Verslag van Underground Psyco, 11 juli 2003

(Ik heb maar een titel gekozen, omdat dit feestje er niet tussen stond, beetje raar dat je geen eigen feestjes kunt toevoegen in de lijst!)

Voor de duidelijkheid, het gaat om:

STEVE LAWLER @ HOTEL ARENA

Vrijdag was ik ter gelegenheid van een afscheidsfeestje in een kroeg op het Leidseplein. Op zich was het wel oke, maar de muziek (summerjam & motown) en de bezoekers aldaar (type: "ik kom toch nergens anders binnen, dus gaan we hier maar heen, goedkoop bier ook hier!") trekken mij niet echt, maar het ging natuurlijk om het gezelschap waar ik me in bevond. Een vriendin van mij (zij heeft als levens motto "Alles kan kapot" en dan doelt ze op andermans relaties. ) ging ook nog even 30 minuten zingen, haar stemgeluid was op het hele Leidseplein te horen en binnen een mum van tijd stond de kroeg dan ook tot de nok toe vol met allemaal nieuwsgierige mensen. Als iemand nog een geweldig charismatische en goede zangeres nodig heeft voor een House feestje, dan mij graag even laten weten. Na het Leidseplein ging ik op weg naar Hotel Arena. De Renaissance World Tour van Steve Lawler himself vereerde onze mooie stad met een bezoekje en wij mochten er bij zijn! Toen we aankwamen was het nog aardig warm buiten en dus was er bijna niemand binnen. Marcus James (van de renaissance beweging) draaide in de Kerkzaal, al stond hij niet eens op de flyer die ik eerder die week had gekregen. De Tuinzaal ging even later open en daar draaide DhJ 6ft 7. Hij kon de oren van de bezoekers niet verleiden, maar Marcus James draaide ook gewoon zo lekker! Iedereen (nou ja, iedereen, zo druk was het nog steeds niet) stond dus in de Kerkzaal toen Steve Lawler aan zijn set begon. Ik heb deze meneer in Ibiza enkele kerenaan het werk mogen zien en ik wist dus dat ons een fijn avondje diepe groove tunes te wachten stonden.

Steve 'delivered', het was weer heerlijk, wat een fijne goeie set was dit. Enkele keren liepen we de Tuinzaal in om daar even te gaan zitten, maar ik heb er niet langer dan 5 minuten gezeten. Als je weet wat voor muziek er wordt gedraaid door Steve in de kerkzaal, kun je gewoon niet in de andere zaal blijven zitten, zelfs Chew Fu Phat (die na 6ft 7 draaide) kon mij daar niet toe verleiden. Op zich was het best wel zielig om te zien die Tuinzaal, het was écht leeg en de meeste mensen die er waren, liepen er op doorreis van de Kerkzaal naar de trap om boven te kunnen gaan liggen. Er waren ook een hoop leuke meisjes aanwezig in de Arena vanavond en de sfeer was uitermate ontspannen. En toch. Het bezoekersaantal viel mij tegen. Ik had echt gedacht dat véél meer mensen fan zouden zijn van Steve Lawler. En ook de hitte in de Arena (ondanks het kleine aantal bezoekers) was een beetje belachelijk, arco kapot misschien mensen? Wel heb ik weer kunnen genieten van mijn favoriete bar-jongedame in de Arena: Urtha. Al met al vond ik de muziek dus meer dan de moeite waard, maar de avond als geheel was een beetje mat, mede door de lage bezoekers opkomst en stond in geen verhouding tot de dingen en taferelen die ik o.a. in Space heb gezien van meneer Lawler (en zijn publiek).