Verslag van Nocturnal, 4 augustus 2012

Vorige week voor het eerst een buiten feestje gehad deze zomer, nu was het gelijk tijd voor festival nummer twee. Waar het een weekje terug nog house en techno was, kwamen we vandaag voor de frenchcore en early hardcore. Het was trouwens de eerste keer dat Cyndium een festival organiseerde, dus ik was erg benieuwd wat er zou komen, maar met zo een line up kan er weinig fout gaan.

Rond 11.45 kwamen we met de bus aan bij de Spaarndammerstraat. Vanaf hier was het nog een minuut of 2 lopen volgens 9292ov, maar ik hoorde nog helemaal geen muziek. Alleen in de verte dan wat van de Gay Pride, maar daar kwamen we niet voor Uiteindelijk toch de goede kant uitgelopen en dook daar ineens een flinke mainstage op. Het pad naar de ingang was helaas al veranderd in een modderpoel, dus m'n schoenen waren gelijk al lekker vies bij binnenkomst.

Eenmaal binnen even een kluisje geregeld (die ineens 12 euro was in plaats van de beloofde 11 euro) en muntjes gehaald (godzijdank de gebruikelijke €2,50). Op de mainstage was Sandy Warez al begonnen met zijn set. De Belg draait normaal gesproken ook schranz en industrial hardcore, maar vandaag was het een en al frenchcore. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er niet veel aan vond. Het was een beetje een standaard frenchcore hitjes parade, met bijvoorbeeld een hoop spul van het laatste The Sickest Squad album (waar ik overigens echt geen bal aan vond). Zo kwamen de Dance With The Wolves Remix, The New Shit, In80 en Burn UR Face langs. Verder nog Electro Bitch van Adrenokrome. Ik zie deze man toch liever zijn normale ding doen. Na deze ietwat teleurstellende opening was het tijd voor de Fransman Roms aka Harry Potar. En de beste man ging weer heerlijk te keer op z'n Ipad! Zalig tribecore afgewisseld met heerlijke rollende frenchcore kicks, rare Franse teksten en vage geluidjes. zoals het hoort! Onder andere zijn eigen tracks quelques grammes de finesse dans un monde de putes en Bistro Enterite langs horen komen. Verder nog een bewerking van Underworld's Born Slippy en een hoop belachelijk lekker spul! Gewoon drie kwartier puur genieten dit.


De mainstage zag er prima uit, lekker groot ook

Daarna was het tijd voor de eerste battle van de dag; Chem D vs. Sirio. Ook dit was weer drie kwartier genieten blazen, met deze twee Italianen. Zo hebben ze Dedication, Loudness War en een remix van DJ Fresh's Hot Right Now. Laatstgenoemde is eigenlijk te fout voor worden, maar iedereen had net een gratis poncho gekregen en het ging dus goed los in de regen. Was echt tof om te zien ook

Daarna zijn we naar de early area gelopen, want er stond een battle op het punt van beginnen. Franky Jones was zijn set nog aan het afsluiten, maar iemand had best tegen deze Belg mogen zeggen dat hij in een early area stond. Maargoed, na een paar minuten begonnen Manic & Painbringer aan hun set. En ook dit was weer een hele toffe set. Natuurlijk is er een hoop Cenobite spul langsgekomen. Volgens mij zowel het echt oudere werk, als de 'early' van de laatste jaren. Het sloot naadloos aan op elkaar. Na een halfuur ging het ineens keihard regenen, dus de poncho's gingen weer aan en we zijn gewoon keihard doorgegaan in de regen, hulde ook voor de anderen die dit deden! De platenspelers hielden alleen niet zo van de regen waardoor er ongeveer een kwartier volledige stilte is geweest. Zonde, want het was echt een dikke set.

Om 14.00 stonden we weer op de main, waar Pattern J inmiddels al was begonnen met zijn live-act. Deze Fransman heeft net een nieuw album uit (prima schijfje, niks mis mee), dus daar kwam een hoop nieuw spul gehoord. Onder andere zijn plaat Deadstep langs horen komen, de rest durf ik niet met zekerheid te zeggen Verder heeft hij ook nog wat ouder werk gedraaid, zoals Invation Of Mutantes Televisions en Virtual Unreality. Echt een lekkere eigen sound heeft deze man ontwikkelt.

Toen kwam er een live act aan waar ik erg naar uitkeek: Maissouille. Ook deze Fransman bracht een uur lang gruwelijk lekkere plaatjes ten gehore. Zijn eigen nummer Super Skank langs horen komen en verder Hardcore Polizei van Radium. Verder een hoop andere zalige nummers met heerlijke rollende kicks. Gewoon (alwéér) een uurtje genieten blazen.

Toen was het om 16.45 tijd om eventjes wat te gaan eten. Prima pistolletje met beenham, met op de achtergrond de klanken van Peacock en Marcus Decks. Die kwamen gewoon aanzetten met de gebruikelijke hitjesparade; Hitting Jack, Vive La Volta, 1957 en The New Crowd. Maar snel weer de early in gedoken waar Nosferatu inmiddels plaats had genomen achter de knoppen. Om het kort te zeggen: gewoon een hele dikke Ruffneck Records set! Klappers als Pop Goes Da Pistol, In The Darkness, Straight Up Hardcore en Jiiieeehaaa kwamen langs. Echt een hele toffe set, met een lekker hoog mixtempo.


