Verslag van Hed Kandi, 19 maart 2005

"Dat is Wildschut, de duurste kroeg van Amsterdam!" hoor ik een boer met accent naast mij vertellen aan de groep boeren waar hij mee op stap is. Ik sta, heel economisch, te wachten op de tram die mij (hopelijk) naar Hotel Arena gaat brengen. Na een (te) korte vakantie en een week vol trainingen bij mijn nieuwe werkgever is het namelijk tijd om even te ontladen en dat gaan we doen bij Hed Kandi!

Nadat ik (niet heel economisch) toch een taxi aanhoud omdat die tram niet meer schijnt te komen, kom ik rond 00:00 aan bij Hotel Arena, te laat voor mijn afspraak. De mensen met wie ik ging zijn al naar binnen gegaan, buiten is het aardig druk geworden! Bij binnenkomst word ik met naam en toenaam begroet door iemand van wie ik later pas de naam achterhaal, ene 'Dez'. Nice to meet you! In de grote zaal is het al druk en de versiering voor "The Disco Heaven Edition" van Hed Kandi is mooi gedaan! De HK DJ's van vanavond zijn 'Head of Kandi' Mark Doyle en de Nederlandse vertegenwoordiger Mike van Loon. Bij binnenkomst is Van Loon aan het draaien en dat doet hij uiterst prettig. De bar is, as usual, een drama en daar ga ik dan ook maar niet meer verder op in. Het SMS scherm is wel verhuisd! Heel nuttig hangt dit scherm boven de deur die vanuit de zaal naar de garderobe leidt, wat betekend dat het daar nu nog drukker is geworden. Slim!

Boven is er heel veel vel licht, iets met dat zonne-bril-achtig-ding 'Blade' en Biotherm creme ofzo. Op zich natuurlijk niets mis mee, maar dat de bar boven vervolgens dicht is, is erg vervelend. Via 'de zolder' maar naar de Garden-Room gelopen waar DJ Marcella house-classics aan het draaien was. Zoals ik gewend ben van de BED feestjes, was deze zaal ook prop en prop vol. Mensen stonden werkelijk overal uit hun dak te gaan op de heerlijke nummers van weleer, vakkundig door elkaar gedraaid. Heerlijk! Bij deze bar ook maar een poging gedaan, maar hier ben ik twee keer weggelopen. Wat een drama, en een logische volgorde van bedienen viel er niet te bespeuren. Erg jammer. Wel was de Garden-Room dit keer lucht-technisch berekend op een grote massa mensen, er stonden 2 giga ventilatoren (zoals bij T-Dansant met Frankie Knuckles) en dat hielp enorm.

Terug in de grote zaal, alwaar ik eindelijk 'mijn groepje' vond. Mark Doyle was inmiddels achter de draaitafels geklommen en de zaal ging uit hun dak. Het was heel erg leuk om te zien. En toen de massa's 'bubbles' naar beneden kwamen, was het tijd voor een sanitaire stop. Ook hier spitsuur, maar ook een paar meisjes die op je af kwamen met de vraag "Mag ik wat creme op je gezicht smeren?", toen ik die vraag beantwoorden met de vraag "Mag ik dan wat creme op jouw gezicht smeren?", was het meisje snel weg. Terug naar de Garden-Room. Want netzoals bij BED, was het hier ook gezelliger. Dat komt denk ik doordat het gewoon een stuk kleiner is, en dan sneller 'gezelliger' oogt. Een hele zooi aan bekenden, hele leuke meisjes en de geweldige nummers maakte het daar een groot feest. Ondanks de ventilatoren werd het toch wel warm, maar dat drukte de pret geen moment. Tegen het einde was de zaal uitzinnig, en dat heeft natuurlijk ook een wisselwerking met de DJ, die dan ook weer nog uitzinniger ging draaien. Het is heel erg jammer dat ik niet goed ben in het onthouden van plaatjes, maar ze waren erg prettig. We eindigden in een halfuurtje 'hardere-House' en ook dit namen de mensen probleemloos. Al die 'oude' danspasjes kwamen tevoorschijn, leuk om weer eens te zien.

Rond 4-en was het daar afgelopen en vertrok iedereen naar de grote zaal, waar het feestje werd voortgezet tot een uurtje of 5. Daarna vertrokken we naar buiten en moesten we 10 minuten wachten totdat er uberhaupt taxi's aan kwamen. Hed Kandi blijft een zeer leuk feestje, goede muziek, decoratie en het publiek maken het (in iedergeval voor mij) elke keer weer uitermate plezierig.