Het is alweer een beetje history, maar aangezien ik sinds afgelopen zaterdag na erg brak te zijn ook nog eens een overdosis koorts onder de leden kreeg, is hier mijn (ietwat vertraagde) verslag van het feest 'for the harder styles in Dance-music'. (me pen was ook nog 'es leeg, dus please forgive me, oke? )
Oftewel, 22 november 2003. na een prachtige editie in april in de Thialf in Heerenveen was deze dag ARNHEM de stad en het GELREDOME het stadion dat werd aangedaan door het feest wat hardstyle begeert: QLIMAX ! Na wat tegensputteren van de gemeente wist Q-Dance het dorp tóch overstag te krijgen, hehehehe, jammer Arnhem: leuk geprobeerd
Samen met Eric S., ook uit De Rijp (zie leden), bezocht ik het feest met de hoofdletter Q; na een dikke fette anderhalf uur te hebben gereden kwamen we tot de constatering dat het in Arnhem best wel slecht stond aangeschreven, maar na wat logisch denkwerk te hebben verricht kwamen we erachter dat het spektakel zich bevond: precies onder de läserstraal
Goed, we waren er vroeg genoeg: negen uur zouden de harde bassen van wal steken, we waren om 5 voor 9 al op 'the place to be', dus dat betekende dat we als 1 van de eersten binnen waren. Als tijgers in de kooi stonden we oog in oog met de (vooraf aangekondigde) strenge controle. Maarja, niets was minder waar: bullshit dus…
Best vaag eigenlijk: je loopt 5 trappen op, betreedt het Gelredome, komt uit in een soort gang wat op een winkelcentrum lijkt. je doet de deur open, en het lijkt echt of er een wereld voor je open gaat! Gruwelijk gewoon, een heel klein deurtje en een wereld verschil! Oke, we liepen dus van het 'winkelcentrum' via een deur binnen, en GRUWELIJK HOOR: de lichten, de ruimte, een ongelovelijke gewaarwording! Iedere keer denk je weer: 'mooier dan dit kan Q-Dance het toch niet meer maken', en toch wordt je elke keer weer verrast, en overtreft Qlimax zichzelf. Deze entourage zag er NOG mooier uit dan in Heerenveen, het was werkelijk een plaatje! (een werkelijk plaatje, hehehe)
Het feest begon uiteindelijk een kwartier later dan eerst werd aangegeven. Namelijk om 21:15 uur. Zo hadden we nog een kwartier de tijd om het stadion van binnen te bewonderen. Mondjesmaat druppelden mensen naar binnen, het leek allemaal nog erg leeg, maar kijk eens naar die ruimte: een paarhonderd man in een stadion als de Gelredome is natuurlijk een soort van schijn (g-e-z-i-c-h-t-s-b-e-d-r-o-g), want toen de toko (lees stadion) helemaal gevuld was, denk je echt bij jezelf: wat een MENSEN !
Fucking hell, wat een mensen! WAT EEN MEEEEEEENSEN! Oke, genoeg geluld over die mensen nu…We kregen trouwens te horen dat de line-up een kleine mutatie heeft gekregen door het afzeggen van Promo… Sabastian Hoff alias Promo nam geen genoegen met een half uur draaitijd, omdat hij van mening was zijn skillz hierdoor niet goed te kunnen ontplooien. En persoonlijk vind ik deze actie van Q-Dance inderdaad een beetje jammer: uit angst waarschijnlijk dat Promo te hard zou gaan draaien, maar ik denk dat je niks verandert aan de style als een uur wordt gereduceerd naar een half uur. Zonde, want er waren wel meerderen die toch wel stonden te springen om de industriële klanken van Promo.
Maargoed, is niet anders. De vervangers waren nu Bass-D & King Matthew, 2 oude rotten in het vak, en de mensen die vaker naar Masters of Hardcore zijn geweest zullen weten dat deze routiniers in het vak wel garant staan voor een schitterende set.
Maar, ik dwaal af…. Back to 21:15 uur, waar de muziek begon, en de mensen beetje bij beetje het feest betraden.
