgom te voorzien. Overigens werkte de stuff heel aardig, maar door de aanwezigheid van een aantal andere stoffen in mijn lichaam, was het aandeel van de Liquid Ex moeilijk te bepalen.

Dan iets over de muziek. Lastig is dat ik weinig technonummers bij naam ken of herken, maar ik kan natuurlijk wel mijn mening geven over de disk jockeys en hun set. Steve Rachmad bleek inderdaad de juiste man om ons goed in de stemming te krijgen. Om 01.00 uur werd hij gewisseld voor Charles Siegling. Ik had deze beste man nog nooit horen draaien (ik kan het me in ieder geval niet herinneren), maar over zijn set was ik zeer te spreken. Opnieuw lekker stevig, net een tandje harder dan Rachmad, maar ook bij vlagen melodieus en verrassend! Redhead moest dit maar zien te verbeteren. Vanaf 02.30 mocht hij zijn kunsten achter de draaitafels vertonen en ik moet toegeven dat Redhead er in slaagde Siegling’s set te overtreffen. Ik kwam naarmate de avond vorderde steeds meer in de stemming en de DJ’s voelden mijn gemoedstoestand goed aan.

Toen ineens vuurwerk en ik moest even denken aan operatie ‘Bonfire’, afgelopen week. Het bleek gelukkig alleen maar de intro te zijn van de volgende DJ, Rush! Vuurwerk is de juiste vergelijking voor zijn set; hij knalde er op los en de vonken vlogen er vanaf! Eindelijk herkende ik ook een keer wat: een aangepaste (lees: hardere) versie van ‘I wear my sunglasses at night’, de themesong van Shockers en een strakke mix van ‘Born slippy’, en die kennen we allemaal natuurlijk! Een aantal bezoekers die ik sprak op het feest, waren overigens van mening dat dit een goedkope manier van scoren is. Ik kon me er niet druk om maken. Rush draaide briljant! Ik heb deze ragneger uit de VS al vaker horen draaien, maar dit was zeker de beste set die ik tot nu toe van hem heb gehoord. Zoals altijd hard en snel, maar toch afwisselender dan ik van hem gewend ben/verwacht had. Uiteraard is dit een compliment.

Dan de grand finale! Deze eer was weggelegd voor de heren van Pet Duo. Deze fella’s heb ik horen draaien op Awakenings Festival 2004 en toen waren ze voor mij het hoogtepunt van de middag (’s avonds werden zij overtroffen door Marco Remus). Ik had dan ook hoge verwachtingen nu ze het feest mochten afsluiten. Ze begonnen relatief rustig, wat in schril contrast stond met het eind van de set van Rush. Hierdoor kakte ik (en naar eigen waarneming een behoorlijk deel van het publiek) een beetje in. Gelukkig herstelde het illustere duo zich naarmate hun set vorderde. Vooral de laatste drie kwartier deden ze goed hun best om de bezoekers allemaal met een door zweet bedrenkt shirt/topje naar huis te laten gaan. Bij mij zijn ze hierin geslaagd! Zo af en toe was vond ik ze een beetje voorspelbaar, maar dat zie ik niet echt als een probleem. Toen ik op de terugweg naar huis de vraag kreeg welke DJ ik deze avond/nacht het beste vond, was mijn antwoord toch Rush.

Afsluitend kan ik stellen dat deze Awakenings één van de beste feesten was die ik heb bezocht in de vier jaar dat ik naar feesten ga. Ondanks de slechte akoestiek in de hoeken van de Westergas (het tweede minpuntje dat me net te binnenschiet), maar je moet ook niet in een hoekje kruipen…

Op alfabetische volgorde bedank ik Chris, Daniël, Eelke, Klaas Jan, Mike & René voor het prettige gezelschap op de heen- en terugreis! Verder wil ik alle bezoeker bedanken voor de sublieme sfeer, chapeau!

Grt’z, Jochem

P.S.: Als er iemand is die net als ik Wessel van Diepen heeft zien lopen op Awakenings, hoor ik dat graag!