Hier was het lekker rondlopen, lolletjes maken, rustig wachten tot concert begint etc etc.
NERD was tof, hoewel ik het idee had dat ze een soort standaard show gaven, zoals ze dat op alle festivals doen, maar wel bijzonder goed te pruimen. Scissor Sisters was heeeel erg vet. Maffe bandleden, tof geluid, dansen en springen.
Faithless alleen een stukje van buiten de alpha meegemaakt, wat ze doen is goed maar aloverbekend.
Acid trok ik deze x niet zo dus toch overgelopen naar Don Diablo, jaja. die nu opvallend veel rock/pop plaatjes draait, erg toegankelijk. Met moeite wakker gebleven voor Felix de houskat maar dat klonk het eerste kwartier nergens naar. alsof ie ter plekke besloot te gaan experimenteren met onmelodieuze scheurende geluiden
De Bloodhound gang was zwaar stoer (al moesten we wel erg vaak onze middelfingers opsteken), dEus best OK, The Darkness rockte de pan uit werkelijk! Chemical brothers begonnen te laat maar wel erg goed, zoals ik had gehoopt gingen ze vfan start met hey boy - hey girl! Maar na 3 kwartier ofzo zakte het af. toen naar dEus zanger die als Magnus techno en andere leuke plaatjes draaide, hardstikke goed eigenlijk. Villalobos boeide niet enorm en dus deze zaterdag wederom op tijd mn bedje in. Zondag was DE dag: eindelijk echt CHILL-weer, languit in t gras
Franz Ferdinand zijn mijn helden, zulke lieve schattige jongetjes en het optreden was inderdaad een memorabel springmoment! Ook Mylo was erg erg goed, bij drop the pressure ging het natuurlijk helemaal los, maar verder vooral mooie muziek om thuis een cdtje van op te zetten (echt waar ).
Toen wilde ik eigenlijk gaan drum n bassen maar wat aangekondigd werd leek in de verte nog niet op d 'n b dus wederom chillen in t gras. Alter Ego was ook nix. saai en hard vooral.
En toen Jeff Mills: dit was het HELEMAAL! De technoplaten waarvan ik de titel weet (dat zijn er ongeveer 5
) werden allemaal gedraaid en toch weet die man origineel te blijven. geweldig mooi, de hele tijd. Tegen het einde van Perry's set kwam ik terug in diezelfde Bravotent en stiekem hoopten we nu wel op de wat stevigere techno omdat het al laat op de avond was en bovendien de allerlaatste nacht.
Maar goed, Chris Liebing is een supergast, hij ging zelf compleet uit zn dakkie en de bigsmile is geen moment van zn gezicht geweest, maar zn set bleef erg mat, een soort ruis leek het wel, het werd niet harder, niet helderder, pas bij de een na laatste plaat: seven nation army kwam er een beetje verandering in. En das natuurlijk een beetje aan de late kant, haha.
Wel leuk om die alternatievelingen bij de techno te zien, het zal verder ook wel aan mij gelegen hebben, maar ik heb me nog nooit zo goed vermaakt op de dansvloer als toen. Bij Estroe kakte het helemaal iin dus toen ben ik tot in de vroege uurtjes rond gaan springen bij de zuid-amerikaanse feestmuziek in de India tent en daarna nog even genoten van een concert van stampende, en op wastafels trommelende mensen in het wc gebouw