De line-up begon met Bas & Ram. Deze twee dj's had ik aleens eerder zien optreden op Terschelling, deze zomer, in bar-dancing de Wyb, en ik was er ZEKER NIET van onder de indruk. Naar mijn mening valt Bas & Ram onder de catagorie: muziek die net geen muziek is! Haal dat ‘Bas’ maar weg, om maar te zijgen over het woord ‘Ram’
Ook nu op Qlimax heeft dit duo geen enkele vorm van indruk op mij gemaakt. Wat hebben ze er gvd te zoeken? De muziek is zo verschrikkelijk vlak, maar ook totaal niet mooi. Het is redelijk soft, maar ook zonder een bepaald gevoel van emotie in de muziek: zo lauw, zo slaperig, zo HANDIG ALS JE WIL KOTSEN! Stampen kun je er al zeker niet op, maar een herkenbaar nummer zat er voor mij niet tussen. Dan lijkt een uur ineens lang te gaan duren, met zo'n set. geen enkele vorm van afwisseling, het lijkt wel 1 nummer van een uur! In ieder geval kon je niks van elkaar onderscheiden, het ene camoufleert het andere, en vise versa.
Oke, om effe lekker verder te zeiken over het duo: ik heb alle begrip voor de stelling van Q-Dance: 'representing the harder styles in dance-music', maar vraag ik me in godsnaam af waarom BAS & RAM dan een uur draaitijd krijgen terwijl PROMO maar een half uur mocht?
Erg jammer allemaal, maargoed. meer dan genoeg gekotst nu over dit duo, oftewel: over naar de 2e liveset van de nog lang-durende avond. KAI TRACID: Ja, ik heb deze duitse DJ ooit eens eerder gezien op een feest waarbij hij een zeer degelijke liveset wist neer te zetten. Verder ken ik nummers van hem die allemaal een redelijk techno-hardstyle en acid-gehalte bevatten, oftewel: een veelzijdig DJ die veel in zn mars heeft! Misschien dat de achterliggende gedachte wel is geweest dat Kai Tracid als tweede moest draaien dus nog zeker niet mocht knallen op Qlimax op dit tijdstip. maar ik vond na Bas & Ram ook Kai Tracid niet wat ik ervan verwacht had. Van hardstyle was weinig te bespeuren, maar ook de acid-geluiden kwamen niet echt tot hun recht, waarmee Kai Tracid zijn naam niet veel eer aandeed. Teleurstellend helaas! Dan… was daar… om kwart over elf, het moment waar iedereen al twee uur lang op zat te wachten. Dov Elkabas, alias THE PROPHET! En het publiek voelde goed aan dat Bas & Ram en Kai Tracid een soort stilte voor de storm waren, want …. Hahahaha, echt geweldig…. Deze propheet kwam met een cape over de schedel en een discobal boven zijn hoofd houdend het podium oplopen. Gewoon geweldig! Een actie van The Prophet waarmee hij zijn voorgangers al in de zak wist te steken. Heftig toejuigend werd deze kleine Amsterdammer ontvangen, en godverdomme terecht! Want als er 1 iemand is die de scepter zwaait binnen da hardstyle is het de Prophet wel! Gave nummers, veel raggende nieuwe plaatjes als ‘Who’s fiction’ van DJ Yves, and many more. Proficiat voor The Prophet, het was een mooie set…. Waar de voetjes eindelijk non-stop van de vloer gingen! (bedankt voor de blaren, verdomme! Hehehehe)