De early area. Klein maar fijn. En wat een top geluid hier

Daarna was het tijd voor een Fransman die ik héél graag wilde zien: Laurent Hô. De eerste tien minuten liepen niet helemaal lekker, door problemen met het geluid. Toen alles eindelijk werkte ging het vreselijk hard tekeer. Wát een heerlijke nummertjes horen langskomen. Ook heel veel écht vaag spul, maar wat stond ik daar te genieten. De Fransman zelf overigens ook, wat erg mooi was om te zien. En hij bleef maar gruwelijke platen tevoorschijn toveren, de ene plaat kwam nog harder dan de ander. Helaas trok er weer een regenbui over die het niet zo kon waarderen, waardoor voor de tweede keer deze dag de boel stil viel bij deze stage. Zonde. Na een tijdje kwam er weer wat geluid tevoorschijn en werden we warm gehouden met wat frenchcore. Daarom eigenlijk maar besloten om eventjes bij de mainstage te gaan staan. D.O.M. was de man die daar achter de knoppen stond. De bui had trouwens ook hier zijn sporen achter gelaten; de complete verlichting op de stage was uitgevallen. Maargoed, er was geluid dus er kon geweest worden op knallers als Funky Frenchcore, D-Omen en nog wat (voor mij) onbekend spul. Het stuk dat we hebben meegemaakt was prima in ieder geval. Ik moet alleen wel zeggen dat het voor een live-act mixtechnisch gezien aan de zwakke kant is.

Terug in de early leek alles weer te werken. Alleen deden slechts twee lampjes het Maargoed, ook hier werd lekker gebeukt want Xearo had inmiddels plaats genomen achter de draaitafels. Het tempo lag al weer flink hoog en het ging er hard aan toe, met nummers als Bust That Ass van Drokz, Techno City van Hellfish en Control van The Accusers. Echt weer genieten dus totdat een platenspeler er geen zin meer in had. Mixen was dus nagenoeg onmogelijk, dus gooide Xearo er gewoon wat laatste platen op. Terwijl er achter de decks werd geïmproviseerd nog mooi even genieten van Gangstar Toons Industry - Camel (Class-A Mix). Blijft een geniale plaat.

Daarna was het tijd voor een Amerikaan: Delta 9. Ook een man die ik absoluut wilde zien en die ook weer een toffe set neerzette. Tempo lag vanaf het begin al lekker hoog en de knalplaten vlogen uit de speakers, met platen als Echte Hardcore En Niks Anders, Watch Your Back, Voel Je Die Bass, Happy Is Voor Hobo's en Son Of A Bitch. Iedereen ging ook flink los op de plekken waar het kon, een aantal zelfs in de plassen Moet alleen wel zeggen dat zijn mixwerk flink tegenviel, waardoor zo nu en dan het tempo uit de set werd weggehaald. Maarja, zijn platenkeus compenseert dan weer een hoop.

Frantic Freak was de man die de early stage zou gaan afsluiten. Omdat de platenspelers blijkbaar helemaal dood waren 'helaas' met cd spelers, maar ach. Het geluid bleef nu werken dus de laatste beetjes energie konden eruit worden gesloopt. En dat gebeurde, wederom op geniale wijze! Na een 7 uur durende gymles in februari bewees hij wederom de koning van de early te zijn. Vanaf minuut 1 lag het tempo hoog en ging het er snoeihard aan toe! Knalplaten als Behold The Dreamer van DJ Freak, Gabber Up Your Ass van Rob Gee en Black Jack van Dead Channel langs horen komen. En natuurlijk weer een hoop onbekend, snoeihard spul! Deze stage in stijl afgesloten


Een hele dikke lasershow op main

Daarna nog eventjes langs de main gelopen waar echt een hele dikke lasershow te zien was, met alle kleuren die mogelijk zijn. Zag er gelikt uit. Daarna compleet gebroken weer richting de bus gestrompeld. Eenmaal thuis bleken m'n sokken nog compleet doorweekt, een blaar of 4 op m'n voeten en m'n nek en armen zowaar verbrand. Dan weet je eigenlijk gewoon dat het een top dag is geweest!

De conclusie luidt dan ook dat deze festival -ontmaagding voor Cyndium een zeer goed verdient. Er had misschien iets meer aan gedaan kunnen worden om problemen met de regen te voorkomen, want het is gewoon zonde dat de early in totaal bijna een uur heeft stil gelegen. Ook het feit dat de lichtshow bijna dood was, was gewoon jammer. Maar wat hebben de dj's zalig gedraaid, wat was het geluid heerlijk zuiver en hard en wat bleef het sfeertje ondanks de buien en het uitvallen van de muziek top! Ik zou zeggen: volgend jaar weer! En dan graag met herkansingen voor Laurent Hô, Xearo en Manic vs. Painbringer.

Een paar dagen geleden heb ik trouwens met m'n broertje een warm-up mix in elkaar geflanst, deze is HIER te downloaden en te beluisteren. Zowel frenchcore als early hardcore en early terror

Zoals gebruikelijk nog de filmpjes:

Sandy Warez


Roms aka Harry Potar


Chem D vs. Sirio


Manic vs. Painbringer


Pattern J


Maissouille


Dr. Peacock vs. Marcus Decks


Nosferatu


Laurent Hô


D.O.M.


Xearo


Delta 9


Frantic Freak


Bedankt voor het lezen, sorry voor eventuele spel/stijl/grammaticafouten. De foto's komen uit het Partyflock album en van Cyndium's Facebookpagina.