Verslag van Defqon.1 Festival, 19 juni 2004

Feest: DefQon.1

Locatie: Almeerderzand

Datum: 19 juni 2004

Line up: te veel om op te noemen, allemaal Raggers

Het zit er weer op, HELAAS! Ook dit jaar was defqon weer een topper. Wat een feest. De muziek, de sfeer, het weer. Alles klopte weer. De afgelopen week begon het hart van Bassie al sneller te kloppen, want als ik op de kalender keek kon ik zaterdag 19 juni zien staan . Voor deze dag stond met vette letters Defqon in de agenda. Hoe meer de zaterdag in aantocht was, hoe meer zin ik kreeg. Door drukte op school, vanwege mijn afstuderen, was de week gelukkig snel voorbij. We hadden met een aantal afgesproken om dit jaar, net als vorig jaar, weer op een camping (Waterhout) te gaan staan. Zo zouden we ons rustig kunnen gaan voorbereiden op het feest en hoefden we niet vroeg terug te gaan, omdat je anders nog een trein of iets dergelijks moet halen

Op vrijdagmorgen vertrokken Bertil, Eddy en hun beide vriendinnen al in de richting van Almere. Ik ben zelf om 17 uur op de trein gestapt om hen achterna te reizen. De weersberichten waren niet gunstig. Dat is jammer , want een succesvol festival hangt mede van gunstige weersomstandigheden af! Onderweg regende het af en toe.

Op de camping aangekomen, snel de tent op zetten, luchtbedje opblazen en daarna lekker onderuitgezakt op mijn, deze dag op het laatste moment aangeschafte inklapbare camping stoel, een biertje drinken. Helaas hadden we geen radio bij ons, zodat we het zonder muziek moesten doen. Tegen 1 uur lag ik al in me slaapzakje. We moesten natuurlijk wel fit zijn voor de volgende dag

Toen de vogeltjes begonnen te fluiten werd ik wakker met een gigantische smile op me face . Agenda openklappen, ja hoor het is zo ver: DEFQON. Iedereen die op de camping stond, besloot geloof ik op hetzelfde moment om te gaan douchen, want het was lekker druk in de douche ruimte. En ook nog een keertje koud water, Ach ja boeien, we gingen immers knallen vandaag. Toen we klaar waren en Mark en Han, alias de Hannehh, ook afkomstig uit ons dorpje Vroomshoop, waren geariveerd konden we naar de bus. Het kan aan mij liggen, maar de mensen die in Almere werken (bijv de buschaufeurs) stappen regelmatig met het verkeerde been uit bed. Als je ze om informatie vraagt, komt er amper een woord uit en de benodigde info blijft achterwege. Zo ondervonden ook een aantal mede partygangers

We kwamen tot de conclusie dat we met de bus naar Almere centrum moesten om van daaruit met een trein een paar haltes verderop weer uit te stappen, precies voor de deur van Defqon. Ideaal dus . Toen we de trein uit stapten, hoorden we de keiharde beats (uit de early rave tent) al op ons af komen. (diss reaction – Jiieehaa en nog wat gouwe ouwe) kippevel

We liepen richting ingang en we liepen steeds sneller. Eenmaal binnen, waaide het zand ons om de oren. Ik denk dat ik naast het eten en drinken van deze dag ook wel een halve kilo zand uit Almere heb mee gesmokkeld in me maag zand schuurt de maag dus. Op het terrein was het een groot kabaal van alle muziek stromingen bij elkaar. De ene tent probeerde de andere tent te overtreffen met het muziek geweld, zo leek het. In tegenstelling tot vorig jaar stond de hardcore tent, een witte tent die de naam Black area mee kreeg, ditmaal vooraan. Na deze tent, stonden slechts een paar munten kassa’s, met een gigantische rij ervoor. Oei, dat wordt even ons geduld bewaren.

