Had al helemaal zin in I Love Techno Outdoor toen ik wakker werd (eigenlijk al n paar dagen), maar moest eerst nog op ‘sollicitatiegesprek’. Ging overigens wel goed, moet afwachten of hij nog mensen nodig heeft.
Anywayz, ik werd om kwart over vier opgehaald door n stel vrienden, waarna we eerst nog wat andere maten op hebben gehaald. Met drie auto’s onderweg naar Lommel gereden, onderweg nog ff wat gegeten (lekker broodje shoarma) en een half uur en heel wat biertjes later kwamen we om ongeveer acht uur bij t festivalterrein aan. Liep naar n rij en ja hoor, kwam meteen zo’n kerel met n (snuffel?)hond naar me toe. Hond ff snuffelen, vijf seconde later mag ik doorlopen
Kreeg toen zo’n festivalbandje om en mocht me gang gaan.Kreeg nog n timetable met floorplan erbij en t feest kon beginnen!
North Site
16:00-17:00 Glimmer Twins
17:00-19:00 Honey Dijon
19:00-21:00 Change feat. Mr. C
21:00-23:00 Squadra Bossa feat. Buscemi
23:00-01:00 Jan van Biesen
01:00-03:00 Roger Sanchez
03:00-05:00 DJ Sneak
South Site
17:00-19:00 Petar Dundov
19:00-20:00 Terence Fixmer (live)
20:00-22:00 Ade Fenton
22:00-00:00 Dave Clarke
00:00-01:00 Scan X (live)
01:00-03:00 Stanny Franssen
03:00-05:00 Umek
West Site
15:00-16:00 Switch Young Talent: DJ Cyrix
16:00-18:00 Agoria
18:00-19:00 Alexander Kowalski (live)
19:00-22:00 Sven Väth
22:00-23:00 Speedy J (live)
23:00-01:00 T-Quest
01:00-03:00 Deetron
03:00-05:00 Technasia (DJ-set)
East Site
15:00-16:00 DJ Chess
16:00-18:00 Paul Langley
18:00-20:00 Cristian Varela
20:00-22:00 Luke Slater
22:00-00:00 Marco Bailey
00:00-01:00 Filterheadz vs Sinesweeper (live)
01:00-03:00 DJ Rush
03:00-05:00 Marco Remus
Wat moet je nou als je om kwart over acht met bonnetjes, je spulletjes en al je goeie bedoelingen voor dit feest naartoe? Ik moest kiezen uit Change feat. Mr. C, Ade Fenton, Sven Väth en Luke Slater. dilemma! Maar omdat ik geen zin had om er de tijd voor te nemen om tot een besluit te komen, ben ik maar naar Luke Slater gelopen. Was net zo goed ergens anders heengegaan, maar ik koos voor de 35-jarige man uit Engeland.
Toen ik de ‘East’ binnenliep stond Slater al op aardig tempo te draaien. Hij liet ons genieten van heerlijke platen, de sfeer zat er al heel erg goed in, er was volop ruimte en toen ik n beetje rondkeek naar wat er zoal in de lucht hing, wist ik bijna zeker dat ik de goede keus had gemaakt. Het was niet normaal wat deze man deed. Op n superieure wijze bespeelde hij t publiek, die daar dan ook gretig op inging. Deze set was één groot feest en ik wilde dat t niet op zou houden. Geweldige mixtechniek, zoals ik al zei draaide hij heerlijke technoplaten, heel veel onbekende producties gehoord, en niet constant op één tempo, maar met heerlijke tempowisselingen, zowel sneller als langzamer. En techno-minded Europa ging helemaal uit zijn dak! Tijdens dit geweldige optreden kreeg ik dan ook verschillende malen kippenvel.
Ik ben echt blij dat ik voor Luke Slater heb gekozen, want ik vond dit echt een wereldset! Ben geloof ik nog nooit zo lekker op een feest binnengekomen!
Tussendoor ben ik nog even drinken gaan halen en ik zag tot mijn stomme verbazing de woorden “Free Water” boven een tentje staan. Ben er dan ook meteen naartoe gelopen om te kijken of dit gewoon om drinkwater ging, en ja hoor, iedereen kon per persoon steeds één bekertje vers water krijgen. Dit vind ik een heel erg goed initiatief! Zouden andere organisatoren een voorbeeld aan kunnen nemen.
Het was ongeveer tien uur toen Slater zijn laatste kunstje vertoonde. Op n even geweldige manier als zijn hele set, nam hij afscheid van t publiek met zijn laatste plaat en bedankte hen.
Marco Bailey mocht overnemen. Ik wou eigenlijk om tien uur naar Speedy J toe, want naar hem had ik heel erg uitgekeken. Desalniettemin ben ik toch nog even bij de Belg gebleven, want deze man was geweldig aan zijn set begonnen. Alleen al zijn eerste kunstje was de moeite van het blijven waard, want dat beloofde heel veel goeds. Hij stond namelijk op n hele goede manier te spelen met zijn apparatuur en bereidde op die manier de techno’ers voor op een heerlijke set. De Belgen waren apetrots dat ‘hun’ Marco ons dit voorschotelde. en terecht!
