We gingen dit jaar voor de vierde keer, dus we wisten zo ongeveer wel wat er allemaal mee moest en waar je bepaalde zaken moest verstoppen
, maar toch blijf ik het nog altijd link vinden, vanwege een klote-ervaring met de polizei in 2001.Wonder boven wonder verliep de hele reis voorspoedig; geen files, geen controles en de dames waren zo aardig om niet de hele tijd te willen pissen.
Om 18.00u kwamen we aan op de camping en na een welverdiende
en 
de tentjes tegen beter weten in opgezet, want slapen komt er toch nooit van.Na de barbecue en de verkleedpartij, konden we dan eindelijk naar het festivalterrein. Dat gevoel in je maag, dat het midden houdt tussen kotsmisselijk zijn en net de grootste kick van je leven meegemaakt te hebben, is echt onbeschrijflijk als je daar naar toe loopt (hoewel ik dat net wel geprobeerd heb
).En ook bij de ingang ook weer totaal geen problemen; kaartje omwisselen ging heel snel, konden zo doorlopen bij het fouilleren en het vierde (!) bandje zat er ook zo om.
We kwamen aan bij Blank & Jones, waarvan de muziek uitermate geschikt is om de
, het en de te laten inwerken. Vanaf 22.30u ons 30 minuten best vermaakt, vooral weer een verademing om het geluid te proeven op de main.Toen was het tijd om naar de Century Circus te verhuizen, waar Chris Liebing net was begonnen met draaien. Na zijn veelvuldige optredens op Awake, was ik hem eigenlijk behoorlijk beu, maar in de Circus, waar ik hem in 2001 voor het eerst aanschouwde, overrompelde hij me totaal. Waar ik dacht de eerste voorzichtige danspassen te maken, moest ik meteen flink aan de bak.
Om 23.50u maar naar buiten gegaan, effe stickie roken, afkoelen, eerste ervaringen beetje uitwisselen en weer terug de tent in voor de laatste kwartiertjes van 'der schranzmeister'(een titel die Chris met verve weer heeft herwonnen).
Ook Paul van Dijk was wel even een bezoekje waard en wat mij opviel gedurende het hele feest, was dat de Duitse trance niet zoveel 'bass-loze' momenten kent en er af en toe een lekker funky techno plaatje door heen schalt.
Om 02.00u gereed voor de turntable-wizard Dave Clarke en eindelijk trok ie weer eens z'n volle arsenaal open. Lekker kutten met de schuifies, tempo was ook goed, Dave Clarke zoals ik 'm graag zie.
Helaas overlapten Miss Djax en Dave Clarke elkaar met een uur, dus wij kozen ervoor om Djax om 03.00u ook een uurtje te zien. Wat een zonde dat zij niet in de Circus draaide, maar haar redelijk tegenvallende set op AWFS maakte ze in een uur meer dan goed. Lekker lopen springen daar bij de Golden Ten floor. Nog een klein stukkie Andy Dux gezien, maar dat ging nergens over. Dus nog effe lekker hasj gerookt en daarna vol verwachting naar Ferry Corsten.
Bij Ferry hebben we van half 5 tot 5.15u gestaan. Hoewel de eerste platen het ergste deden vermoeden, gaven we hem toch (tegen beter weten in?) een kans, maar de ellenlange opbouw en de te voorspelbare climax deden ons besluiten om naar Beyer te gaan. Jammer Ferry, je kan beter!
Adam Beyer, groots in de kunst van het afsluiten, deed het bij Nature One niet anders. Opvallend veel Awake-luitjes gezien dat laaste uurtje in de CC.
Op de terugweg naar de camping maar even een voorraadje bier ingeslagen en iedereen was nog zo vol van de nacht dat er voorlopig nog niet werd geslapen, tot het moment kwam dat er ook niet meer geslapen kon worden vanwege de verzengende hitte (gelukkig dit jaar een paar wolkjes). Uiteindelijk na heel wat bizarre gesprekken en gebeurtenissen om 15.30u toch even weggevallen.