Om te vorkomen dat we regelmatig in de rij moesten gaan staan om drankmunten te halen, waardoor ze ons bij wijze van spreken nog zouden leren kennen, het personeel achter de kassa’s, was Mark de lul en mocht met héééél veel eurootjes in de rij gaan staan. Na een kwartiertje kwam hij tot onze grote vreugde uit de rij zetten met veel munten. Nadat we die verdeeld hadden heb ik gelijk maar ff een paar biertjes gehaald. Het zand en het tot onze verbazing zeer goede weer, hadden voor een droog mondje gezorgd. Ook de avond ervoor was een mede oorzaker van een dorstige mij

Toen iedereen wat had, voelden we ons net een stel kleine kinderen in een pretpark, die van de ene attractie naar de andere willen rennen, om alles mee te maken De techno tent stond dit jaar beter opgesteld. Het befaamde ‘looppad’ was nu opgeheven. De muziek in deze tent klonk lekker, maar helaas waren mijn ‘collega’s’ van deze dag niet echt techno fan. Jammer, want in deze tent stonden een aantal interessante namen op het programma. Het terrein was opgesierd met leger vliegtuigen en helicopters

Maar ja waar stonden geen goede namen op het programma. Bijvoorbeeld de Blue tent (ook al wit ) klonk ook al erg lekker. De yellow tent (energy, die ook wit was) was erg apart opgezet. In het midden draaide de dj. De dansvloer bestond uit 4 area’s die ten opzichte van elkaar 90 graden gedraaid waren. Hierdoor zag je dus niet wat er op de andere dansvloer gebeurde. Ik ben verder niet in deze tent geweest, dus zal ook echt niet weten hoe het hier was deze dag. Op het moment dat we hier even waren hoorde ik slechts wat oude hardstyle/trance van +/- 2 jaar geleden, aan elkaar gemixt door het zogenaamde ‘Hardbounce dj team’. In het midden van het terrein was een gigantische overdekte food-area neergezet, waar ook, de apart aan te schaffen, foodbonnen waren te verkrijgen. Schade: 1 euro per bonnetje als ik me niet vergis. Het overdekte was slim bedacht. Als het enorm zou hebben geregend, bleef je eten in ieder geval wel droog

De main stage lag helemaal achteraan op het terrein. Zoals ik de dag ervoor al had gezien vanuit de trein, was deze helemaal opgebouwd als het logo van defqon
Achter de veel te kleine dansvloer was een verhoogd podium, inclusief een terras, gebouwd voor de VIP mensen, dus diegenen die aan de late kant waren met het kopen van een kaartje voor dit knal feest. Marcel Woods was de eerste dj die we hier hebben gehoord. Als ik op een feest als Defqon ben, vind ik dat softe gedoe wat uit de boxen kwam, dus heleaal niets, ondanks dat deze man wel zijn best deed, eerlijk is eerlijk. Dus was ik genoodzaakt net als de rest van ons, me vol te gooien met . Ze smaakten in het zonnetje extra goed. Wat ik zo hoorde waren hard trance platen en hier en daar een verdwaalde techno beat. Ook hoorde ik nog een nummer voorbij komen met ik dacht de sample “let me entertain you’, maar kan ook best zijn dat ik dat weer later hoorde

Feit is dat de opvolger achter de wheels of steel, het in slaap gesuste publiek, liet weten dat ze wel degelijk op Defqon aanwezig waren. Want het harde volume uit de boxen, liet vette hardstyle horen en binnen een paar nummers zat Gizmo op een niveau dat Oldstyle heet voor deze man. Heb genoten en

Ik proefde rondom me een goede sfeer, het weer bleef goed, op een paar druppels na en het arme nekje van mij kon zich niet langer verzetten tegen de scherpe zonnestralen. Deze kleurde ondertussen dus rood. Na Gizmo kwam, met alle respect, good old Pavo. Hij begon met Surviver - Eye of the tiger, voor de niet kenners onder ons een wel bekende rock plaat uit the eighties, een tijd met bijna alleeen maar goede popmuziek! Het publiek kon dit zeer goed waarderen en stak de handen waarderend in de lucht. Daarna knalde de ene stamper opgevolgd door ander uit de boxen.

