Verslag van High Quality XL, 13 november 2004

Eindelijk was het dan zover, zaterdag 13 November, wat mij betreft dé dag van HQ XL.



De dag begon een beetje vreemd, ik zou eerst wel, toen toch maar weer niet naar de pre party van UK Heat 48 Hours in Amsterdam gaan in de Zyon in Amsterdam. Een groep van 500 Britten was naar Amsterdam gekomen en eigenlijk wilde ik dit dus ook weer absoluut niet missen. Om twaalf uur werd ik wakker gebeld door Raven en bleek dat ik geen keuze had, naar die pre party zou ik
We spraken rond 3 uur bij de Zyon af en na even gewacht te hebben betraden we het gedeelte wat vroeger eerst de Item en naderhand de club 020 is geworden.
Ik moet zeggen dat het er erg mooi uitziet binnen tegenwoordig, er zijn verbouwingen geweest en dat is goed te zien, waar vroeger de bar was zijn nu een soort van banken neergezet waar je lekker kan chillen, verder zag het er gewoon erg chique uit, steenachtig gekleurde muren, mooie decoraties en lasers en al.
De zaal waar we zaten werd er vrij rustig gedraaid, ik kon niet al te lang blijven, aangezien ik geen zin om al de hele dag in mijn outfit voor HQ XL al te lopen ging ik rond 6 uur, kwart over 6, richting mijn huis om me te douchen en om te kleden.

Wat wel erg jammer was en stom was dat ik naderhand van degeen met wie ik op de pre was, dat er in de andere zaal wel 'gewone' UK Hardhouse werd gedraaid. Ik wist wel dat er nog een andere zaal moest zijn, maar toen ik richting de trappen keek, hing hier nog een rood koord zeg maar, dus ik dacht, het is nog niet open en eigenlijk verder er niet meer bij nagedacht. Beetje stom.

Nadat ik thuis gedoucht had en me omgekleed ging ik met de tram richting Centraal Station, ik wilde bij dit feest perse al om 21:00 uur binnen zijn, om echt geen seconde van dit feest te missen.

De line up, was - in mijn ogen - zeer zeker van hoge kwaliteit, deze namen zul je niet zo snel vaker zien op 1 feest in Nederland, plus dat heel veel van mijn favorieten (waaronder mijn uberhelden de Organ Donors én Proteus) deze avond draaiden daarom had ik heel erg naar dit feest uitgekeken.

De time table was nog niet bekend gemaakt, we wisten alleen dat Danny D en Jay Pidgeon zouden openen en dat om half 11 de set van JP en Steve Hill zou beginnen. Plus dat we tevens een mooie hint had gekregen dat er om 00:30 een 'Black Out' zou zijn, wat een waarschijnlijk betekende dat Gaz West a.k.a. Dark By Design & Alex Kidd dan zouden draaien.
Ik vond het niet zo erg om de time table niet te weten, aangezien ik toch al van plan was de hele nacht te blijven en moet ook zeggen dat ik het ook wel iets vond hebben.
Ik had om 8 uur met een van mijn beste vrienden Michel afgesproken, die mij zou vergezellen op dit avondje van machtige muziek, achter het Centraal Station zagen we meteen een poster van HQ XL met een pijl erop en zo vonden we al snel de aanleg- steiger, waar een bordje met - hoe kan het ook eigenlijk ook anders- NDSM stond. Zo kwamen we al snel (schat een kwartiertje ongeveer) bij de overkant. Ik had al gekscherend tegen Michel gezegd dat ik niet wist waar het dan was vanaf daar, maar het was nog vroeg dus we hadden wel even de tijd om te zoeken.

Tot onze aangename verrassing lagen de Docklands nog geen 5 minuutjes lopen van de aanlegsteiger van de pont af, echt perfect, we zagen eigenlijk meteen al 'mannen met lichtgevende oranje jassen' een stukje verderop staan, dus het was niet zo heel erg moeilijk te vinden.