Toch ben ik na een kwartier naar de ‘West’ gegaan. Bailey moest tot middernacht draaien, terwijl Speedy J een live-set zou gaan doen tot elf uur.
De tent zag er heel erg mooi uit. Hele mooie decoratie, wat ik aan de ene kant wel had verwacht, maar aan de andere kant ook weer niet. De tenten zagen er namelijk een beetje armoedig uit aan de buitenkant. Maar eenmaal binnen keek ik mijn ogen uit. De organisatie had flink uitgepakt!
Zo kwam ik dus om ongeveer kwart over tien de westelijke tent binnen stuiteren. Wat een genot! ‘Onze’ Speedy J was bezig een geweldige live-act neer te zetten. Met hele felle, scherpe techno liet hij ons uit onze plaat gaan. Wat mij opvalt aan Jochem (ik heb hem al een paar keer eerder gehoord) is dat hij heel veel hoge tonen gebruikt in zijn set. Dan doel ik vooral op de verschillende soorten hi-hats en de hele scherpe geluiden die hij gebruikt, ook in de korte rustmomenten. Prachtig. Daar krijg ik nou rillingen van, zo mooi! Dat aspect van de techno beheerst hij zo verschrikkelijk goed. En dan zijn er mensen die techno saai vinden.
Kort samenvattend vond ik dit een harde, pure techno-liveset waar ik nix op aan te merken heb. Ben vreselijk uit mijn dak gegaan, samen met goede maten en de rest van de volop genietende crowd.
Toen stond ik wederom voor een dilemma: moest ik nou naar Jan van Biesen die ik nog nooit gehoord had maar waar ik wel eens een kijkje zou willen nemen, naar Dave Clarke die ik voor het laatst in Las Palmas heb gehoord op Profiles (waar hij overigens een geweldige set neerzette), naar Marco Bailey, waar ik het een krap uurtje geleden geweldig naar me zin had, of zou ik blijven in de West Site, waar T-Quest zijn opwachting maakte? Het stroomde daar trouwens helemaal leeg na het optreden van Speedy J, iets wat ik aan de ene kant helemaal niet kan begrijpen omdat deze Belg reeds geweldige shows heeft neergezet, maar aan de andere kant was het wel begrijpelijk omdat er nog andere top DJ’s zouden gaan draaien of al bezig waren. Ik heb gekozen voor Marco Bailey, omdat hij mij net heel erg wist te boeien.
Ben dus weer naar de East Site gelopen en daar aangekomen was de sfeer nog beter als toen ik daar wegging en er werd nog steeds heerlijke techno gedraaid. Heb dan ook weer als een volslagen gek rond staan springen, stuiteren en grooven, maar zo’n vijftien minuten voor het einde begon het wel heel erg saai te worden. Naar mijn idee liet hij platen veel te lang doorlopen en hij had wel wat meer met de knoppen mogen spelen. Zo goed dat hij was begonnen, zo matig was het einde.
Een kwartier voor het einde ben ik naar buiten gegaan, want daar werd ook gedraaid. Ik heb een tijdje op de time-table gekeken wie er draaide, maar dat stond er dus niet op. Heb aan een aantal mensen gevraagd hoe het nou zat, maar niemand kon het mij vertellen. Zelf had ik het vermoeden dat ze de muziek van één van de tenten hadden doorgekoppeld naar de ‘Outdoor Area’ en achteraf bleek ik gelijk te hebben. Maar wie ik nou allemaal gehoord heb is mij nog steeds een raadsel. Wel jammer, want nu weet ik niet wie die heerlijke muziek mijn trommelvliezen inknalde. Van electro tot funky tot het snoeiharde beukwerk, alles was er te horen. Het geluid buiten viel mij heel erg op, want dat was buitengewoon goed (en hard!). Het decor zag er ook gelikt uit. Vooral de ‘lichtpaal’ in het midden deed mij denken aan een festival in Duitsland waar ik eind juni geweest ben, alhoewel dat niet te overtreffen was. Een groot aantal verschillende lichten werden over het publiek en over het gehele festivalterrein geprojecteerd, wat erg mooi was! Daarbij de heerlijke sfeer die buiten heerste en de geweldige muziek, was het een genot om buiten lekker in het gras/zand of op de tribunes rond te huppelen. De tribunes vond ik overigens heel goed neergezet. Direct tegen de tenten aan, vlakbij de ‘Outdoor Stage’, zodat je even lekker kon chillen en tegelijk van de heerlijke technoklanken kon genieten.
Om een uur of half één ben ik wederom richting East Site gelopen, omdat daar dadelijk DJ Rush zou gaan draaien en zo’n set van hem staat toch altijd wel garant voor n paar uurtjes helemaal losgaan.