Tegen 16 uur wilden we eigenlijk wat gaan eten. Na een blik op de time table, samen met een plattegrond weergegeven in een handig boekje , zagen we dat we ons naar de blue tent moesten begeven.

Laatst heb ik meneer Prophet zien draaien op Dancensation, een klein feestje bij ons in de buurt en dat beviel toen zo goed dat ik hem nog wel eens wilde horen rammen! Whow
Deng deng deng = wat gingen we weer loos. Hij sloot af met die plaat waarin de sample van speedy’s Pullover in verwerkt zit. Een geweldige hit uit ‘91/’92.



Na The Prophet volgde Zany en wat had die ook al weer voor bekende opening? Kan het me ff niet meer herinneren. Want het bier en de toppertjes begonnen ook een beetje te werken. En dan laat het geheugen, zoals je wel zult weten, je een beetje in de steek. Toen was het wel tijd om wat te gaan eten. Immers we hadden al flink wat energie in de diverse houten dansvloeren gestampt. We raakten elkaar toen een beetje kwijt. Dan kwam ik weer de rest van groepje tegen en dan weer die anderen. Beetje bellen en sms’en wat heel beroerd ging op het terrein Ondertussen wat flesjes heineken scoren . Met een duim in de opening van het flesje bescherm je het goudgele zap wat beter tegen die grote stofwolk die het festival terrein bedekte. Ondertussen trouwens ook nog wat mee gepikt van Umek. Lekker, kon ik toch nog stiekem even genieten van de techno

Toen we elkaar eindelijk weer tegenkwamen, ging Han wilde helaas al weg. Een uitgelopen examen feestje van zijn geslaagde broertje de avond ervoor, bier drinken en stampen in de zon op de dag zelf en een onuitwisbare drang om Nederland later op de avond te zien verliezen van Tsjechië, gaven hem de ingeving zich naar de camping te spoeden. Ik ben met mark gebleven. Wij hadden nog lang geen zin om naar huis te gaan. Nadat Han zijn jas uit het gedeelde kluisje had gehaald en we hem van het terrein hadden getrapt gingen mark en ik een kijkje nemen in de hardcore tent. Tja. hier geldt voor mij hetzelfde als de techno tent. Kan hier wel uren blijven. Outblast draaide voor mij zeer bekende ros-nummers. Maar na een paar hak bewegingen van mijn zijde kon ik zien dat Mark zich minder vermaakte in deze druk bezochte en met een hard volume op zijn grondvesten schuddende tent. We moesten tot mijn grote spijt verkassen.

Gelukkig maakten we geen verkeerde keuze, want toen we weer eens in de witte blue tent terecht kwamen, konden we ons absoluut niet stil houden. Toen de dansvloer bereikt werd, stonden we al lekker te op de Italiaanse (?) sound die The Abyss aan elkaar mixte. Lekker tempootje en telkens weer kippevel. Hoe later het werd, hoe gekker! Gelukkig zijn er niet zo veel mensen die mij weer herkennen, anders

Na The Abyss was het tijd voor Showtek, need we say more zullen we maar zeggen. Deze Duitsers met hun wel bekende sound weten absoluut hoe ze een zaal moeten laten proberen een houten dansvloer doormidden te stampen. Het gebeurt alweer. maar ben er tot aan nu toe nog niet achter of ik nog wat heb gehoord van Isaac. Ik kan me wel herinneren dat ik nog wat van hem wilde mee pikken. Maar goed later zijn we naar de main stage gegaan. Hier heb ik dus, tot mijn verschrikkelijk grote frustaties, weer eens Rush gemist. Jammer joh!

