Mystery Land 2003.
Wie kent dit festival niet? Al jaren lang wordt het georganiseerd en elk jaar weer is het een succes! Vorig jaar was ik er helaas niet bij vanwege m’n vakantie. De twee jaren daarvoor was ik er wel bij. Toen was het nog een nachtelijk gebeuren. Dit jaar was het net als vorig jaar een feest dat net als DefQon en Dance Vally overdag plaats zou vinden.
Die beide feesten heb ik ook meegemaakt dus ik heb het nodige vergelijkingsmateriaal.
De line-up voor dit jaar zag er ook weer erg goed uit. Erg veel verschillende stijlen zodat iedereen aan zijn trekken komt. Toen ik de line-up onder ogen kreeg vielen de volgende namen mij meteen op: Paul van Dijk, Ferry Corsten, Sander Kleinenberg, Sven Vath, Marco Carola en natuurlijk de “standaard” namen van de Q-dance-stage. Opzich niks mis mee! Ik keek dan ook al geruime tijd uit naar dit feest. Met name omdat het wederom op een andere locatie georganiseerd werd. Dit jaar was er gekozen voor het Floriade terrein in de Haarlemmermeer.
De 23ste was dan eindelijk aangebroken. Eerder deze week leek het niet zo goed met het weer
Maar toen ik zaterdagochtend om 7 uur m’n rolgordijntje omhoog trok zag ik een mooie lucht en het zonnetje deed al hard z’n best
Mijn humeur kon niet meer stuk. Om 9 uur kwam ik aan bij Roland en Jolanda. Peter was hier al en met z’n vieren vertrokken wij richting Mystery Land. De reis ging erg vlotjes, dit kwam mede door de nodige muziekale ondersteunig. Om goed half twaalf parkeerden wij onze auto. We troffen meteen de nodige bekenden. Ik noem een Linda, een Jessica, Martin en z’n vriendin, Chris enzovoort. Gezamelijk liepen wij naar de ingang. Het bleek dat wij via Noord binnen zouden komen. Op onze weg naar het terrein kreeg je al een mooie indruk van het festival en de muziek kwam ons al tegemoet. De zon was nu helemaal doorgebroken en het zag er naar uit dat dit een hele mooie dag ging worden. Mijn humeur verbeterde met elke stap die ik dichter bij de ingang zette. Eenmaal binnen kon het verkennen weer beginnen. Gewapend met een floorplan liepen we eerst naar de WC’s. ik had al gelezen dat deze gratis waren en dit vind ik een echt pluspunt. Ik heb er dan ook dankbaar gebruik van gemaakt. Een ander pluspunt vond ik dat er kranen bij de WC’s stonden zodat je je handen kon wassen. De kranen werkten niet de hele dag maarja? We liepen langs de Third Movement. “Daar gaan we straks wel even kijken” Prima op naar de volgende stage. Dat bleek de Q-dance stage te zijn. Dat zag er weer gelikt uit.
Het podium was erg groot en breed en de DJ-booth was zo gemaakt dat het op en neer kon bewegen. Erg leuk over nagedacht
Het geluid was goed maar niet superhard. Wij zochten een mooi plekje bij de Qlimax-stand. Vandaar uit kon je makkelijk de WC bereiken en er was ook een bar (waar Traxxie/Roy achterstond
) binnen loopbereik. Deze bar was echter te klein en erg druk. Ook was op een gegeven moment alle drank op. Voor een uitgebreid verslag over deze problemen verwijs ik jullie naar het verslag van Traxxie Dit verslag gaat over het feest. Kai Tracid stond op dat moment achter de draaitafels. Hij draaide z’n bekende hardtrance sound. Perfecte muziek om even lekker in te komen en een beetje rond te kijken. Hij kreeg het publiek aardig mee en zo te zien genoot hij zelf ook met volle teugen
. Het werd qua bekenden steeds gezelliger bij de Qlimax-stand. Linda en ik zetten alles op alles en we maakten de mooiste danspasjes. Nog even mijn welgemeende complimenten voor de outfits van zowel Linda als Jessica. Erg misterieus
Ree & Kris hadden het stekkie inmiddels ook gevonden. Samen met Ree, Kris en Hanco besloten we even naar de Main te lopen. Via een breed pad dat via een brug over de snelweg ging kwamen wij aan op het Zuidelijke gedeelte van Mystery Land. Er waren hier allerlij kraampjes (strings voor 1 Euro) en er stond een groot reuzenrad. Kortom mocht je niet van dansen houden je hoeft je niet te vervelen. De main zag er niet heel indrukwekkend uit vond ik persoonlijk. Het geluid daarintegen was van een erg goed niveau Sven Vath begon net aan z’n set. Hij bracht ons lekkere toegangkelijke techno. Dat daar prima op te dansen viel was te zien aan