Natuurlijk waren we veels te vroeg nog, maar al gauw zagen we al wat meer bekenden en stonden nog even gezellig te kletsen en een sigaretje te roken voordat we naar binnen mochten.
Klokslag 9 uur begon de muziek en liepen we snel naar de ingang, het was (logisch) nog niet druk en even later stonden we al binnen, eerst kwam je in een soort van ruimte, waar de garderobe, toiletten, muntverkoop en verschillende stalletjes waren met allerlei spulletjes en het eerste dat me eigenlijk opviel was dat het best wel koud was binnen, maar ik dacht dat dit misschien kwam omdat er nog niet veel mensen binnen waren, dus toch maar mijn jas en vest afgegeven bij de garderobe en gauw de zaal in!

Ik was niet eerder in de Docklands geweest en ik vond de zaal eigenlijk op de een of andere manier kleiner dan ik verwacht had, later hoorde ik dat hij normaal ook wel wat groter was, maar dat ze een deel hadden afgedekt, als je de zaal binnenkwam had je twee barren ( waar je erg snel geholpen werd overigens ), er was een plek waar je wat te eten kon halen (geen idee wat, eet eigenlijk niet op feesten), rechts was het podium, dat best groot en breed was, er hing een groot videoscherm achter dat live beelden van de dj's uitzond, dit vond ik echt erg mooi om te zien.
Tegenover het podium aan de andere kant was de zogeheten member-area en nog een kleine tribune waar je kon zitten. Maar ja in zitten ben ik ook niet echt geïnteresseerd op een feest, dus ik ging snel twee biertjes halen en gauw richting podium waar Danny D en Jay Pidgeon aan het openen waren.



edit*
Heb even een andere foto opgezocht, deze is afkomstig van www.buddaproductions.com

Deze heren zetten een lekkere, in het begin rustig opbouwende set neer, na een half uurtje opwarmen begonnen ze al steviger te draaien en klonk er heerlijke UK hardhouse door de zaal, ik was erg blij om Paul Maddox's - So long te horen, wat een lekker nummer is dat toch, Angel2 kwam ook voorbij en een remix van Tim Deluxe's - Just won't do, errug leuk . Deze twee dj's waren samen met JP en Steve Hill de enige acts van die avond die anderhalf uur duurden en als ik het me goed herinner was het onder Steve Hill & JP dat voor het eerst de Time table op het video scherm kwam.



Toen rees meteen de vraag waar de Tidy Boys waren. Ik heb naderhand wel gehoord dat ze afgezegd zouden hebben, maar wat de reden was, dat weet ik niet. Het was wel jammer dat er niet iets van een aankondiging was geweest hierover van UDC of op zijn minst een poster oid op het feest zelf, maar ja dit kon voor mij niet echt de pret drukken, al had ik ze graag weer een keer willen horen.
Wat je net niet goed op deze foto kan zien is dat Tom Harding & Fausto om 4:30 zouden beginnen en Proteus en Kevin Energy om 5:45 tot en met het einde zouden draaien.
Plus dat de tijden dus nog ietjes anders waren, aangezien Danny D en Jay Pidgeon dus twee uur draaiden en niet anderhalf uur zoals bekend was gemaakt.

En zo was het om elf uur tijd voor de volgende set van JP & Steve Hill.



Waar de heren Danny D en Jay Pidgeon waren opgehouden gingen deze dj's verder qua tempo. De muziek was deze avond ook erg goed qua opbouw, elke keer ging de volgende set even iets harder/verder.
Wat mij ook erg aan dit feest opviel is dat alle dj's er erg veel zin in hadden en erg veel contact met het publiek zochten, dit gaf een hele speciale sfeer. JP en Steve Hill hadden ook de grootste lol en zette een geweldige set neer, toen Steve Hill met Sharkboy's Finale opende kreeg ik kippevel (dit keer van de muziek en niet van de kou) en ook Don't you want my love de Dark By Design remix, de nieuwe D10 remix van Not over Yet, Binary Harder, de nieuwe remix van No Good en The Answer van Tommy Pulse kwamen voorbij, allemaal stuk voor stuk errug platen. Hilarisch was het toen JP een stuk karton met de woorden 'Make some noise' voor de camera hield, hier werd ook gretig gehoor aan gegeven. Al met al was het een spetterende set, Steve Hill klom op een gegeven moment achter de booth nog ergens bovenop, helemaal geweldig.




