Verslag van The After, 4 augustus 2012

The After in The Villa (voormalig Lexion)

Lexion, waar wij ons eerste feestje hadden op 22 juni 2007. In het totaal waren we er 4x geweest en afgelopen zaterdag, 4 augustus 2012, is de 5e keer geworden.
Tegenwoordig is Lexion The Villa, kom je er via een hele andere weg dan "vroegah", maar verder is er weinig veranderd.
We arriveerden even na 23.00u. Dat bleek nog te vroeg te zijn, we waren een van de eersten.
De eerste DJ draaide wel al lekker, mag ik de timetable geloven dan was dit Jordy Jurrius. Jongen, je draait lekker, goede muziek en geen gegal met de knoppen. Lekker kunnen dansen.
Alleen jammer dat ik m’n tasje niet in een kluisje kon achter laten, het belemmert toch wel enigszins in de beweging.
Na Jordy kwam RAM aan de beurt, als ik het goed heb. Ik ken al die DJ’s niet zo goed, dus neem me niet kwalijk als ik het mis heb.
Ook RAM kon lekker draaien, al zaten er ook stukjes tussen die beter konden. Maar over het algemeen goed dansbaar.
Helaas werden we van de bovenverdieping, waar je eigenlijk het lekkerst kan dansen, afgehaald omdat het beneden te stil was.
Boven is rokersgedeelte en dat zoeken de mensen toch op. Maar er werd beneden ook ‘n pafke genoten dus…………………. iedereen verzamelen op de begane grond.
Zo leek het nog wat met het bezoekersaantal. Zo om een uurtje of half 1 werd het toch drukker.
Om 01.00u moesten we constateren dat de volgende DJ er een hele andere muzieksmaak op na hield dan wij.
De alom “bekende” Andy Whitby betrad de DJ-boot om zijn kunsten ten gehore te brengen.
Na een minuutje of 10 te hebben geluisterd en na enige blikken te hebben gewisseld besloten wij dat het tijd was om onze biezen te pakken.
Ik persoonlijk was nog even in de verleiding om een rum-cola te nemen, maar het feit dat ik de volgende middag moest werken heeft mij ervan weerhouden.
Met nog een aantal consumptiemunten op zak zijn we naar de auto gegaan. “We kunnen nog even naar Organza gaan”, opperde ik………….

Al met al, de beoordeling: gezellig qua mensen, helaas kan de aankleding binnen dat niet evenaren. De mogelijkheden die ze hebben worden niet benut.
Wij zijn misschien dan wel een beetje verwend door de gezelligheid van de boerderie, maar toch…….
De muziek begon goed maar zoals zo vaak slaat het om en gaan we “hakkuh en stampuh”. Dat is naar onze mening geen muziek, maar goed, smaken verschillen.
Gelukkig wel, anders zou het een saaie wereld zijn. In elk geval bedank ik Marcel voor de vrijkaartjes die ons in de gelegenheid stelden om deze locatie weer eens te bezoeken.
Ik denk dat wanneer er een party met een dresscode wordt gehouden, het een stuk gezelliger zal zijn. Misschien dat we dan weer eens langs komen.
Maar voorlopig hebben we het wel weer even gezien daar in Westzaan.
En mocht er iemand belangstelling hebben in een aantal munten, het zijn er 5 en over de prijs worden we het wel eens.