Liveset nummer 4: LET OP: Max B Grant! Een zwitserse DJ, naambekendheid heeft heeft ie wel, maar hij staat volgens mij nog niet zo heel erg op de voorgrond als de overge-hypte Lady Dana, of als Prophet Luna en Pavo. Maar we hebben het nu over Max B Grant… wat mij betreft: DE WINNAAR VAN DE AVOND! Ongelovelijk wat deze gast hier in de praktijk wist te brengen. Een knallende liveset: heel veel fette en beuklende nummers, tegenover leuke vrolijke hardstyle, alles klopte, perfecte platenkeuze, en bovenal: spectaculair! Max B Grant ging op een gegeven moment zelf live scratchen, echt een minuut lang! Ongelovelijk om te zien! Je moet het ten eerste maar kunnen, maar nog belangrijker: DURF het maar eens! Max B Grant is voor mij gepromoveerd van ‘begrip’ tot ‘wereld-DJ’. Tsja, natuurlijk zullen de meningen hierover verschillen, maar voor mij was hij de beste! Benieuwd of hij binnenkort wederom zoveel gruwelijks in petto heeft! Een DJ die zijn eigen style binnen de hardstyle heeft gecreëerd… rarara over wie heb ik het hier? Natuurlijk over Luna. Het feit dat hij 4e is geworden in de Dutch DJ Awards zegt natuurlijk al genoeg. Zijn vaak ‘techno-scratch’-achtige style is door hardstyle-lievend nederland volledig geaccepteerd, en zie deze jonge Hagenees keer op populairder worden! Het was ook vanavond weer duidelijk: Luna doet zijn eigen ding! Een bepaalde style die hij op de kaart heeft gezet, ik noem het zelf de DHHD-style, want je hoort de draai die Luna aan deze platen geeft! Over draaien gesproken: Hij deed het keurig, af en toe nummers die misschien wat minder knallend waren dan zijn voorgangers Prophet en Max B Grant, maar zoals ik al zei: Luna staat garant voor originaliteit. Al moet ik 1 ding eerlijk zeggen: ik heb Luna beter zien draaien dan op Qlimax. Ik vond het allesbehalve slecht, sterker nog: het was een hele degelijke set, maar nét niet de Luna waarop ik had gehoopt.
Vervolgens was het de beurrt aan Pavo, van al stampen besloten Eric en ik maar even wat te gaan chillen, en zo hebben we het eerste kwartier min of meer gemist. Van een afstand klonk de muziek heel hol, en dat in combinatie met spacende middelen: we hebben er weinig van meegekregen dat eerste deel. Wél merkte ik dat Pavo stukken minder draaide dan bovenal Max B Grant. Veel nummers die bij mij niet op het netvlies zijn komen te staan! Pavo, zoals ik hem ken, staat normaalgesproken garant voor een harde partij beuken. Maar dit verwachte geweld bleef uit op Qlimax. Zoals ik Pavo ken, samen met de Prophet als ‘Hardheadz’…. Zulksoort nummers heb ik een beetje gemist. Jammer, want ik had er veelk van verwacht, maar Pavo valt voor mij onder het rijtje ‘tegenvallers’.
Dan de beurt aan het altijd spectaculaire Deepack! Zoals ooit op een flyer van een feest in de Hemkade stond: ‘Deepack – their main theme is PARTY! ’ En deze uitspraak werd verzilverd op Qlimax, en niet zo’n beetje ook! Geweldige liveset, met zware knallers. Het thema-nummer ‘The Prophecy’ kwam langs en iedereen ging volledig uit zn naat! En die Mars-L is naast een DJ ook een entertainer hoor, want dan stond-ie weer als een robot rondjes te lopen en dan weer die rare bekken trekken: echt geweldig! Een prachtige liveset, ik vond de liveset ietsjes minder dan die van Max B Grant, maar Deepack heeft er echt een mooie show van gemaakt: prachtig gewoon! Daniëlle Mondello was om 4:15 aan de beurt, en tsja: des te meer de nacht vordert, des te lastiger wordt het toch om echt stukjes terug te halen uit de liveset… met andere woorden: doordat we toch welweer diep in de snoeptrommel hebben gekeken (anthans ik) ben ik toch welweer wat stukjes kwijt van alles. Het was welweer een liveset waarbij het chillen (op de tribunes van Vitesse) werd mogelijk gemaakt door deze Italiaanse dj. Ik ken Mondello van nummers, en van internet geripte livesetjes (wat een respect he?