Zo werd het al snel half 1 en jawel, daar betraden Alex Kidd en Gaz West het toneel. Alex Kidd had ik al eerder gehoord op de maart editie van HQ dit jaar en dat was zeker niet tegengevallen. Gaz West kende ik voornamelijk door zijn alias Dark By Design waar hij menig fantastisch nummer onder heeft gemaakt (ook onder zijn eigen naam geloof ik ook zelfs), waaronder het onvergetelijke Black Out. Dit nummer is gewoon zo verschrikkelijk goed, vind ik dan, als ik het hoor heb ik het geheid een halve week in mijn hoofd zitten. Tevens heb ik ook een korte set van hem ooit ergens verkregen en dat klonk ook erg goed.



Deze heren zetten de versnelling een tandje hoger, ik zou het als snelle UK Hardhouse kunnen beschrijven, maar dan met een zwaardere bass erin en heel veel melodieën. Tot mijn grote vreugde kwam Black out ook voorbij . Ook heb ik een nummer gehoord dat ik ken onder de titel Aaaaaaargh Gaz West van Dark By Design, maar weet niet zeker of die titel klopt. Volgens mij draaide Gaz West sowieso erg veel eigen producties, wat ik absoluut niet erg vond
De set kenmerkte zich door een hoog tempo en een Alex Kidd die de hele tijd Fuck you all stond te schreeuwen, vraag me niet waarom, maar ja misschien vindt hij dat wel leuk
1 van de hoogtepunten van deze set was voor mij het moment dat L (want your love) van Scot Project gedraaid werd, I was completely blown away

Om half twee was het dan tijd voor het dj duo dat ik eigenlijk het beste van allemaal vind, The Organ Donors met hun 'Dex and Efx'



Wat ik heel erg leuk vond is dat ik toen de Organ Donors begonnen Phil Reynolds achter me zag staan. Ik zei op een gegeven moment tegen hem dat ik het echt 'lovely' vond dat hij, hij had die middag de pre party van Heat UK afgesloten, nu dus naar HQ XL kwam. Toen antwoordde hij dat HQ heel goed bekend stond in Engeland en dat hij daarom ook was gekomen.

Over de set van de Organ Donors, tja, wat zal ik zeggen? Ik vind het altijd geweldig om deze twee broers weer te horen, alleen draaiden ze op dit feest een iets andere set dan ik normaal gewend ben. De nadruk lag naar mijn idee meer op de UK Hardhouse, waar op zich absoluut niets mis mee is, maar ik heb ze ook anders gehoord en toen vond ik ze persoonlijk beter.
Toch bleef het een spektakel om te zien hoe ze tekeer gingen en hoe Scott zijn apparatuur in het zicht hield, zoadat je kon horen én zien wat hij met het geluid deed. En het scratchen, OMG. Was ook erg verrast om Scott ook te zien scratchen, dit was voor mij de eerste keer dat ik zit zag. Toen Overdrive werd gedraaid was wat mij betreft het feest compleet, wat een machtig mooi nummer blijft dit toch van Scot Project.
Voordat ik het wist was de set alweer voorbij en was het tijd voor de volgende act van die avond, de enige man die er alleen zou staan:



Het was de beurt aan Nick Sentience om het over te nemen om half drie, deze heer zou LIVE gaan en tot mijn verbazing was zijn set dus ook erg hard! Ik had hem ooit 1 keer eerder gehoord en gezien op 4 Elements vorig jaar mei en toen vond ik er niet zo heel veel aan, maar deze keer zat het tempo er goed in, maar dat kon eigenlijk wel van alle sets gezegd worden, het was naar mijn beleving alsof elke set die avond gewoon weer steengoed was.

