Verslag van Hardhouse Generation, 21 maart 2003

"Hé Ric lullo, waarom ga je ook niet net als die anderen een lekker potje HARDHOUSEN?"

OMDAT IK EEN KANKERHEKEL HEB AAN HARDHOUSE! En daarom dit 100% aso Hardhouse Generation verslag

Het was dus vrijdag 21 maart, de dag voor MOH. Ik was niet van plan om iets te gaan doen die avond, totdat crazy ferry-tje me op de gastenlijst zette van Hardhouse Generation.
Ik was blij toen ik een paar maanden geleden de eerste aankondiging van dit feest hoorde. Eindelijk weer wat hardere house in dit deel van Amsterdam. Weg met die club- en trance-avonden!

Qlubtempo in de HMH (1 juni 2002) was alweer m'n laatste echte grote Hardstyle/hardhouse feest. Dat was een geweldig feestje.
Dit feestje zag er ook veelbelovend uit met een line-up van allemaal hardcore-"helden":
23:00 - 00.30 Gizmo
00.30 - 02.00 Beholder
02.00 - 03.30 The Prophet
03.30 - 05.00 Dana

Bij binnenkomst viel me al meteen de vrolijke en HAPPY decoratie op. Niets voor mij, maar het zal er wel bij horen.

Het was al redelijk druk en Gizmo was net klaar met draaien. The Beholder begon met draaien en eerst dacht ik dat het een grap was, maar die kop kwam me toch zeer bekend voor. Nou ja, het zal wel. Hij draaide in mijn ogen redelijk, maar het sloeg niet echt aan. Sterker nog, om 1.30 uur stond ik me nog steeds te vervelen. Ik had me trui zelfs nog aan en was zelfs aan het bier. een teken dat ik NIET aan het feesten ben.

Ik weet niet wat het was, maar de muziek kon me gewoon niet los krijgen. Ik besloot maar naar boven te gaan, gooide mezelf op de waterbedden en bleef daar minstens een half uur liggen. Iets dat ik tot nu toe geen enkel feestje in de Powerzone langer dan 2 minuten heb gedaan. Het boeide me eigenlijk allemaal niet zoveel meer.

Pas toen ik een oud bekend nummer hoorde, merkte ik dat The Prophet aan het draaien was. Ondertussen zag ik hoe het publiek zich aan het vermaken was. Ik kreeg echt sterk het idee dat de breezahboys en de trancetrutjes niet zozeer voor de muziek kwamen. Het deed me een beetje denken aan 5 jaar geleden. Toen kwam ik op zaterdag weleens in de Escape (Chemistry). Dat was ook één grote catwalk, met als motto: "Zien en gezien worden"

Nou ja, het zal allemaal wel aan mij liggen. En ja hoor, toen was het tijd voor onze Queen of Hardstyle, Lady Dana! Ja, yeah, jippie! Alle boys kregen spontaan een stijve en alle chickies een natte poes. De 100 fotografen die daar liepen hadden hun vizier ineens op één doel gericht. Hossende mensenmassa's stroomden naar voren, scanderend: "We love you Dana!" Tijd voor Ric om maar weer naar huis te gaan.

Ben uiteindelijk toch nog tot 4 uur gebleven, mede omdat ik een aantal vrienden en bekenden tegen kwam. Deze delen echter dezelfde mening als ik:

DIT nooit meer! Oftewel, voorlopig geen hardhouse/style meer voor mij.

-------------------------------

Sfeer: Tsja, iedereen was blij, dus dan zal de sfeer ook wel goed zijn. Leuk was dat ik aan iemand z'n naam wilde vragen en dat ik door 5 wijven omver werd gedouwd, omdat ze zo graag op de foto wilden.

Minpunten: Zie betaalmiddel. Ja, verder denk ik dat dit verslag één groot minpunt is. Betaalmiddel: 1 muntje voor €2,50! 1 Red Bull: 2 muntjes! 11 Nederlandse guldens voor een Red Bull! Ja, ik blijf het er elk verslag bij zetten.

Organisatie: Clockwise Events, toch? Het idee en initiatief is goed. Het is echter allemaal niet aan mij besteedt. Toch knap dat jullie een publiek van 3000 man weten te vermaken Ik zou zeggen, ga zo door. misschien in de toekomst Hardcore Generation? Héél misschien?

De hoge prijzen vallen onder het beleid van TPW.

Overigens deed de security weer goed hun werk
-------------------------------