Het was al een maand of 5 geleden dat ik een bezoek had gebracht aan deze fantastische avond in de Supperclub, maar ook dit keer was ik weer zeer vereerd dat ik erbij mocht zijn. Het principe van Girls Love DJ's is nu welbekend: DJ's worden uitgenodigd om een hapje te eten en vervolgens 30 minuten de tijd krijgen to be loved by the crowd.
Dit keer werd de avond gehost door "Magma The Agency", wat betekende dat Isis, Dimitri, Angelo, Juha en wat namen die ik niet kende de plaatjes zouden komen draaien. De ontvangst in de Supperclub is altijd al leuk, die jongen begint echt steeds perfecter op een meisje te lijken! Nadat wij gemerkt zijn met een smiley (die dagen blijft zitten, misschien is 'magic marker' toch niet zo'n heel goed idee?) betreden wij de main-room. Wat gelijk opvalt is dat de muren een metamorphose hebben ondergaan, zwart-wit geblocked zijn deze nu en de schilderijen die er hingen op de bovenverdieping zijn niet meer.
Het barpersoneel (sommige zelfs oud-roxy) is nog steeds erg aardig. Alleen was het jammer dat de bar in het begin in de main-room niet open was (ze hadden geen wisselgeld) en dus gingen wij naar Bar Rouge. Veel bekenden lopen er rond, gay-amsterdam is ook duidelijk niet slapende! Vele zijn vanavond hier en dat betekend vaak dat je op een leuk feestje bent beland. Ook blijkt de creativiteit die mensen gebruiken om zich aan te kleden nog zeker alive and kicking is, sommige mensen hadden echt goed hun best gedaan! Leuk om te zien dat het nog steeds kan!
Beneden ruikt het op de een of andere manier naar kook-kruiden, vreemd, was mij nog nooit eerder opgevallen. Wij gingen weer boven kijken en belanden uiteraard tussen allemaal heerlijke kussens, ergens helemaal achteraan. Opvallend was dat mensen met een 'knip-kaart' eerder geholpen werden aan de bar hier dan de mensen met kei-harde euro's. Maar het wachten was geen enkel probleem aangezien de meisjes achter de bar (die blonde! dat lichaam! jézus. ) voor genoeg kijk-plezier zorgde. Dimitri heb live natuurlijk al eens eerder gehoord, zo ook Isis. Ik was vooral benieuwd naar Angelo en (obviously) Juha!
We liggen heerlijk, beetje warm af en toe (de geroemde airco deed het vanavond toch echt iets minder en bleef daarom ook die voedsel-lucht zo hangen? ) en ouwehoeren the night away. Leuke mensen liepen er rond of lagen er naast ons, ik heb mij weer enorm vermaakt. Na de zoveelste 'Puk' te hebben besteld aan de bar (Puk is de naam van het drankje wat bestaat uit witte wijn met 7-up wat nu populair is mij de mensen rondom mij) en 1,5 uur begin ik mij toch zorgen te maken. Hadden we nu al niet ongeveer 3 DJ's langs moeten zien/horen komen? Waarom staat die DJ die ik niet ken nog steeds in de booth en waarom staat hij de hele tijd met een kleine ventilator te kloten? Heeft hij het ook warm ofzo? Zó warm is het toch ook weer niet? De gezellige mensen met trommels blijven naar ons idee ook wat te lang trommelen (Isis ging wel compleet uit haar dak) en wij vermoeden dat het publiek vooral zo hard klapte omdat het afgelopen was.
De muziek is heerlijk die langskomt, al komt er wel 'gewoon' House voorbij. De keren dat ik GLDJ's mee heb gemaakt was het de bedoeling dat de draai-masters hun favo plaatjes draaide, elk genre was toegestaan. Dit principe heeft men vanavond duidelijk laten varen. Op zich niet erg want de House die gedraaid werd was erg lekker. Helaas moest ik woensdag om 7am op en de vriendin die mee was had ook alweer vroeg plannen en dus gingen wij rond 02h15am richting de uitgang. En dan wordt het mij opeens allemaal duidelijk. Bij het binnentreden van de main-room is ons niet opgevallen dat de booth verplaatst is naar floor-level en de man met de ventilator is die air-mood kunstenaar waar ik over gehoord heb! Jézus wat voel mij dom zeg op dat moment, Dimitri staat daar druk te wezen met zijn platen, maar dát hadden wij dus gemist. Wij hebben de hele avond niet gezien wìe er aan het draaien was (ook wel eens verfrissend eigenlijk), maar hebben wel genoten van de muziek! We gaan naar beneden (en schamen ons diep), nemen daar nog een kijkje maar zijn eigenlijk te moe, geen idee wie daar op dat moment aan het draaien was. We beseffen ons dat over 4 schamele uurtjes dat achterlijke ding naast het bed weer belachelijk veel lawaai gaat maken. Zo gezegd, zo gedaan. Om 8am zit ik in de trein en ik heb de halve dag mogen uitleggen wat die smiley op mijn hand deed. Een smiley die mij doet denken aan een hele gezellige avond, met lekkere muziek, echt een heel goed publiek en veel glaasjes 'Puk'. GLDJ's is uitgegroeid tot een succesvolle, maar toch hele intieme donderdagavond die zeker elke keer weer het bezoeken waard blijkt te zijn.