het overvolle veld. Na een halfuurtje kreeg ik zin in eten dus liep ik samen met Hanco naar de foodstands. Er werd een lekkere pannekoek genuttigd en zo vormde ik een degelijke bodem voor het bier wat mijn maag nog moest verwerken Hanco en ik gingen weer even op wandeltocht. We zagen allemaal leuke paden en we zeiden tegen elkaar: “Daar gaan we zo ook nog even kijken” We besloten om weer terug te lopen naar de Q-dance stage. Hier stonden de meeste bekenden en de muziek sprak ons daar het meeste aan. De grote “Graspiramide” zag er mooi uit maar zo nu en dan vond ik het maar een lelijk obstakel. We liepen er deze keer via een andere kant omheen. Maar telkens als je even naar boven klauterde gleed je net zo hard weer terug. Soms nam je dan 3 andere mensen mee in je val
Toch was het wel lachen om te zien hoe goed mensen hun best deden overeind te blijven staan We stonden weer bij de Qlimax-stand en ik begon me nu enorm te irriteren aan de drukte. Ik werd er helemaal gek van. Telkens als ik ergens een plekje had gevonden moesten daar weer net mensen langslopen. Kortom je kon niet fatsoenlijk dansen omdat er te weinig ruimte was. Oh ja The Prophet stond inmiddels te draaien. Het zal wel goed geweest zijn, ik heb er eerlijk gezegd niet aandachtig naar geluisterd omdat ik me meer bezig hield met bekenden. Gelukkig werd het later iets rustiger en vanaf toen vond ik het ook iets relaxter.
Zo nu en dan liep ik even naar de bar om bier te halen. Traxxie kon mij hier prima bij helpen
Ik was hard op weg mijn persoonlijke record bierdrinken te verbeteren. Onder toezien van collega bierdrinker Maus nuttigde ik de ene na de andere. Het bleef me goed smaken. Inmiddels stond Dana achter de decks en zoals gewoonlijk ging het publiek als een dolle kudde tekeer! Altijd mooi om te zien Tijdens de set van Dana begon mijn maag weer te rommelen en dus moest er weer even wat voedsel genuttigd worden. De rij bij de pannekoeken was me te lang dus koos ik voor noodels. Een dikke bak vol welteverstaan. Mensen hebben blijkbaar nog nooit iemand noodels zien eten want ik werd zo nu en dan vreemd aangekeken. Het vulde echter voor geen meter dus sloot ik alsnog aan in de rij voor de pannkoeken. Die gleed makkelijk naar binnen en ik had zelfs nog ruimte over voor een Cornetto… tel uit je winst Prima, op naar de Q-dance stage. Het duo Haze & Abyss was inmiddels begonnen aan hun set. De menigte leek het allemaal prima te vinden want er werd flink gebeukt.
Het was nog steeds opvallend gezellig bij de Qlimax-stand. Het leek mij dus ook niet nodig ergens anders nog een kijkje te gaan nemen. Wel zonde opzich, maarja dat is kenmerkend voor een groots festival als Mystery Land. Op Dance Valley had ik hetzelfde probleem. Er werd overigens hard gewerkt om dat bierdrink record te verbeteren. Luna was inmiddels achter de draaitafels gaan staan. En dat hebben we geweten ook! Hij zette een hele lekkere set neer. Het begon donker te worden en zo werd zichtbaar dat id-t ook de nodige lampjes had geregeld. Zag er piekfijn uit! Rond tien uur liepen we richting de uitgang. Het was de bedoeling om namelijk ook even in de Hemkade te gaan kijken. We konden ons bij Mike in Alkmaar even opfrissen. Vandaar dat we dus iets vroeger het terrein verlieten. Toen ik de poorten uitliep bedacht ik me dat ik eigenlijk maar bij twee stages was geweest. Zoals ik eerder al zei: Zonde! Toch heb ik me uitstekend vermaakt op Mystery Land 2003. Ik vond de lokatie wel geschikt maar niet voor het grote aantal dat aanwezig was. Zo nu en dan werd ik een beetje gek van de mensenmassa. Het volume bij de Main was erg goed
Ook bij de Q-dance stage was het goed geregeld. De barren vond ik ronduit kut geregeld. Te klein, te druk en de drank was snel op. Eén pluspunt was dat Traxxie erachter stond De sfeer vond ik op de plaatsen waar ik was goed. Ik kan weinig zeggen over de algehele sfeer omdat ik daar weinig van mee heb gekregen. Al met al een zeer geslaagd feest dus!
Zoals gezegd reden we met twee auto’s richting Alkmaar. Daar werd even snel gedoucht en zo maakten we ons klaar voor het volgende feest genaamd: Qlubtempo.
Maar daarover kun je meer lezen in m’n volgende verslag
Mathys
