Verslag van Yellow Dance Event, 29 juni 2002

Laat ik het zó zeggen. op de een of andere manier is een kaasfabriek niet echt de ideale sponsor voor een housefeest. Er klopte eigenlijk een heleboel niet. en tóch heb ik het eigenlijk best naar mijn zin gehad, wat maar weer bewijst: een écht feestje zit in jezélf.

Wat er allemaal níét klopte:
- de aankleding was zwaar flut (ergens een giant-size halve kaas neerzetten en wat gele doeken ophangen noem ik niet echt aankleding)
- je gaat natuurlijk néver danseressen inzetten als een feestje net een beetje op gang begint te komen, want dan stopt iedereen acuut met dansen (en om het nog erger te maken waren ze af en toe zelfs verkleed als kaasmariekes. Écht genant.)
- het publiek bleef in grote getale weg. tja, niet verwonderlijk als je bekijkt wat er vandaag in het land nog méér te doen was. bovendien gebeurt er in Alkmaar tóch al nooit wat, dus moet je óók niet verwachten dat, als je om 2 uur 's middags de deuren van het Wielerstadion opengooit, het opeens vol loopt met partypiepeltjes. Nee, de mensen díé kwamen, deden dat vooral omdat het dichtbij was (zoals ik dus). En tja, terwijl er dus gemakkelijk 1200 man in hadden gekund, schommelde het feitelijke aantal bezoekers tussen de 150 en 400 🇦🇺. Idee voor een volgende keer: doe het feest tussen 8 en 4 uur en niet tussen 2 en 12. Je zag dan ook DJ's en muzikanten die het terrein op liepen regelmatig een blik in de ogen hebben van 'sjiiiiit. moet ik híér optreden? '
- de muziek was me allemaal nét iets te lichvoetig, het zou leuk zijn geweest als het repertiore een ietsjebeetje vetter/harder/sneller was geweest (okee, ik hou wat meer van hardhouse en stevige techno)
- zeker tijdens DJ Per kreeg ik het idee dat de geluidsinstallatie het nog maar nét kon bolwerken. - gelukkig bleef het droog maar het was niet echt warm en het stadion is nogal tochtig, dus in totaal was het nét een beetje te kil. En om dan ook nog de volgende dans-act in bikini's te zien uitvoeren. daar krijg je het dus écht koud van (op de verkeerde manier)
- het hield om 12 uur érg abrupt op. ik ben daarna dus maar ff met een goeie vriendin van een goeie vriendin van een goeie vriendin (inderdaad, we hadden elkaar nog nooit eerder gezien) de stad in gegaan om de laatste danspasjes eruit te wringen. de 'afbouw' had wel wat beter gekund, ja.

En toch was het zeker geen verspilde middag/avond!

Want juist omdát er zo weinig mensen waren, was er al snel een soort solidariteitsgevoel. zo van: ook al stáán we hier maar met 150 man, we zúllen er een feestje van maken. Iedereen danste en kletste met iedereen en dat maakte toch wel weer een hoop goed. Eigenlijk leek het nog met meeste op een gezellige disco op donderdagavond ;-þ (en inderdaad had je lekker de ruimte)

Iedereen was ook heel complimenteus tegenover elkaar en het ís natuurlijk ook hartstikke leuk als je van een onbekende een complimentje krijgt over je coole piercing of dat zijn vriendinnetje ff met me op de foto wil. (ja, t zijn kleine momentjes, maar die kunnen wél net het verschil maken)

Ook het opmerkelijk grote aantal live-muzikanten hielp écht wel mee om nog een stuk sfeer te redden (afgezien van Hans Dulfer - ik kan nog stééds niet uitstaan dat ik een tijdje zijn bassist ben geweest en dat ie mij evengoed nooit herkent). Verder was het drinken 'betaalbaar' (2 euro voor een biertje), de toiletwagens waren brandschoon (dat heb ik wel eens anders meegemaakt) en de security hield zich behoorlijk goed op de achtergrond.

In het midden van het stadion hadden ze zelfs een dansvloer neergelegd, zodat je niet in het gras of in de prut of op kiezelstenen hoefde te dansen, dus dat was ook wel een pluspuntje.

Kortom: de sfeer was best wel goed en ik heb een heleboel gedanst (en daar kwam ik tenslotte voor).

Nou dat was t. ik ga pittuh en héél hard proberen niet te denken aan mensen die nu elders in het land op Tom Harding of Yoji Biomehanica staan te springen. ach je kunt niet alles hebben , nietwaar? En zoals ik al zei, het was tenminste dichtbij. ;-þ