Verslag van Sensation, 12 juli 2003

Feest: Sensation Black
Datum: 12 juli 2003
Plaats: Amsterdam Arena
Prijs: €57
Line-up

- Benny Rodriques
- Michel de Hey
- Takkyu Ishino
- Luna
- Dana
- Kai Tracid

Ok, een beetje aan de late kant dit verslag, maar mijn computer was een tijd lang kapot en zodoende kon ik niet op internet. Omdat ik dit feest toch niet zonder verslag voorbij wilde laten gaan, schrijf ik hem nu alsnog. Zelfde is van trouwens van toepassing op Awakenings Festival, maar dat verslag moet ik eerdags maar eens schrijven.

Vorig jaar was ik ook al naar Sensation black gegaan en dat was mij toen een beetje tegengevallen. Had erg hoge verwachtingen van dat feest, maar die waren zeker niet uitgekomen. Ik wist dan ook lang niet zeker of ik naar de editie van 2003 zou gaan, eerst de line-up maar eens afwachten. Nou wat een teleurstelling werd dat op het eerste gezicht. Geen slechte namen hoor, maar ook weer geen namen die een Sensation waardig zijn naar mijn idee. Ik besloot hierdoor (en door de entreeprijs) dan ook niet naar dit feest te gaan. Tot. ik werd gebeld door een vriend die een gekregen kaartje over had en vroeg of ik mee wilde gaan. Nou zo'n aanbod sla ik natuurlijk niet af.

Met een ontzettend grote groep hadden we om 9 uur al op Duivendrecht afgesproken, we waren er erg vroeg bij dus. Ik dacht dat het nog niet zo druk zou zijn, maar eenmaal bij de Arena aangekomen, stonden er al lange rijen. Ware het niet dat er bij onze ingang (J) bijna niemand stond, mooi! Als je zo binnenkomt in een 'lege' Arena is dat toch wel een rare gewaarwording vind ik. Nog weinig sfeer en het is vooral zo groot en licht. Maargoed, daar zou in de loop van de avond wel verandering in komen. Iets voor tienen begon dan de show. Mannen met trommels stonden op de DJ-booth en gaven een leuk showtje weg. Niet erg origineel alleen, want vorig jaar waren er ook al trommelaars. Vond trouwens de decoratie rondom de DJ-booth er een stuk beter uitzien dan vorig jaar. Ook de videoschermen in de hoeken van het stadion vond ik wel cool.

De DJ die het feest mocht openen was Benny Rodriques. Heb hem één keer eerder gehoord in P60, maar verder weet ik bar weinig van deze man. Had verwacht dat hij vrij rustig en soulfull zou openen, maar hij draaide toch best stevig. Ik vond het eigenlijk wel best, vermaakte me er prima op in ieder geval. Echter, dat hij een beetje te stevig opende bleek wel toen Michel de Hey achter de decks plaats nam. Er werd even flink gas terug genomen en ik vond de sfeer een beetje inzakken. Een beetje rustig dansen en een beetje babbelen, zo kwam ik zijn set wel door. Na een tijdje keek ik echter toch wel uit naar de volgende DJ: Takkyu Ishino, had al wat van hem meegekregen tijdens Shockers, maar dit was de eerste keer dat ik een hele set van hem zou horen. Nou het was best aangenaam wat hij ons liet horen. Hij heeft echt een hele eigen stijl. Draaide af en toe vrij diep, maar ook soms heel erg vrolijk. Het was in ieder weer eens wat vernieuwends. Veel meer zinnigs kan ik er niet over zeggen eigenlijk, behalve dan dat de tijd onztettend snel voorbij ging helaas.

Halverwege het feest was het tijd voor de megamix. Vorig jaar vond ik dit wel het hoogtepunt van het feest en ik was absoluut niet de enige die dit vond. Vol verwachting keek ik dan ook uit naar de versie van dit jaar. Het begon in ieder geval goed met 'House of god', '88 to piano' en 'Pullover', vette oldskool dus. Echter daarna was het met name hardstyle wat dat klok sloeg. Heel erg jammer vond ik. Als ik zo naar de megamix van vorig jaar keek, dan passeerden hierin voornamelijk wat oudere dance-klassiekers de revue en dat had ik dit jaar ook wel verwacht. Helaas was dit dus grotendeels niet het geval. Af en toe nog wel en klassieker (Terapia & Boy's Interface), maar voor het overige waren het hardstyle nummers, die ook nog eens vrij nieuw waren in vergelijking met de nummers van vorig jaar. Misschien begrijp ik de opzet van de megamix verkeerd, maar voor mij (en voor meer mensen om mij heen)was het toch wel een teleurstelling.

