Gnoes of wildebeesten, zoals ze ook wel genoemd worden, zijn grote antilopen. Ze lijken wel iets op een rund en horen dan ook tot de groep van de koe-antilopen. Ze zijn ongeveer net zo groot als een kleine koe.
Mannetjes en vrouwtjes hebben horens die ver naar buiten staan en naar binnen buigen aan het eind. De vacht is donkergrijs tot bruingrijs, met verticale donkere strepen aan de zijkant van de nek en een deel van het lijf. Ze hebben zwarte rechtopstaande manen en veel haar op de platte voorkant van het hoofd. Ook in de hals groeien lange haren die, afhankelijk van het gebied waarin ze leven, wit tot zwart kunnen zijn.
Gnoes eten tot 10 cm hoog gras. Als er genoeg regen valt, kan het gras dat ze hebben afgegraasd weer snel aangroeien. De gnoes hebben dan telkens genoeg te eten in de buurt. Bij droogte groeit het gras niet zo snel en dan trekken de gnoes weg. Ze gaan op zoek naar gebieden waar ze wel voldoende eten kunnen vinden. Ze drinken dagelijks maar kunnen, als het moet, wel een paar dagen zonder water.
Hoe gnoes leven, hangt erg af van het gebied. Is er het hele jaar door gras te vinden, dan blijven ze in een gebied. Ze leven daar dan in groepjes van een stuk of acht vrouwtjes met hun jongen. De mannetjes hebben elk hun eigen stukje van dat gebied -hun territorium- en de vrouwtjes trekken daar in rond. Dit is bijvoorbeeld zo in de Ngoro-ngoro-krater in Tanzania.
In andere gebieden is maar een deel van het jaar goed gras te vinden (doordat het soms te droog is). Hier sluiten de kleinere groepjes zich aaneen tot grote groepen die samen gaan trekken (reizen). De volwassen mannen trekken met de vrouwen mee. Jongere mannetjes trekken in vrijgezellenclubjes. Heel bekend is de grote trek van de gnoes op de grens van Kenia en Tanzania. Hier reizen wel een miljoen dieren langzaam met de regen mee. De in zuidelijk Afrika levende gnoes trekken ook, maar dan in groepen van een paar honderd dieren.
Verslag van Exxelent, 15 januari 2005
anoniem gepubliceerd op
| Feest | Exxelent · Brasil |
| Datum | zaterdag 15 januari 2005 |
| Locatie | Matrixx |
5 opmerkingen
Die gnoes op het podium in de Matrixx waren cker naief en enigszins achterdochtig ingesteld toen wij helemaal in ons element rondhøkten. Dit verslag verdient, mijns inziens, op zn minst een nominatie in de categorie ''nobelprijs voor zwellichamen''
Toch wel! Dit verslag naar aanleiding van de 2 gnoes op het podium die mijns inziens niet de waardering kregen die ze verdienen!
Goede sfeerbeschrijvende verslagen passeren met een hoge regelmaat de revue, doch met de kleine kanttekeningen dat deze verslagen vaak voorbijgaan aan het kleine detail, wat een avond die extra dimensie kan geven, of zoals Henk-Jan Smits zou zeggen, de X-factor zou toevoegen. Een verslag met een uitzonderlijk hoge kwaliteit als bovenstaande, zijn de uitzondering die de regel bevestigen. Superlativen schieten dan ook te kort. Met gevoel voor detail is het 'wildebeest' beschreven, zonder daarbij ooit het overzicht te verliezen. Kortom: een dikke pluim voor de auteur.
Toch raar, dat op een feest met het thema "brasil" de gnoes de overhand hadden. Dit pareltje van de natuur, god's klein wonder, heeft weinig tot geen enkele band met het land Brazilië. Ik vind het dan ook jammer dat de eigenaar en/of interieur manager zo'n grote deceptie neerzette. Persoonlijk heb ik het feest als minder ervaren mede door de prominente aanwezigheid van de gnoe. Ondanks verwoede pogingen mijn afgunst jegens de gnoes op het podium te bedrukken, is het edel dier toch een smet op de avond geweest.
Jammer, volgende keer beter!
Jammer, volgende keer beter!
Het jammere is eigenlijk ook dat één van de twee gnoe's gisteren heeft bekend normaal gesproken bij optredens van Frans Bauer te signaleren is, al dat niet gewikkeld in een roze sok!