Verslag van Loudness, 7 maart 2015

Loudness 07-03-2015

Na een zware voetbalwedstrijd en een net iets te gezellige derde helft was het weer tijd voor een editie van Loudness. Dit werd mijn 7e Loudness, waarvan mijn 3e Klokgebouw editie. Vorig jaar zat ik in Australië, waardoor ik die editie miste, maar er mag toch gesproken worden van een traditie om elke Loudness editie weer van de partij te zijn. Vandaag bestond de groep uit 6 man. Helaas had ik zelf wat vertraging en kwam ik later in het Klokgebouw aan. Eenmaal binnengekomen in zaal 1 was het toch weer oud en vertrouwd hoor: wat een heldig geluid zeg. Dit gecombineerd met een avondje waar de grofste (ik houd niet zo van de term ‘raw’) vorm van hardstyle wordt gedraaid, zorgt toch weer voor een brede glimlach op mijn gezicht bij binnenkomst. Er dient gezegd te worden dat de stage echt superdik was, waarvoor hulde!

Eenmaal binnengekomen was ik even op zoek gegaan naar de groep, die al lekker aan het inkomen waren bij Artifact. Ook even een kluisje gehuurd, maar ik besloot nog geen munten te halen, want de rij daarvoor was bizar lang en Artifact had aangegeven veel oude platen te draaien dus kon ik daar beter van genieten. Rotten From The Inside, Now We’re Talking, The World is Mine, Mosquito, Nightmare, Lunar, Psychedelic Trip, Parallel Worlds (heldig), Lunatick (Raw Mix), La Nuit Noire, Sanctum werden sowieso gedraaid. Zoals elke editie is het rustig op het begin, maar op het einde van deze set was het toch alweer behoorlijk druk geworden.

Hierna kwam Typhoon, waar ik persoonlijk niet zo’n fan van ben. Alleen Glimpse of the Future vind ik wel gaaf, maar de rest vind ik wat inspiratieloos en ‘dertien in een dozijn’. We hebben een tijdje in zaal 2 vertoefd, waar Unresolved en High Voltage draaiden. Unresolved draaide Satana (Zatox remix), Let The Bodies Hit The Floor (E-Force remix). Defend The Raw. Restart The Party (Digital Minds & Riiho remix) en wat plaatjes van zichzelf (Children of the Night o.a.). Van High Voltage kwam veel nieuw spul langs had ik het idee. Red Alert, Break Ya Ankles en About to get Raw kan ik me nog herinneren. De sfeer in zaal 2 was wel weer echt bizar goed; veel liefhebbers en veel snoeiend personeel. Het geluid in zaal 2 stond prima afgesteld, in tegenstelling tot vorige jaren dus daar was ik zeker over te spreken. Ook was het hier gelukkig minder heet en benauwd dan eerdere jaren, dus twee dikke verbeteringen van de organisatie!

Toen gingen we weer naar zaal 1 toe, omdat Adaro zou gaan draaien. Eerst even een relaxt plekje veroveren terwijl Typhoon met Glimpse of the Future en Rawcore afsloot. Vervolgens was het de beurt aan Adaro, die een heldige set draaide. Dark Universe, My Soul To Take, I am Legion, Dark Symphony, Answers (Adaro remix), Do You Want Heavy, May God Be With You All, Look At Me Now, Mindgame (Help Yourself mix), The Hammer Of The Devil en Oldskool Flow kwamen onder andere langs. Naar mijn mening is Adaro één van de beste combinaties van (bekendere) DJ & producer. Zijn mixing skills zijn fantastisch, net als zijn producties en trackkeuze. Hij teast altijd tof met andere platen om er een beetje spanning in te houden, hoewel hij die tracks dan ook vaak niet draait, wat het verrassingselement erin houdt. Het geluidsniveau was ondertussen flink opgeschroefd in vergelijking met de openingsset van Artifact, dus was ik blij dat ik mijn oordoppen in had. Onbegrijpelijk dat sommige mensen die dingen niet hebben hoor. Ik heb één keer twee dagen ruis in mijn oren gehad na een feest, maar sindsdien zijn de oordoppen mijn grootste vriend en gaan ze mee naar vrijwel elke uitgaansgele-genheid.