Om 17.30u was er echter weer vlees op de barbecue en na een kwartiertje onnozel voor me uit staren eindelijk weer terug onder de levenden. Ik wilde heel erg graag Lucca zien, die werelds was op AWFS (
dat ze haar lieten beginnen), maar het was nog echt te vroeg.Voor Rush waren we wel op tijd op het terrein, alleen wat een drukte
Om wel in de technosferen te blijven zijn we maar naar de Cocoon-tent gegaan, waar om 22.00u Funk d'Void begon. Wat was hij goed bezig zeg. Ongelooflijk. Iedereen zat er meteen lekker in en het was een verademing om veel ruimte te hebben. Onbegrijplijk dat de Cocoon de hele avond door niet echt goed gevuld was.
Justin Berkovi nam het over van 'm en deed dat eerst goed, maar verderop in zijn set slopen er teveel fouten in. Mooie incentive om rond 0.00u naar Kai Tracid te gaan, die vorig echt één van m'n favootjes was. Dit keer kon ie me niet echt boeien, een beetje oppervlakkig setje. Toch was het een welkome afwisseling voor de techno.
Aangezien de Cocoon twee voordelen (ruimte om te dansen en niet te warm) had t.o.v. de Century Circus, Sven Väth links laten liggen en naar D. Diggler gegaan. Nog nooit gehoord en wat ik hoorde viel me niet tegen. Tegen 1.45u de tent uitgelopen om het vuurwerk te bekijken en ik zou zeggen tegen alle party-organisatoren in Nederland: "doe het zoals op N1 of doe het niet". Wat een vuurwerk
Nu kwam een DJ waar we al een tijd naar hadden uitgekeken: Paco Osuna. Wat een geweldenaar, die man
. Twee uur lang onafgebroken lopen dansen, vleugje off-beat erbij, echt goed. Danilo Vigorito kon daarna niet meer zo boeien en het was tijd om even een goede pauze te houden. Lekker van die gesprekken gevoerd met vrienden die je alleen op een feest kan hebben, biertje en stickie erbij.
Om 5.15u naar een niet te drukke Century Circus gegaan, waar ik Beltram heb mogen aanschouwen, die ik voor het laatst in de Westergas had gezien. De herinnering bleek te kloppen, want ook Beltram was zeker boeiend.
Toen weer Funk d'Void, ditmaal in de Century Circus. Volgens mij had ik even een dip en daarom vond ik het juist wel relaxed dat ie trance-achtig draaide (totaal anders dan in Cocoon).
Na Funk d'Void de beurt aan Gayle San. Ik vond dat ze maar matig begon, beetje rommelig. Langzaamaan kwam er wel verbetering in, maar het haalde het niet bij twee jaar geleden, toen ze op hetzelfde tijdstip stond te draaien. Het zonnetje dat 'slow but firm' de Circus kwam binnenschijnen, gaf wel weer een heel speciaal gevoel.
Van 7.30u tot 8.15u op de heuvels stickies gerookt en biertjes gedronken met z'n viertjes, terwijl we aan het genieten waren van de zonsopgang.
Om 8.15u knalde Babor in de Century Circus echter 'Virton'
erin en toen moest ik weer dansen. Tering, wat was die gast aan het raggen zeg 
. Heerlijk, die laatste twee uurtjes verstand op nul en gaan. Hele tijd gefilmd door een wouse mof, die het wel boeiend scheen te vinden, dat huppelen van ons. Ik legde uit dat het wederzijds was (M.b.t. Melbourne Shuffle) en hij beloofde me dat filmpie op internet te zettten. Adres moet ik nog ergens hebben. Laatste festivalstick bij Villalobos en Neumann opgerookt, maar schande dat Lobos zo naar de klote was dat ie er 9.15 (omstreeks) al mee uitschee.
Terug naar Babor om de laatste resten energie op te maken en daar leende de muziek zich echt goed voor.
Uiteindelijk om 10.15u terug naar de camping, bier opgemaakt, schoonheids(?)slaapje gedaan en via de Mac terug naar huis om 16.00u zonder controles, een hele zooi bende lichter, maar een ervaring om nooit te vergeten rijker!