Verslag van Ghosttown, 13 november 2004

Een maandje of 7 na de vorige editie was het weer eens tijd voor Ghosttown, ditmaal eentje ter ere van het 12,5-jarig bestaan van Dance 2 Eden. Aan de vorige editie had ik leuke herinneringen dus we trokken vol goede moed richting Vechtsebanen, eigenlijk de nog enige echte oude hardcorelokatie die het land rijk is. Een hardcoretempel die in het rijtje Energiehal en Sporthallen -Zuid past. Perfect voor een feestje oude stijl dus.

Rond 9 uur vertrokken we richting Vechtsebanen om ongeveer een klein uurtje later daar aan te komen. Parkeren ging uiteraard makkelijk met de parkeergarage naast de deur, die ditmaal gratis was Dit o.a. omdat iedereen vanavond VIP was, een aardigheidje van de organisatie i.v.m. het jubileum. Er stond een klein rijtje voor de nog gesloten deur, maar na ongeveer een kwartiertje wachten in de kou waren we binnen. Lekker warm zou je denken, maar nee dus, het leek binnen nog kouder dan buiten eigenlijk. Snel bonnetjes gehaald en de eerste consumpties, navraag bij de bar leerde ons dat er vanavond helaas geen warme chocomel of erwtensoep verkocht werd, toch jammer. Een koek en zopie-tent was in het eerste uurtje van Ghosttown een welkome aanvulling geweest.

Wat opviel aan de zaalindeling was dat het podium deze keer aan de lange zijde stond ipv aan 1 van de uiteinden van de zaal. Dit had tot gevolg dat je vanuit de hele zaal de dj goed kon zien, maar als nadeel had het ook dat het geluid anders was ingedeeld dan vorige keer. Het geluid kwam van 1 kant, en dit zorgde toch voor een mindere (maar nog steeds aangename) geluidssterkte.

De eerste 2 dj's (paralizer & petrov) draaiden lekkere inkomertjes, plaatjes die je kan verwachten bij een opening van een feest als dit, oldschool en de wat langzamere early hardcore. Vanaf het begin werd er in ieder geval al harder gedraaid dan vorige keer het geval was. Het was goed vertoeven en de eerste danspasjes werden gewaagd, mede ook om de kou uit het lichaam te verdrijven.

Om 23.30 was het de beurt aan Bass-D & King Matthew. En ik moet zeggen, een geweldige set, maar misschien ook wel een vroeg hoogtepunt. Het was in ieder geval een geweldige set voor de sfeer want de ene klapper na de andere klapper volgden elkaar in rap tempo op. Iedereen stond nu dan ook al volop te dansen en mee te bleren met nummers als The hustle, Flesh is the fever, Hold me now en Brohymn. Ook kwam in deze set één van mijn persoonlijke favorieten voorbij namelijk Geleihoofd

Na deze twee heren was het de beurt aan Buzz Fuzz, hij draaide niet slecht, maar een beetje vlak, ben beter van hem gewend in ieder geval. De helft van deze set heb ik ff op de tribune zitten meedeinen.
De tijd gaat snel als je schik hebt en het was om 2.00 uur de beurt aan Chosen Few, de man met hits als Name of the DJ, Chosen Paradise en Kold dayz, die uiteraard ook allemaal voorbij kwamen, dit onder begeleiding van MC Lunatic. Moet zeggen dat het allemaal erg lekker klonk, alleen ging het tempo na de set van Buzz Fuzz ineens wel erg omhoog, iets wat naar mijn idee ook zorgde voor een iets aggresievere sfeer op dat moment. Kan het me niet helemaal meer herinneren, maar ik heb 1 flinke vechtpartij gezien en ik dacht dat het onder het setje van Chosen Few was. Voor sommige mensen blijkt het denk ik moeilijk om tijdens dit soort muziek de energie in het dansen te steken. Na Chosen Few was het de beurt aan Vince, niks op aan te merken, maar kan me weinig herinneren van zijn set eigenlijk, maar Vince kennende zal het wel goed zijn geweest.

Rotterdam Terror Corps waren de volgende op het programma, geen MC Raw en dus al een stuk minder interessant. Uiteraard de twee schaars geklede dames met hun standaard strip-act en uiteraard wat klappers als Raveworld en We're gonna blow your mind.

Over de darkraver kan ik kort zijn, die viel tegen, had ook het idee dat misschien iemand van de organisatie gezegd heeft dat er wat minder had gedraaid moest worden, aangezien de volgende dj namelijk Dano zich ook behoorlijk inhield. Dano draaide in mijn ogen een lekker setje, maar bepaalde platen die je bij hem verwacht draaide ie niet, het was meer een combinatie van Dano-stijl en Buzz Fuzz. Dessalniettemin een lekkere set met voor mij als hoogtepunt Big boys dont cry van the prophet en uiteraard sloot ie af met Lords of illusion - For Dano. Blijf het cool vinden als ie bij dat dano dano dano-stukje twee vingers naar zichzelf wijst en de hele zaal die uiteraard meedoet.

Na Dano was de koek bijna op. afsluitenden waren Rob & MC Joe. Ik had ze net nog 2 weken eerder gezien in de Matrixx, en daar waren zij absoluut het hoogtepunt van de avond, maar deze keer vielen ze me tegen. Rob draaide een aantal nieuwe hardcore-platen, en dat vond ik toch wel een beetje jammer van hem eigenlijk. Niet dat ik er dan demonstratief niet op ga dansen, maar op een feest als Ghosttown hoor ik toch liever de oude plaatjes voorbij komen.

Rond kwart voor zeven hadden we het wel gehad, en om de drukte en eventuele narigheden voor te zijn besloten we dan ook te vertrekken. Terugkijkend vond ik het een erg leuke nacht, heb me goed vermaakt, maar toch was de editie van april 2004 beter.