Vervolgens stond Dark Pact op het programma, die onder andere wat oudere plaatjes draaiden zoals Bitch, Oblivion, Psychedelic Trip en Place of Terror (Crypsis remix), maar ook Natural Born Raver kwam langs. Hij sloot af met The Madman, wat een geweldige track is dat zeg. Aan het begin was ik even munten kopen en een korte broek aan doen, want het was toch behoorlijk warm en er moest natuurlijk wel ongelimiteerd gek gedaan kun-nen worden. Toen ik naar de kluisjes liep, kwam ik een leraar van school tegen: geweldig en tegelijkertijd vreemd momentje. Toen ik terugkwam hoorde ik dat ik Get Hit had gemist, wat een flink baalmomentje was, maar kleinigheidjes houd je toch. Toch miste ik de echte Spoontech sound van Dark Pact, maar misschien komt dit omdat hij in de hoofdzaal draaide en zodoende toch de iets bekendere tracks erop gooide.

Daarna kwam B-Front, die ook weer heldig stond te draaien. Witch, Fatality, Dark Force, Again We Will Rise, Magic, Blackness, Atrocity, Soundwaves, Ghost Town, Mysterias en Psycho passeerden de revue. Dark Pact en B-Front maken allebei dezelfde gekke handbewegingen tijdens screeches en build-ups, dat vind ik mooi om te zien. Natuurlijk was het tijdens B-Front het drukst van de hele avond, omdat hij dé headliner is van Loudness, maar ik heb me niet geïrriteerd aan de drukte. Verder blijft de sfeer tijdens Mysterias en Magic fantastisch. Hoe vaak ik die tracks al gehoord heb, ze vervelen nooit met de geluidsinstallatie van het Klokgebouw en een me-nigte aan mensen met dezelfde muzikale interesse.

Hierna was het tijd voor een pauze, om even bij te komen van al het geweld. We gingen even wat eten en re-laxen: een lauwe tosti ging er wel in namelijk hahaha. Er was wel redelijk wat plek om te gaan zitten, dat is beter geregeld dan in de Maasilo. Toen we wegliepen werden Nightmare en Remember Me nog gedraaid door Titan(omachy), vooral die laatste blijft een heerlijke zager.

Na een korte pauze werd er besloten om eerst naar E-Force te gaan en daarna een bezoekje te nemen aan Main Concern. Zelf vind ik E-Force altijd iets te voorspellend draaien, maar met dit geluid was het eigenlijk wel extreem dik, want het zijn toch de bekendere tracks die het goed doen op de stampvloer. De sfeer is in zaal 1 tijdens bekendere DJ’s zoals E-Force, B-Front en Adaro ook altijd het best. Shade of the Night, het nieuwe Qapital anthem (Blood Written), Fatal, Freakz at Night (Hardbass edit), United From The Start, Open The Gates, Underground Tacticz (E-Force & Luna remix), Dikke Vette Basplaat en Driven By Hate kwamen langs. Waarom een hardcore track op het einde? Ik had het idee dat B-Front dit ook al deed. Ik vind het echt niet na elkaar klinken.
Halverwege de set ging het nog verkeerd met een meisje vlak naast ons: ik weet niet of ze een epileptische aanval kreeg of dat ze teveel drugs op had. Ze lag een half minuutje, voordat een paar mensen haar afvoerden, maar het zag er niet goed uit. Pfff, dit blijft toch altijd heftig om te zien en blijft op je netvlies gebrand. Hopelijk gaat alles goed met haar. Mocht het een epileptische aanval geweest zijn, dan is dit denk ik te wijten aan de lichtinstallatie. Ik heb hier nog nooit eerder last van gehad, maar de lichten stonden echt verkeerd afgesteld. De lasers waren prima, maar de lichten schenen soms gewoon fel in mijn ogen. Niet echt bevorderend voor mensen met epilepsie lijkt me.