Maar eerst was daar nog n live-act aan de gang, namelijk Filterheadz vs Sinesweeper. Helaas weet ik hier niet meer zo heel veel van. Wat mij nog bijstaat is dat t lekker funky was en dat je er heerlijk op kon spacen. Even niet zo hard, vond ik heerlijk! Had tot nu toe vooral vrij stevige techno gehoord, wat ik helemaal niet slecht vind overigens, maar de mensen die mij een beetje kennen weten dat ik gek ben van lekkere rustige groovy techno. Er is daar zo lekker op te bewegen. Heb tijdens deze act dan ook heerlijk rondjes staan huppelen en springen. Sommige mensen keken mij dan ook een beetje vreemd aan dat ik voor de zoveelste keer langs kwam zetten, maar ach, ik sta niemand in de weg. Ik ga bijvoorbeeld niet dwars door het midden van de tent staan knallen, omdat ik weet hoe irritant dat is.
Dit was eigenlijk een half uurtje energie opbouwen voor het geweld dat zo meteen zou losbarsten. Af en toe ook even een praatje gemaakt met de andere technoliefhebbers. Het is natuurlijk een internationaal feestje en heb dan ook met mensen uit zoveel landen staan ‘praten’. Erg gezellig, heel veel leuke mensen ontmoet! De sfeer was gewoon super goed!
Om één uur was het dan tijd voor de man die van geen ophouden weet, de man die weet hoe je een feest bouwt, de man die eigenlijk geen introductie nodig heeft: DJ Rush! En ook deze keer was het weer een genot om naar deze man te kijken en te luisteren. Het is elke keer wel een beetje hetzelfde, maar je weet in ieder geval waar je aan toe bent.
Omdat de live-act voor hem vrij rustig was, kon hij niet meteen vol aan de bak, zoals we van hem gewend zijn. Nee, er moest opgebouwd worden en dat deed hij niet eens zo slecht. Stukje bij beetje versnelde hij het tempo en werden de platen die hij op zijn tafels legde wat rauwer en pittiger. Ik heb niet zo op de tijd gelet, maar ik denk dat het van hem typerende beukwerk na een kwartier wel aardig begon te komen. En het werd harder en sneller en voor ik er erg in had stond de hele East Site op zijn kop. Godallemachtig, wat stond iedereen te beuken zeg! Heerlijk gewoon! De visuals waren ook heel erg vet, het paste precies bij de stijl van “Major” Rush.
Ondanks dit alles vond ik zijn set niet geweldig, maar wat zijn optredens zo bijzonder maakt is de energie die hij uitstraalt en hoe hij dat overbrengt op de party-peeps. Er zijn naar mijn weten weinig DJ’s die dit zo goed beheersen als deze man uit Chicago. Hij laat ze knallen tot ze niet meer kunnen, zo ook bij mij. Ongeveer anderhalf uur na zijn begin begonnen mijn benen en heupen te protesteren. Ja hoor, ik had weer eens te hard staan beuken. Met pijn in me hele onderlichaam ben ik toch maar doorgegaan, omdat ik zijn hele optreden, inclusief de uitzinnige sfeer en prachtige lichtshow, gewoonweg heerlijk vond! Ik heb echt staan genieten en met mij nog duizenden andere mensen van uit de hele wereld.
Tot het einde van zijn set ben ik niet gebleven, want ik had het wel weer een beetje gezien. Ben vanaf kwart voor drie overal en nergens geweest. Heel veel buiten aan t springen geweest, maar omdat ik steeds meer pijn had in me heupen en benen ben ik af en toe op de tribune gaan zitten. Een beetje praten met me maatjes die daar ook zaten en af en toe even lekker op de tribune heen en weer gestuiterd. Waren helaas weinig andere mensen die daar behoefte aan hadden, dus bouwde ik maar een feestje in mijn eentje. Ach ja, ik vermaak me altijd wel.
Tussendoor ben ik nog naar Marco Remus gegaan samen met WYNN, met wie ik eigenlijk de hele nacht heb gefeest. Door zijn optreden op Awakenings met oudjaar had ik eigenlijk weinig behoefte om naar deze 28-jarige Duitser te gaan luisteren, maar toch ben ik erheen gegaan. En het viel me niet eens tegen, hij draaide zelfs heel erg lekker! Het was gelukkig niet alleen maar rammen en beuken dat de klok sloeg. Af en toe was het gewoon funky, wat ik absoluut niet had verwacht. Er zat een hoop afwisseling in zijn set, echt lekker gevarieerd waardoor ik de pijn helemaal vergat en weer volop los ging. En ik was niet de enigste, want de meeste mensen waren nog lekker met hun ding bezig, wat mij ook weer energie gaf om door te gaan.
Om ongeveer 5 uur was dit super wrede feest dan toch afgelopen. Remus kreeg een daverend applaus van de menigte wat maar niet op leek te houden. Ik had gehoopt dat er nog een plaatje opgegooid zou worden, maar helaas. Het was tijd om naar huis te gaan.
Gebroken maar voldaan verliet ik samen met me maatjes het festivalterrein met het gevoel:
Volgend jaar zeker weer!