Luna was op dit moment het publiek aan het bombaderen met rete strakke hardstyle. We zijn hier helemaal naar voren gelopen. Vooraan vlogen de oren er bijna compleet af. Allemachtig wat een dreunen kwamen daar uit de boxen die onder het podium op de grond stonden. Hier kwam ik geheel onverwachts onze welbekende PF’er Franzelare tegen, met in zijn handen een zeer professioneel ogende fotocamera. Ff een kiekje maken dan maar, ben benieuwd



Veel langer hebben we hier niet gestaan. We zijn, als je naar het podium kijkt, richting de linker bar gegaan waar een zee aan stamp area was. Zo’n kans lieten Mark en ik ons niet ontschieten. Rossen met die bende . Af en toe (nog steeds) een biertje voor de dorst.

De tijd was aangebroken dat Technoboy het roer over ging nemen van Luna. Hèhè, eindelijk kon ik hem weer eens horen draaien. weer. We hebben de complete dans vloer gebruikt om technoboy duidelijk te maken dat hij weer lekker op dreef was. Met zijn snelle Italiaanse hardstyle, weet hij de sfeer bij het overgebleven die-hard publiek er altijd weer in te houden. De stampers die bij ons in de buurt stonden genoten ook weer opzichtig mee

Onze munten waren ook eens een keer weer op. Nu was ik de lul en moest ik munten halen. Shit, net op het moment dat ik de red stage verliet knalde ‘Sexbuster’ uit de boxen . Rennen dan maar om munten te halen. Wat moet men wel niet gedacht hebben op het moment dat deze, haast makende, mafkees mensen inhaalde op de baan van rijplaten die over het gehele terrein was aangelegd. Ik wist zo snel niet waar ik de munten ook al weer kon halen. Ik kon me alleen nog, de eerder op de dag zo drukke kassa’s, herinneren, die kort na de black tent geplaatst waren. Hier nog even munten halen van zo ongeveer ons laatste geld en maken dat ik weer bij Technoboy kwam om nog even het laatste uurtje te stampen. Ik vergiste me al. Ik zei tegen mark, jammer nog 10 minuten, waarop mark zei, nee nee! Nog een UUR en 10 minuten à Jippie, dacht dat het tien voor elf was. Ondertussen werd ik bedolven met sms’jes over de gang van zaken bij Nederland – Tsjechië. Ook op het terrein zelf was iedereen goed op de hoogte van de meest recente ontwikkelingen. Voor de rest heb ik me ook weinig met die wedstrijd bezig gehouden, we hadden wel wat beters te doen Ben ook blij dat ze geen groot scherm hadden, want andesr hadden we daar ook nog op geloerd. Na een prachtig stukje vuurwerk, kwam helaas dan toch weer het vervelende moment dat de muziek uit gaat. Jammer, het zat er weer op. We zijn ook meteen maar weg gegaan en in de richting van trein gelopen. Na een ritje in de bus waren we zo weer op de camping. Plotseling was iedereen weg of lag al te slapen, terwijl ik nog net wat bier voor iedereen had gepakt Stond ik daar met me goede gedrag. na een korte speurtocht over de camping besloot ik maar wijs me slaapzakkie weer op te zoeken, om te gaan ronken .

In dromenland kon ik weer terug denken aan een schitterend feest. Alles klopte. We hadden er allemaal zin in. Mooi weer, goede harde muziek, wat ik gezien heb een goede sfeer (geen vechtpartijen gezien, die er ongetwijfeld wel weer zijn geweest ) lekker me benen geplaagd door veel in beweging te zijn en verder heb ik deze dag weer goed geïnvesteerd in alcohol houdend vocht Kortom, wat mij betreft weer een feestje met de waardering geweldig, die eigenlijk de waardering gruwelijk verdient.

Zondag tegen 12 uur de prut opgeruimd en na een lekkere douche en een ontbijtje op de camping, zijn we weer in de richting van Vroomshoop gereden, de plaats die na het BosShock festival, gehouden op dezelfde dag als Defqon, geen partymaagd meer is.

Rest mij iedereen die aanwezig was op Defqon en één ieder die dit verslag heeft gelezen te bedanken voor respectievelijk de gezelligheid en het lezen van mijn verslag.

Laat aub ff weten wat je van dit verslag vind

Foto’s: Q-dance