Maargoed, na regen komt zonneschijn -> Luna. Ik luister amper nog hardstyle, maar hij is, samen met Technoboy, dan nog wel een hardstyle DJ die mij kan vermaken. Hij begon net als op Shockers met wat techno, zij het dat het nu maar een paar platen waren. Toch wel leuk dat hij dit doet vind ik, onderscheid hij zich een beetje van de kudde. Maargoed, al vrij snel ging hij over op hardstyle en het bleef lekker klinken. Na Luna was het de beurt aan Dana. Ik heb haar nou al zovaak gehoord en ze kan me nooit echt volledig boeien. Echter, deze keer verraste ze me. Ik vond haar namelijk best lekker draaien. Tijdens haar set stonden we echt met een grote groep te stampen, vond dit echt heel erg cool om te zien. Een jaar geleden ongeveer kwam ik vrij regelmatig met deze mensen op hardstyle feesten en dat is daarna wel een beetje afgezakt. Nu stonden we er echter weer allemaal, erg tof. Op het einde van haar set draaide ze zelfs nog wat hardcore nummers, erg aangenaam. Vooral 'French Connection' en 'Pessa Pessa' zijn lievelingsnummers van me, alleen had ze ze wel even wat opgepitched mogen draaien, want dit ging een beetje te langzaam vond ik.

Na Luna en Dana was het gedaan met de hardstyle voor de avond. Kai Tracid kan ook wel een beetje die richting op draaien, maar dat was hij niet echt van plan merkte ik al snel. Hij draaide vooral hardtrance. Klonk wel relaxed hoor (hoop Tracid Traxxx werk, zowel oud als nieuw) maar om niet echt geschikt om het feest mee af te sluiten vond ik. Hij had beter voor Luna en Dana geprogrammeerd kunnen worden. Het was op dat moment voor mij dan ook echt hopen op Darkraver. Hij had vooraf laten weten dat hij het feest zou afsluiten. Echter, het was nergens bevestigd. Zou hij wel komen? Gelukkig wel! Opeens was hij daar en knalde 'Stereo Murder' uit de speakers! Damn dit was echt zo vet. Hardcore in de Arena, wat wil je nog meer. Met nummers als 'Poltergeist', 'Terapia' en 'Thunderground' ging het dak eraf. Tenslotte sloot hij zijn set waardig af met 'Voel je die bass'. Sensation was voor mij veel meer geworden dan ik vooraf had verwacht. Als ik vooraf geweten had dat het zo tof zou worden had ik er die €60 ook wel voor over gehad. De techno DJ's vond ik relaxed, de hardstyle DJ's goed en Darkraver was top. Verder heb ik het echt ontzettend naar mijn zin gehad met de groep mensen met wie we naar het feest waren gaan. Op het sociale gebied ging het dus ook lekker op dit feest en daarom zijn we na afloop ook nog naar het Vondelpark gegaan om daar nog even wat te chillen.

Als je in de Arena zelf staat lijkt het niet zo groot, tot je een stukje moet gaan lopen, naar een meeting of de WC's bijvoorbeeld. Dan ben je echt wel een tijdje zoet. De bereikbaarheid van de WC's vond ik dan ook wel een minpunt, tenzij ik er een paar over het hoofd gezien heb ofzo. Het geluid overtrof mijn verwachtingen, was stukken beter dan vorig jaar en stond best hard. In de hoeken weerkaatste het wel als een gek, maar dat hou je toch en in principe heb je in de hoeken ook niks te zoeken, dat rijmt. Dat de Tesla Coil het niet deed vond ik wel een beetje een afgang. Maar de lasers maakten een hoop goed. Die waren erg goed vertegenwoordig, kan me ook niet herinneren dat die er vorig jaar waren? Sensation Black 2003 was zeker wel één van de betere feesten en dat had ik vooraf niet verwacht. Kijk bij wijze van spreken al uit naar de editie van volgend jaar.