Zaterdagmorgen 5:30, BEEEEEP, dat was de wekker dus, aangezien Hardhouse Academy zou plaatsvinden was het bed uitstappen met goede been geen enkel probleem. De dagelijkse bezigheden afwerken, en in de auto stappen richting Amstelveen, alwaar met Michael (Miech) en Jurian (TheSmoker) was afgesproken, inzake het samen reizen naar de opstapplaats.
De vertrektijd vanaf de opstartplaats (station Amsterdam Amstel) zou 8:45 zijn, na enige vertraging omtrent te laat komende mensen konden we vertrekken richting Utrecht alwaar de grote wisseltruc ingevolge de busindeling zou plaatsvinden. In Utrecht konden wij gelukkig blijven zitten (in de "deluxe"-bus), enige wijziging aan onze tafel was de toevoeging van Jasmine. Na wat drankbijvulwerkzaamheden konden we rond 10:00 daadwerkelijk vertrekken richting het Zuiden. Na nog een kleine toevoeging aan onze bus net voor de grens met België konden we fullspeed (tenminste 80km/h is de max. voor een bus) richting Calais, vanaf hier zijn we met een ferry het Kanaal naar Dover overgestoken. Gelukkig was er geen/zeer weinig deining. Zodat de mensen zonder zeemansbenen ook een plezierige overtocht hadden. Vanaf Dover zou het niet heel erg ver meer zijn naar Londen, omdat de in de bus gedraaide hardhouse lekker klonk begon de zin vanaf Dover positief gezien toe te nemen, enigste aanmerking op het geluidssysteem : veel gekopieerde CD's werden geweigerd, of werden geluidstechnisch er niet beter op. Toen we eindelijk Londen binnengereden schoot het al wel op, maar aangezien Londen ongeveer de oppervlakte van de provincie Utrecht heeft, reden we hier ook nog een stief kwartiertje rond, alvorens de Brixton Acedemy werd bereikt.
Aangezien we mooi op tijd aankwamen, duurde het nog een tijdje voordat we naar binnen mochten, het feest begon immers om 21:00.
Zodoende dat er ruim te gelegenheid was om nog een avondmaal naar binnen te duwen, dit werd een kipgerelateerd diner (of waar het voor moest doorgaan). Om 20:30 in de rij gaan staan, wat op zich best wel fris was, alleen in een shirt en broek (volgende keer ook maar de garderobe aanspreken, en een jas aantrekken).
Toen was het dan eindelijk 21:00, na een korte controle, die mijns inziens weinig tot niets voorstelde konden we naar binnen, bij binnenkomst in de foyer, klonk de op dat moment gedraaide hardhouse vrij aangenaam en promising for the remaining of the evening. Enig minpunt in de foyer was de kwaliteit van het geluid, was iets verkeerd afgesteld naar mijn mening. Meteen dus doorgelopen naar de mainzaal, met het fantastische decor, hier vond ik het geluid, best OK, niet om over naar huis te schrijven, maar wanneer je een beetje in de buurt van de boxen ging staan, had je het goed voor elkaar. Op dat moment draaide in de main : Danny Slade, een waardige opwarming, tenminste dat vond ik op dat moment. Hij werd om 22:00 afgelost door onze Nederlandse trots JP, ik vond hem echt goed draaien, beetje een zelfde set qua opbouw als op de laatste HQ (wel over de linie gezien iets sneller). Hierna kwamen Cally & Juice, in hun set vond ik iets teveel hardstyle naar boven komen, echter verwerkt op een aangename manier. Hierna kwam Tom Harding, met een naar mijn mening ietwat gefreakte set, met zo nu en dan de need om in de hardhouse op een aparte manier, een soort aparte tribal te verwerken, vond hem geen succes (vond het applause wat ze hem gaven i.t.t. het applause wat JP kreeg zwaar overdreven). Na Tom Harding kwam Phil Reynolds de boel op stelten zetten, echter wilde ik toen wel eens zien hoe of er inhoudelijk in de andere areas werd gedraaid. In bijvoorbeeld de foyer stond Caroline Banx op dat moment te draaien, zij had er flink de vaart in (jammer van de foutjes). De hardhouse welke in de corridor gedraaid werd kon me niet echt boeien.
De dj's die ik verder gehoord heb (vrij weinig) heb ik te weinig over te melden om te vermelden.
Om 3:00, na een SMS-je te hebben ontvangen, naar buiten gegaan (stomste wat ik had kunnen doen, inzake kou). Michael was om de één of andere reden vergeten om zijn horloge op de currente tijd in te stellen. Wij stonden dus door een misverstand buiten, zonder weer naar binnen te mogen, aangezien mijn klokje wel goed ingesteld stond, moest er dus 2 uur worden volgemaakt in de kou. Geloof ons maar, GEEN pretje. Na wat te hebben rondgedrenteld besloten om de laatste tijd te doden voor de deuren van de Brixton Acedemy, zodat we zicht hadden op de mensen die naar buiten kwamn, gelukkig waren er meer Nederlanders die niet geheel goed met hun horloge overweg konden. Wat daarnaast ook vrij storend werkte, al die snorders, die elke 6 seconden vroegen of je niet toevallig een cab nodig had, wanneer je dan antwoordde : "well, isn't Holland a bit far?", wisten ze het alleen niet meer














