Om half 1 kwamen we een goede vriendin tegen. Deze jonge dame drukte me wat in m'n hand en liep gelijk weer weg. Eeuh, een zakje met genoeg dope voor half Sensation. Okey, ietwat overdreven, maar toch wel iets om blij mee te zijn. Om 1 uur besloten Rogier en ik toch maar wat te snoepen van ons vervroegde kerstcadeautje van de dame(zoals ze het zelf noemde).
Een half uur later begon het wondermiddel te werken en waren onze benen niet meer stil te houden en de eerste lulkick was een feit.
Toen we op een gegeven moment 2 vriendinnen tegen kwamen kom Rogier zich niet inhouden. Het kleine jonge meisje was een gewillig slachtoffer. Haha, zeer strakke actie. Achteraf begreep ik alleen dat ze het zelf niet zon toffe actie vond. Miertje en ik hadden in ieder geval genoeg lol.
Rond half 2 (denk ik) stonden we even in de kleine zaal en ging het licht aan en viel het geluid uit en ging er een loeiend alarm(pje) af. Iedereen fluiten en kwaad enz. Bleek het brandalarm af te gaan. Na een kwartiertje was het probleem verholpen en kon Kleinenberg, die net toe was aan het laatste half uur en het hoogtepunt van zijn set, weer een plaat op de draaitafels leggen. Hij had volgens mij goed de balen van het brandalarm. Zijn hele opbouw was voor niks en eigenlijk kon hij weer beginnen bij nul. Na een kwartier stilte krijg je het publiek niet zo 1,2,3 weer terug in de stemming waar je ze net in hebt gekregen. Klote voor Kleinenberg, het was toch zijn feestje ter ere van zijn nieuwe CD. Verder draaide hij wel heerlijk, met My Lexicon voor mij als één van de hoogtepunten.
Het was inmiddels 3 uur en we hadden al de nodige "vrienden" gemaakt. We kwamen wat bekenden tegen, en lulden met jan en alleman. Ene Jasper van een jaartje of 30 gaf ons een lesje in de geschiedenis van de house in Nederland. Wat een ouwehoer die kerel. Rogier kreeg nog dope van deze knul. Daarna hebben we samen met wat net opgedane kennissen de dansvloer onveilig gemaakt.
We hadden de hele avond al een jongen op sleeptouw die groot fan was van Kleinenberg en in zijn eentje vanuit Groningen was gekomen voor dit feest. Aardige gozer, we voorzagen elkaar van de nodige drankjes en gezeligheid.
Om half 2 de meeting Partyflock bij de trap. Even met paar gasten gelult en op de foto geweest. Dit stelde eigenlijk erg weinig voor allemaal. Ik was er oook niet echt bij met mijn hoofd en wilde terug de zaal in.
Het was wel grappig, bijna iedereen met wie je op het feest sprak kende Partyflock en kwam er wel eens. Dus aantal nicknames uitgewisseld en vaak gelachen om het niveau op het forum.
Rond 3 uur (toch?) was het de buurt aan (de strakstaande, of niet?) DJ Sasha, voor mij een van de de meesters van de progressive. Kleineberg draaide de hele avond al een aantal (voor mij) vage platen, (remixes van Madonna, Micheal Jackson en af en toe wat hardere platen er door heen) Sasha deed niet veel anders. De tering wat kan deze Engelsman draaien. Hij kreeg iedereen helemaal los, niet normaal. Af en toe harde platen/CD's gevolgd door zeer vage sounds en de nodige hitjes. Heerlijk! Alleen die ondansbare breakbeat is voor mij altijd even omschakelen. Het einde van zijn set stond ik voor bij de boxen. Hij ging een half uur langer door dan gepland en draaide back2back met Kleinenberg, heerlijk om deze 2 progressive koningen samen te horen. Ze probeerde elkaar met elke plaat af te troeven wat een genot werd om naar te luisteren en ook zeker om naar te kijken.
Voor bij de boxen hadden we af en toe wat contact met 2 mooie dames van een jaar of 30. Natuurlijk nooit verkeerd!(later meer hierover).
Om half 6 was het na 2 keer stoppen en toch maar weer een plaat erop dan toch echt afgelopen. De afsluiter was zeker een heerlijke plaat. Iemand voor mij de titel?
We bleven even hangen en ouwehoerden wat tot het leeg was. Eén dame was niet helemaal meer "toerekeningsvatbaar" en begon met glazen te gooien, en te schreeuwen naar de DJ’s die inmiddels handtekeningen uitdeelde en handjes gaven. Erg triest.
Toen we onze jassen hadden en buiten stonden vroegen we ons af wat we gingen doen, Lexion, station, MacDonalds? Opeens zagen we de 2 dames van eerder die avond op de dansvloer, Sandra en Cindy. Deze dames stelde voor om ons naar het station te brengen.