) Danielle Mondello is een DJ die je herkent aan zijn compleet aparte style. Hij gebruikt denk ik wel 3 verschillende ritmes door elkaar heen, dus dat is wel effe wennen! Maar daardoor wel erg apart, en ik moet zeggen dat ik zijn style wel te gek vind. Op Qlimax helaas weinig van meegekregen, de tribunes zaten heerlijk en ook het water was om te watertanden
Ook toen zijn Italiaanse opponent Technoboy aan de beurt was zaten we heerlijk van het uitzicht te genieten. Al die poppetjes die uit hun dak gingen: het leek wel een vrolijke mierenhoop! Ik vond Technoboy een beetje tegenvallen helaas. Weinig nummers die er echt bovenuit knalden, en tsja: Technoboy staat om dat knallen normaalgesproken wel bekend! Zoals ik Technoboy vaak in de Hemkade heb meegemaakt; die schoten bleven vandaag uit! Jammer, of zal het komen doordat er iets in me cola of water zat wat mijn bewustzijn iets heeft gemanipuleerd? (Pffffff wat een zin Aad).
Oke, des te hoger de temperatuur in Arnhem werd, zo aan het einde van deze heftige Q-nacht… des te minder DJ’s er nog te gaan waren. Zoals ik drie uur geleden al vertelde (aan het prille begin van dit monsterverslag) had Promo uit disciplinaire redenen plaatsgemaakt voor de (eveneens) ouwe rotten in het vak: Bass-D & King Matthew! Iedere hardstyle-liefhebber wiens neus iets langer is dan zn neus, die zal wel hebben aangevoeld dat de heren ons zouden trakteren op een goeie portie early hardcore! Ik trakteerde mezelf op nog een snoepie (lijk zwarte piet wel
) en laat de beatz maar komen! Inderdaad, de voorspellingen waren geen loze kreten, want de echte ouwe krakers als ‘The first rebirth’ van Jones & Stephenson en ‘Ji-ha’ werden van het podium het publiek ingeslingerd. Heerlijk om te zien hoe iedereen (includes me & Kaas) volledig uit ons naat gingen op deze legendarische klassiekers. Toen Pullover werd gedraaid (van Speedy J) kon deze set niet meer kapot. Natuurlijk is het makkelijk scoren met alle ouwe overbekende oldschool-plaatjes, maar wat is een betere afsluiter dan dit? Het allerlaatste (toepasselijke) plaatje was ‘Drop it’ van 3 Steps ahead. Respect voor de man die veel in de hardcore-scene heeft betekend: Peter Paul Pigmans! Bass-D & King Matthew voelden goed aan wat hen te doen stond deze nacht, en dat resulteerde in een waardige afsluiter.De ‘qlimax’ werd dus beeindigd door deze 2 hardcore-dj’s, waarmee er een einde kwam aan een 10-uur durende party, die niemand snel zal vergeten.
Zelfs ik ben het na anderhalf week nog niet vergeten…. Want ja…. Alzheimer en korsakov zijn ernstige zaken, duzzzz
Maar, without kidding: dit was er echt eentje om in te lijsten. De entourage, zoals alle stellingen en die paars-rood-lichtgevende ster achter de dj’s, prachtig decor. De huisstyle van q-dance is rood met paars, en vele effecten: het hele Gelredome gaf met die kleuren en effecten een sfeer van jewelste! Over sfeer gesproken…. Je zult het altijd zien…. Dan denk je zus en dan gaat het zo, zonder genade! Want goh, ik had halverwege de avond toch nog geen enkel vechtpartijtje gezien! En het onvermijdelijke gebeurt een minuutje later, als er vlak voor mijn ogen een bezoeker, door 5 medebezoekers, wel heel erg hardhandig tegen de hekken werd geparkeerd! Tsja, als de duivel ermee speelt, zullen we maar zegguh! En toen was het hek van de dam, want binnen 2 uur heb ik 3 knokpartijtjes gezien. (Bij mij viel de schade gelukkig mee… 4 gebroken benen, 6 geknakte armen, en 235 gekneusde ribben…. Tsja 
Maar behalve dat…. Q-Dance heeft met Qlimax weer een knaller gemaakt! En zoals ik al zei: het overtreft zichzelf keer op keer, en ik ben benieuwd waar de volgende editie van Qlimax zal plaatsvinden. Zal dat weer net zo mooi zijn als in het Gelredome? Of zal het zelfs mooier worden! Misschien wel de Amsterdam Arena of de Kuip! Tsja, we kunnen het rustig aan de mannen uit Landsmeer overlaten, want Q-Dance weet hoe het moet.