Misschien komt dat mede doordat er veel van mijn 'favoriete dj-lijstje' draaiden, maar ik denk niet dat dat het enige was. De muziek én de dj's waren gewoon allemaal van bijzonder hoge kwaliteit en dat maakte dit feest, voor mij zo speciaal.



Tijdens de set van Nick Sentience ben ik even gaan zitten bij het eetgedeelte met Michel en hebben we een jointje gedraaid, wat wel erg vervelend was, was dat het nog steeds stervenskoud was. gelukkig had Michel nog een soort van vestachtig rood jasje met lange mouwen en die heb ik soms geleend van hem, andere momenten heb ik wel zonder jasje gestaan, met name vooraan tussen de mensen was dat wel te doen, maar het was niet leuk die kou!

Om half 4 was het tijd voor Ed Real en The *Ting*, laatstgenoemde had ik nog niet eerder gezien en ik was heel nieuwsgierig naar haar, aangezien ik veel goede (en gekke) dingen over haar had gelezen. Zo zingt ze ook onder de sets en maakt radslagen over het podium.
Qua verschijning van The *Ting* werd ik in ieder geval niet teleurgesteld, ze zag er geweldig uit, vond ik dan.



Ze was ook helemaal opgemaakt met allemaal glimmende steentjes, zeg maar, errug cool
Ze openden met Wild Thing en the *Ting* liep met een microfoon en begon het publiek op te zwepen met een opblaasbare microfoon in haar hand, het was erg grappig en af en toe zong ze inderdaad stukken mee en danste alsof haar leven er vanaf hing op het podium.
Ondertussen draaide Ed Real alsof zijn leven er vanagf hing. Man wat ging hij snoei en snoeihard op een gegeven moment en ik vind deze dj gewoon zo snel ook inmixen dat de hele set een heleboel meer vaart lijkt te krijgen.



Wat ik wel een beetje jammer vond is dat The *Ting* maar twee platen ongeveer gedraaid heeft, ik had haar graag wat meer horen draaien, wat ik gehoord heb was wel goed, daarnietvan, maar ja. Misschien hebben ze dit zo afgesproken van te voren, het was niet zo heel erg ook, maar wel een klein beetje jammer. Maar al met al was het een verrassend en anders optreden.



Half 5, alweer tijd voor de een na laatste set van die avond en eentje waar ik ook wel erg benieuwd naar was: Fausto & Tom Harding



Ik moet zeggen dat ik dit een zeer geslaagde combinatie vond Normaal kan ik Tom harding vaak net te soft vinden qua muziek om mij echt te kunnen laten dansen, maar nu zo samen met Fausto, lekker hoor! Plus dat het geweldig was om deze twee 'showmannen'achter de tafels te zien staan springen en naar elkaar en het publiek wijzend.

En zo werd het dan kwart voor 6. Tijd voor de laatste set van die avond en zeer zeker de tweede set waar ik samen met de Organ Donors het meest naar uitgekeken had.


Proteus & Kevin Energy

Nog niet eerder had ik Proteus back to back zien draaien, dus dat was nieuw voor me. Kevin energy had ik 1 keer eerder gehoord op de Hardhouse Academy van mei dit jaar, hij draaide toen in de foyer, die gehost werd door Vicious Records van Paul 'Motherfucking' Glazby, garant staand voor snelle, harde UK Hardhouse, maar vaak met wat minder meodieën erin.

Degene die Proteus al vaker hadden gezien vroegen zich vast ook af hoe dat zou zijn om hem back to back te zien draaien aangezien Proteus op zijn minst hyperactief te noemen is tijdens zijn performances. Hij had dit keer ook een erg groot podium dus dat beloofde wat. Ik was ook erg benieuwd hoe dat allemaal samen zou gaan met Kevin Energy.