Eenmaal ingestapt in de Ford Ka vonden de dames dat we wel met ze mee konden naar het flatje van één van hun. Ach ja, waarom niet dachten wij, mooi moment om weer even helemaal terug te keren naar de aarde, want de drugs deed toch nog wel zijn werk op de achtergrond. Dus scheurden we met 150km/h Den-Haag uit richting Zoetermeer. Daar aankomen met de lift naar de 5e verdieping en neergeploft op de bank. Het waren echt zeer aardige dames. We kregen warm theetje, sapjes mochten douchen, kregen een warme trui enzovoort. Kaarjes gingen aan, gordijnen dicht, Global Underground CD'tje op, en dekens op de bank. Het waren dames met een redelijk grote bek en erg gezellig met veel praatjes. Ze hadden al behoorlijk wat gezien van de wereld en overal en nergens gewerkt.
Na een tijdje vroegen de dames of wij nog dope hadden. Ja, dat hadden we, we hadden immers genoeg gekregen van die Joegoslavische schone. De twee dames stelden voor om nog wat te slikken. Nee dacht ik, ik bedank. Toen de dames toch nog een pil namen en Rogier ook nog wat, stond ik natuurlijk weer sterk in mijn schoenen *NOT!* Dus liet ik me ook verleiden tot nog een halfje. We lagen te chill op de bank en Cindy kwam steeds wel erg dicht close.
Ik had een geheugen van serieus -4 seconden. En dat is echt zeer, zeer vaag. Je vangt een zin op van iemand, wilt reageren en als je je zin wilt beginnen ben je het alweer kwijt en zeg je iets compleet anders wat kant nog wal raakt.
Op een gegeven moment zat ik schaatsen te kijken op een TV. Deze TV bleek laten een kattenkrabpaal te zijn. Rogier begon opeens over zn zus, over zn stage en over katten te lullen. Rogier was er net zo erg aan toe als ik, en de dames, tja dat is voor mij nog altijd de vraag. -Waren de dames net zo vaag als ons?
-Waren de dames iets minder vaag maar evengoed lekker weg?
-Waren de dames beetje vaag, en hadden ze niet verwacht dat wij zo ver heen gingen.
-Hebben de dames ons stiekem wat gevoerd waardoor wij zo van de kaart waren en hadden de twee de lol van hun leven?
-Waren de dames uit op wat anders? Want ze gingen alle twee douchen, wij moesten ook douchen van ze, en ze waren wel ernstig close
Het lijkt me ook zo stug dat je van een half pilletje extra (ok, ook een paar@Het Paard) en paar hijsjes van een joint zo vaag wordt.
Jammer genoeg hebben we geen 06-nr van de dames geen mail adres echt helemaal niks. Erg jammer want ik had ze graag nog eens willen spreken, want ze waren in ieder geval aardig en had deze paar uur bij hun thuis nog wel ff willen nabespreken.
Ok ik ga verder. Na 3 uur om een uurtje of half 9 kreeg ik zelf door dat ik er de hele tijd "volledig naast zat te lullen". Ik deed m’n best om normaal te praten maar steeds viel ik weer terug in mijn “trip”. Om een uurtje of 10 kwam ik weer een beetje op aarde. Ik besloot van het ene op het andere moment dat we weg moesten. Toen Sandra nog een keer vroeg of we echt niet moesten douchen, zei ik “dag we gaan”. Ik gaf de dames een zoen, bedankte ze en we liepen naar station Zoetermeer om de trein te pakken naar Den-Haag CS. Rogier zat toen volgens mij nog redelijk ver met zijn gedachtes. Bij een ultra klein station zei hij: “Ja Den-Haag centraal!”. Ik geloofde hem zonder zelf ff te kijken en we stapten uit. Toen de trein wegreed zagen we weilanden en een mini station. “Den Haag CS zei je Rogier? ”. “Eeuhh, ja dat dacht ik opeens”. Wij weer wachten en toen eindelijk de goede trein gepakt. Op Den-Haag CS hebben we nog moeten wachten tot 11.30 uur en toen de trein gepakt. Rond 2 uur waren we thuis en lag ik in mijn bedje.
De rest van de zondag heb ik geslapen. Na zo’n lange nacht en zo’n vage ochtend ben ik lichamelijk (en geestelijk)kapot.
De komende tijd zal ik niet meer zo naar de tering gaan want erg gezond kan het niet zijn. Ok, een cijferlijstje:
Muziek: 9
Geluid: 8
Mensen: 7,5
Locatie: 7,5
Decoratie: 7,5
Sfeer: 8
Gr. Erik















