Verslag van Awakenings, 29 oktober 2004

Het was tien voor half twaalf, toen we Now&Wow op het gebouw zagen staan. MOOI we zijn er, dacht ik. ff een parkeerplekkje zoeken en gaan met die banaan. Het was een net wachtrijtje, dus ik dacht ik steek een sigaretje op. minuut of drie later kwam ik een uitsmijter tegen die me vertelde dat ik die sigaret weer uit mocht doen. Tja. kan gebeuren. Maar ja, eenmaal in die toko vond ik het helemaal schitterend, overal om je heen een en al fabriek, echt een underground gevoel. Dan moet je ook nog via een trapje naar beneden door een blauw verlicht gangetje met grafity op de wanden. Ik had echt geen idee waar ik in terecht kwam. Natuurlijk liepen we bij de eerste en de beste deur naar boven want daar kwam een deel van het galmende geluid vandaan. Het was te soft, dus wij meteen naar de grote zaal toe gestuimeld, wat trouwens best snel ging, want het was toen nog niet zo druk. Oliver Kucera was net begonnen toen we area 1 binnenliepen. Het klonk lekker, en het was al best hard voor het tijdstip (23:45). Kheb er een half uur gestaan, en kwam al lekker in het techno ritme, maar helaas moest ik een plasje plegen. Ik samen met een maat van me helemaal naar area 2 gelopen, en daar kwamen we een wc tegen. Zelfs de wc was in de stijl van het gebouw, echt mooi (moet iets doen onder het plassen, dus dan maar rondkijken) 50cent betalen, en dan onthouden dat je niet te veel vloeistof in je lichaam moet pompen anders wordt het nog een duur wc avondje. Ik dacht: Zow, en nu ff eten. Maarrrrrr, je kon helemaal nergens eten. Nou jah. dan maar de hele avond honger hebben. Terug naar erea 1. Het einde van de set was inzicht gekomen voor Oliver, en Remus stond er al een klein kwartiertje naast. De aankondiging was echt goed. ff de mensjes laten herinneren hoe goed zijn set op Awakenings Festival was. Het staat bij mij in mijn geheugen gegrifd, want ik had de set geluisterd op de heenweg in de auto. Maargoed. hij begon met draaien en ik had echt zoiets van jah dit wordt nog beter dan op het festival. Ik herkende echt heel wat liedjes uit zijn vorige awakenings set, maar dat maakte me echt niet uit. Het was inmiddels stamp vol en af en toe kon je niet eens meer met je grote teen op de maat meebewegen zo krap dat het was. Het laatste liedje van zijn set was het intro liedje op het festival, echt een betere afsluiting van de set kon je je niet wensen. Toen was rush aan de beurt. hij begon vrij rustig, maar na amper een kwartier barste ook hij helemaal los. af en toe bouwde hij de liederen zo ver op dat je oren echt op clippen stonden. Ik hoorde mijn oren gewoon door de muziek heen piepen (doen ze nu nog om half twee de dag erna). Het mooiste moment van zijn set vond ik toen hij 'Latin Lovers' door een plaat heen draaide. Ik hoorde de plaat aankomen en dacht: Zow en nu ff op mijn vingers fluiten. Gelukkig was ik niet de enige die dat dacht want de hele zaal stond op kop op dat moment. Rush vond het zelf ook schitterend, want ik kon achter in de zaal zijn bigsmile op z'n gezicht zien. Ik was tot vijf uur gebleven en ging toch maar richting de auto, want ik was helemaal kapot. Ik kon niet stil blijven staan. Ik kwam buiten en toen had ik pas echt door hoe doof dat ik geworden was. Normaal als je praat dan hoor je het vanuit je mond en via je botten in je hoofd. Maar nu was dat laatste gedeelte weg, en leek het alsof iemand twee meter verder iets tegen me aan hett zeggen was. Eenmaal in de auto heb ik de set van remus op festival maar weer aangezet en lekker naar huis getuft. Was trouwens best vervelend met die mist op de weg. kheb op een gegeven moment nog maar 80 Km/h gereden omdat ik niks zag. Het werd ook alleen maar erger, maar ja wat wil je als je in een boerengat woont zoals Wanroij. Heenweg anderhalf uur en de terugweg twee uur.

Maar dat boeit verder niet. Ik ben mijn verhaaltje kwijt, en jullie mogen de reactie geven.