Ze openden met het onsterfelijke en wonderschone Oh Fortuna, de zoveelste keer dat ik een 'kippevel-moment' door de muziek had en het dak ging eraf en vol gas.
Ook tijdens deze set vermaakten de heren zich opperbest, er werd veel gelachen en er was veel contact met het publiek. Proteus rende soms van de ene kant naar de andere kant van het grote podium en sprong zelfs een paar keer van het podium af (wat best hoog was) om ook nog in de ruimte tussen het podium en het hek te dansen. Echt fantastisch om te zien, ook Kevin Energy stond met een grote grijns achter de tafels en draaide erg lekker.



Proteus draaide ook Metal, zijn eigen nummer en als laatste nummer Venla, my Love, ook een eigen productie van hem en ik vind dit nummer zo verschrikkelijk mooi

Helaas hierna leek de koek dan ook echt op te wezen, de MC's Paul T & da Silva (ook erg leuk dat die samen mc-den helemaal in de verdere stijl van het feest) deden de afkondiging.
Toen zag ik dat Proteus gebaarde of hij nog 1 plaat mocht draaien en het mocht! Toen de eerste klanken van Barber's Adagio klonken (wel in een andere remix dan, maar volgens mij is dit een hele nieuwe, want ik kende deze nog niet, het was volgens mij niet de Mishka's Mad gay maffia remix) waande ik me daadwerkelijk even in de (muzikale) 7e hemel, God how I LOVE this song! Aan alle mooie dingen komen echter een end, niets is voor eeuwig enzovoort, dus hierna was het werkelijk afgelopen voor the Partypeople in the house, Scott kwam nog wel even dollen met een plaat, maar het leek wel alsof de stroom er helemaal af was of iets dergelijks, want geluid kwam er niet dat hij de plaat erop legde en de naald erop deed, maar ja het was ook tijd om naar huis te gaan.

Moe en voldaan liepen Michel en ik, na afscheid te hebben genomen van de vele feestvrienden en vriendinnen die er ook waren richting de pont, en rond kwart voor acht was ik weer thuis, terugkijkend op een bijna muzikaal Orgasme van bijna 9 uur

Nog wat laatste op- en aanmerkingen:

Het was echt gewoon belachelijk koud in die hal, dit kon echt niet en al was er verder vette muziek, sfeer en leuke mensen, als je soms staat te vernikkelen van de kou kan je ook niet altijd even lekker dansen. Dit vond ik eigenlijk het grootste bezwaar van dit feest.
Verder heb ik dus gehoord dat de garderobe al heel snel vol was, ook dit is iets wat niet hoort te gebeuren. Je hebt plek voor 4.500 man, dan zul je ook plek voor 4.500 jassen moeten hebben, uitverkocht feest of niet.
Als laatste het geluid, ik hoor veel mensen klagen dat het niet zo hard was, misschien was dit ook wel zo, al moet ik eerlijk zeggen dat ik onder de set van Ed Real & The *Ting* toch even bij die bassen had, dit moet niet veel harder gaan, anders vinden mijn oren het niet meer leuk. Verder vond ik het geluid wel heel mooi en zuiver, iets dat ik sowieso belangrijker dan hard vind, maar dat is persoonlijk. Ik heb wel ook bijna de hele avond vooraan gestaan bij het podium, dus misschien dat dat het verschil was. Maar ik vond het geluid zeer zeker niet slecht!

Ik ben al met al erg blij geweest dat ik bij dit feest aanwezig was!
Ik hoop alleen dat ze het een volgende keer wat warmer maken en ook al het even kan niet tegelijk met nog drie andere grote feesten. As far as I am concerned, they did come home

Foto van Danny D en Jay Pidgeon afkomstig van www.buddaproductions.com
Foto's zonder vermelding van X-Field en degeen met vermelding door Denny Yau (duh) a.k.a. ®aven
Thank you guys