Daarna gingen we even bij Main Concern kijken, waar het erg rustig was. Wellicht is deze vorm van hardstyle, met vele industrial hardcore invloeden net iets te ‘moeilijke muziek’ voor veel personen, zelf kan ik er wel van genieten. Get Down, Surge of Power, The End, Thug Cookies, The Rush en Transmission kan ik nog herinneren. Het was wel veel te plakkerig op de vloer in zaal twee, wat het snoeien bemoeilijkte. Achja, je moest er maar voor zorgen dat je flink bleef bewegen, anders kreeg je je schoenen niet uit die drap.

Om 5 uur stond Regain op het programma, waar we even een kijkje bij gingen nemen, maar dat was maar kort. De eerste 10 minuten waren edits/remixen van alle Hardbass anthems (Protect & Serve, Be Amazed en het anthem van Wild Motherfuckers) en het Loudness anthem. Ik vind het altijd jammer dat zulk soort geniale nummers worden geremixt, om even simpel een hitje te scoren (zo komt dit op mij altijd over). Toen besloten we maar even kwartiertje te rusten, om energie op te doen voor het geweld van Hardstyle Mafia & Warface wat nog op het programma stond.

Toen we terugkwamen draaiden Main Concern nog twee industrial hardcore nummers. Ik snap ook niet waarom die gasten niet afsluiten, want zo is hun stijl nou eenmaal. Om dan weer ‘terug te gaan’ naar hardstyle vind ik altijd een beetje vreemd, maar dit deed niks af aan de geniale set van Hardstyle Mafia. Follow Me, Out of Control, Disappeared, Total Stranger, Raw Resistance, Sound of Victory, Hardstyle Matters (Delete remix), mas-hup van Syndrome en I Can’t Get You Back en Scream kwamen langs. Die kicks gingen echt door merg en been. Het was fantastisch om de sfeer in dit kleine zaaltje te zien tijdens deze set: allemaal liefhebbers die flink bezig waren met vloerverlaging. Ik ben zelf ook heel erg fan van Hardstyle Mafia: de kicks en de build-ups vind ik geweldig, dus het was fantastisch deze heren voor het eerst live mee te maken.

De afsluiting was toen aanstaande: nog een half uurtje Warface. De nummers die hij draaide waren ongelofelijk bruut met dit geluid. Wederom was ik blij dat ik fatsoenlijke oordoppen in had, want zelf met deze dingen in ging het nog hard hoor. Nummers als H8M3, Bloodshed, Pineapple (eindbaas om deze erop te gooien), The Baddest (wat een track) en Formula (2012 edit) zorgden ervoor dat de laatste lichaamsbewegingen (eerder creperingen) konden plaatsvinden, voordat er hardcore werd gedraaid. Ik hou dus totaal niet van ‘mainstream’ hardcore, maar als het merendeel van de bezoekers er blij van worden, is het goed toch? De hardcore nummers van de afsluiting van Wavolizer van twee jaar geleden vond ik zoveel vetter, maar toen stond het wel redelijk stil in de zaal dus ik snap dat Warface wat meer ‘mainstream’ hardcore draaide. The Reaper en Out of Control (Destructive Tendencies remix) herkende ik. Toen was het laatste woord aan MC Nolz (goeie MC trouwens, blèrt ten minste niet als een speenvarken door de muziek heen, zoals vele MC’s wel doen) om deze wederom fantastische editie van Loudness af te sluiten en iedereen huiswaarts te sturen.

Toen was het tijd om de trein naar huis weer te pakken. Ik heb altijd zoveel medelijden met de mensen die op de zondagochtend met bijv. de familie een gezellig dagje uitgaan en dan geconfronteerd worden met uitpui-lende ogen, ‘herrie’ dat van de mobiels wordt afgespeeld en gesprekken die het vermelden hier niet waard zijn. Ik als nuchtere feestganger kan hier absoluut van genieten en kan ook niet wachten tot het weer okto-ber/november is en we de Maassilo-editie van Loudness weer mogen meemaken (en wellicht beschrijven)!